Τα γκολ ξεπλένουν τις αμαρτίες
O Kαρίμ Μπενζεμά πετυχαίνει ένα εξαιρετικό γκολ απέναντι στην Ονδούρα. Ενα από τα πολλά υπέροχα τέρματα που έχουμε δει μέχρι τώρα στο Παγκόσμιο Κύπελλο
Τα γκολ σώζουν τη Βραζιλία. Το συναρπαστικό θέαμα, οι εκπλήξεις και το φεστιβάλ τερμάτων αποτελούν το καλύτερο προκάλυμμα για τα προβλήματα της διοργανώτριας του Παγκοσμίου Κυπέλλου, στην οποία αρχίζει να αντιστρέφεται το αρνητικό κλίμα που είχε δημιουργηθεί τις προηγούμενες ημέρες.
Το πρώτο έντυπο με διεθνές κύρος και από τους πιο σκληρούς επικριτές της προετοιμασίας της Βραζιλίας, οι «Νιου Γιορκ Τάιμς», αναγνώρισαν πως δεν ήρθε τελικά η συντέλεια του κόσμου και τα προβλήματα είναι πολύ μικρότερα από το αναμενόμενο. Οι αγωνιστικοί χώροι των 12 σταδίων έχουν μετατραπεί σε κολυμβήθρες του Σιλωάμ μέσα στις οποίες εξαγνίζονται όλες οι αμαρτίες των διοργανωτών. Η υπερκοστολόγηση των έργων ξεχάστηκε από το μοναδικής ομορφιάς γκολ του Ρόμπεν Φαν Πέρσι και τα δάκρια του Νεϊμάρ στην ανάκρουση του βραζιλιάνικου εθνικού ύμνου. Οι φωνές των διαδηλωτών καλύφθηκαν από τα τραγούδια των φιλάθλων, οι ατέλειες στα στάδια και τα κενά ασφαλείας πέρασαν απαρατήρητα μετά τον αποκλεισμό της μισητής παγκόσμιας πρωταθλήτριας Ισπανίας.
Αυτές τις ημέρες ο Χριστός Λυτρωτής στον λόφο Κορκοβάντο, που αποτελεί σημείο συνάντησης των επισκεπτών του Ρίο, είναι μόνο Βραζιλιάνος. Στη χώρα του jogo bonito (του όμορφου παιχνιδιού) το ποδόσφαιρο αναγεννήθηκε. Επέστρεψε στις απαρχές του, στο θέαμα και τα γκολ. Εγινε ξανά η χαρά των φιλάθλων. Γκολ μοναδικής ομορφιάς, εκπλήξεις, επικές ανατροπές στις καθυστερήσεις, υψηλό τέμπο, άνεργοι τερματοφύλακες που αναδεικνύονται σε εθνικούς ήρωες.
Ακόμα και οι αναλυτές του ποδοσφαίρου τα έχουν χαμένα. Οι καιρικές συνθήκες της Βραζιλίας και η μακρά αγωνιστική περίοδος από την οποία προέρχονται οι παίκτες των περισσότερων ομάδων υποτίθεται πως θα αποτελούσαν ανασταλτικό παράγοντα για την απόδοση των παικτών. Τελικά συνέβη το ακριβώς αντίθετο.
ΤΡΕΞΙΜΟ. Στο Τσάμπιονς Λιγκ οι ομάδες συνήθως τρέχουν 110 – 115 χιλιόμετρα ανά αγώνα. Μόνο οι παίκτες της Ντόρτμουντ ξεπερνούν τα 120 χιλιόμετρα. Στο Μουντιάλ οι ομάδες τρέχουν κατά μέσο όρο 108 – 110 χιλιόμετρα. Η Χιλή έσπασε τα κοντέρ στο ματς με τους Ισπανούς καλύπτοντας 117 χιλιόμετρα ενώ η «κουρασμένη» Γερμανία έτρεξε 111,7 χιλιόμετρα στην αναμέτρηση με την Πορτογαλία προκαλώντας τον τρόμο ακόμα και στον Ντιέγκο Μαραντόνα.
Παρουσιάστηκαν επίσης παίκτες που έκαναν προσωπικό ρεκόρ στο σπριντ όπως ο Ρόμπεν που έπιασε ταχύτητα 37 χλμ./ώρα και ομάδες που άγγιξαν το απόλυτο στις σωστές πάσες, όπως η Ιταλία στην οποία αναφέρονται ως τίκι-τάκα Ιταλία μετά το 93% που είχε στο ματς με την Αγγλία.
Οι προπονητές πέταξαν στα σκουπίδια το κατενάτσιο και το παιχνίδι σκοπιμοτήτων και είτε παίζουν με τρεις, τέσσερις ή πέντε αμυντικούς, ο προσανατολισμός τους είναι πάντοτε επιθετικός.
Τα αστέρια του ποδοσφαίρου δικαιώνουν τη φήμη τους με εξαίρεση τον κάτοχο της Χρυσής Μπάλας Κριστιάνο Ρονάλντο.
Ο Νεϊμάρ υπέγραψε τη νικηφόρα πρεμιέρα της Βραζιλίας με δύο γκολ, ο Τόμας Μίλερ πέτυχε το πρώτο χατ τρικ, ο Λιονέλ Μέσι ζωγράφισε στο χορτάρι του Μαρακανά, ο πυρηνοκίνητος Ρόμπεν ξεπερνά σαν σταματημένους τους αντιπάλους του, ο Φαν Πέρσι θα γίνει σύντομα διαφήμιση για αεροπορικές εταιρείες με το μοναδικής ομορφιάς γκολ του εναντίον της Ισπανίας και ο λαβωμένος Πιστολέρο Σουάρες έδειξε τα δόντια του στην Αγγλία.
Το χρώμα στη διοργάνωση όμως το δίνουν οι χιλιάδες φίλαθλοι που έχουν εισρεύσει στις βραζιλιάνικες πόλεις. Ενενήντα χιλιάδες στο Ρίο, 79.000 στην Μπραζίλια, 65.000 στη Φορταλέζα, 63.000 στο Σάο Πάολο, 62.000 στο Μπέλο Οριζόντε και 27.000 του Κουϊάμπα έχουν μετατρέψει σε ένα απέραντο πάρτι τη Βραζιλία. Η καϊπιρίνια ρέει άφθονη και οι ψυχροί Ευρωπαίοι κινούνται στους ρυθμούς της σάμπας. Viva Brazil!