Προβάρει δέκα φορέματα για τη σκηνή του Ηρωδείου

ν η κυρίαρχη τάση σήμερα στο ελληνικό τραγούδι είναι η διασκευή, η νέα ενορχήστρωση, η επανεκτέλεση και η εκ νέου προσέγγιση της συμπαγούς λαϊκής δημιουργίας της δεκαετίας του 1950-60, η αποψινή βραδιά στο Ηρώδειο έχει μια ιδιαιτερότητα. Κι αυτό αφού ναι μεν μια σειρά νέων συγκροτημάτων που έχουν διασκευάσει λαϊκά και ρεμπέτικα θα δώσουν το «παρών» (π.χ. οι Imam Baildi ή οι Gadjo Dilo), αλλά στο κέντρο του κάδρου θα βρίσκεται μια κυρία που έζησε από τα μέσα την εποχή της δημιουργίας εκείνων των πρώτων επιτυχιών.

Ο λόγος για τη Μαίρη Λίντα που θα συμπράξει με τις νέες δυνάμεις της ελληνικής σκηνής σε ένα πρόγραμμα το οποίο θα συνοψίσει μια πορεία εξήντα χρόνων και με κορμό τον Μανώλη Χιώτη, τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μάνο Χατζιδάκι.

«Μου αρέσουν οι νέοι. Εχουμε ήδη κάνει μια μεγάλη εμφάνιση με τους Imam Baildi στην Τεχνόπολη, έγινε χαμός και τώρα μαζί διασκευάσαμε το “Σε έχω χάσει τόσες μέρες”. Θα πούμε επίσης μερικά σουίνγκ με τους Gadjo Dilo, θα συμπράξω και με τους Αpurimac και θα κάνουμε ένα μπλέξιμο. Βέβαια οι πειραματισμοί μας θα γίνουν πάνω στον Χιώτη, τον Μίκη και τον Μάνο, θα τους πω όπως είναι» μας λέει η ίδια.

Αν ο χρόνος είναι μια σχετική έννοια, το τραγούδι και η τέχνη ανακατεύουν περισσότερο τα πράγματα. Η Μαίρη Λίντα έχει πάνω από εξήντα χρόνια σε κέντρα, δισκογραφία, συναυλίες και όμως εκείνη η αρχική φλόγα που πρωτοείδε ο Ορέστης Λάσκος στο Αλκαζάρ στα νέα ταλέντα του δεν δείχνει να σβήνει. Αυτός εξάλλου της έδωσε το καλλιτεχνικό της όνομα – το πραγματικό ήταν Μαρία Δημητροπούλου, αλλά ο Λάσκος το χαρακτήρισε «σιδηρόδρομο» -, ενώ από τα δέκα της χρόνια γύρισε όλα τα καμπαρέ της Ομόνοιας (Κολοράντο, Ριτς), θέατρα, έκανε τουρνέ στην επαρχία και από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι μιας μεγάλης πορείας που θα μπορούσε να χωριστεί σε προ και μετά Χιώτη.

Ο ιδιοφυής σολίστ του μπουζουκιού και συνθέτης ήταν αυτός εξάλλου που στάθηκε ο βασικός σταθμός της ζωής της. Μαζί έφτιαξαν το θρυλικό ντουέτο. Και κάτι βασικότερο, επειδή μιλήσαμε για νεότητα και φρεσκάδα: «Ο Χιώτης με γαλούχησε. Πιτσιρίκι, ήμουν έντεκα χρονών όταν τον γνώρισα. Αυτός με έμαθε να σέβομαι τους μεγάλους ανθρώπους, τη δουλειά τους, τον κάθε άνθρωπο που έχει φτάσει κάπου. Ηταν πολύ δοτικό άτομο. Με τις συνήθειές του μεγάλωσα. Ολη την ημέρα στο σπίτι πειραματιζόταν και ακούγαμε ασταμάτητα και ξένα τραγούδια από όλο τον κόσμο» λέει η Μαίρη Λίντα, που και πριν από τον Χιώτη είχε κάνει τα πρώτα της βήματα με τον Κώστα Καπλάνη και τον Τσιτσάνη. Είναι επίσης παράξενο πως ενώ εκείνη ξεκίνησε με Τσιτσάνη, η Νίνου προηγήθηκε αυτής στη συνεργασία με τον Χιώτη. Και μετά τα ντουέτα άλλαξαν με τη γνωστή έκβαση.

«ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΚΕΡΑΙΕΣ». Η κουβέντα όμως είναι για τη νεότητα, τον νέο τρόπο που επιχρωματίζεται σήμερα (καλώς ή κακώς) η δημιουργία του ’60 από νέα παιδιά. «Αν δεν έχουν εγωισμό, οι νέοι μπορούν να μάθουν πολλά πράγματα. Εγώ, ας πούμε, είμαι σε θέση να τους δείξω πολλά. Μου αρέσει να έχω ακόμη ανοιχτές τις κεραίες μου, οι παρέες μου είναι νέες, δεν πάω προς το παλιό. Και αλήθεια, γιατί να μην ανανεωθούμε λιγάκι; Να γίνεται σωστά βέβαια, να μην τα χαλάνε, οφείλεις να έχεις μέτρο. Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο από το ’60. Ακούτε κάτι καλύτερο;».

Και όντως είναι αξιοσημείωτη η τάση σήμερα να επιστρέφουν όλοι στα λαϊκά και ρεμπέτικα. Το κοινό, οι δημιουργοί (πρόσφατο παράδειγμα οι διασκευές του Vassilikos στον Τσιτσάνη), ακόμη και  οι θεατράνθρωποι που αντλούν τη δραματουργία τους από λαϊκές ντίβες και τραγουδίστριες του ’50-’60. «Μου κάνει εντύπωση, τα παιδιά τρελαίνονται. Στην συναυλία της Τεχνόπολης το κατάλαβα. Με ρωτούν ακόμη και πώς κάνω τις κινήσεις του μάμπο. Βέβαια, τους δείχνω».

ΤΡΕΙΣ ΩΡΕΣ ΝΩΡΙΤΕΡΑ. Και όντως, πέραν των τραγουδιών που είχε την τύχη να ερμηνεύσει, η ίδια η σκηνική της παρουσία είναι παροιμιώδης – αν και συνδέεται με μία μόνο πλευρά της δημιουργίας του Χιώτη. «Μα εγώ ξεκίνησα χορεύοντας. Ορθια τραγουδούσα πάντα. Τα βήματα πάντως ήταν προϊόν αυτοσχεδιασμού. Στην αρχή επηρεάστηκα απ’ τις ρούμπες, τις σάμπες, τα μπούγκι μπούγκι. Πήγα βέβαια και σε σχολή, έμαθα να στέκομαι. Δεν έγινα η χορεύτρια των Μπαλσόι, αλλά έμαθα. Και στο Ηρώδειο (σ.σ. απόψε) θα χορέψω όσο μπορώ, δεν είμαι όσο ήμουν τότε, λίγο όμως τα καταφέρνω ακόμη νομίζω» μας λέει η κυρία Λίντα παρεμπιπτόντως και για να πάρετε μια γεύση από τη δική της τελειομανία και τον υψηλό επαγγελματισμό που της μετέδωσε ο Χιώτης, θα πάει τρεις ώρες νωρίτερα στο Ηρώδειο, θα προβάρει πάνω από δέκα φορέματα, θα κάνει φωνητικές ασκήσεις πριν βουτήξει στο κοινό. «Εντάξει, δεν θα βγω και με μαγιό, πάντα πάντως ντυνόμασταν καλά. Αρχικά στον Αντουάν, στον Σκαλιντό και βέβαια στον Μαυρόπουλο. Ράφτες θεοί».