Μουντιάλ ημέρα #10: The greek way

Οποιος θέλει να δει καλή μπάλα από την εθνική ομάδα ας αλλάξει κανάλι. Δεν το παίζει αυτό το έργο στη συχνότητα της Ελλάδας. Κι ειλικρινά απορώ ακόμη με κάποιους που συνεχίζουν να κράζουν περιμένοντας καλό ποδόσφαιρο από αυτή την ομάδα.

Πώς να το κάνουμε; Στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο κυκλοφορούν οι Βραζιλίες, οι Ολλανδίες και οι Ισπανίες (των προηγούμενων ετών βεβαίως) και κυκλοφορούν και οι Ελλάδες που παίζουν στυγνά, επαγγελματικά, με πρώτο μέλημα το μηδέν στην άμυνα και «έχει ο θεός» στην επίθεση.

Σχεδόν όλη η υφήλιος κράζει από χθες τον ελληνικό τρόπο παιχνιδιού. Και τι δεν είπαν στη βραζιλιάνικη τηλεόραση για το «πούλμαν του Σάντος», για τους παίκτες που «κυλιόνται στο χορτάρι», για θεατρινισμούς, καθυστερήσεις, βαρεμάρα κι ένα σωρό άκρως… κολακευτικά σχόλια. Ανάλογο κλίμα μού μετέφεραν πως υπήρχε και στη μετάδοση του BBC από τον Γκάρι Λίνεκερ, ενώ πολλές ήταν οι αποδοκιμασίες και κατά τη διάρκεια του αγώνα με την Ιαπωνία στην Αρένα Ντας Ντούνας.

Sorry guys, αλλά αυτός είναι πια ο greek way. Μας αρέσει δεν μας αρέσει, σας αρέσει δεν σας αρέσει, αυτός είναι ο ελληνικός τρόπος και με αυτό το… ρημαδοποδόσφαιρο η Εθνική Ελλάδας διανύει την πιο επιτυχημένη και αποτελεσματική 12ετία στην ιστορία της.

Προφανώς θα ήμασταν μια χαρά αν συνδυάζαμε καλή μπάλα με αποτελέσματα, αλλά επειδή δεν γίναμε και ούτε θα γίνουμε ποτέ Βραζιλία, ας συμβιβαστούμε κι ας… απολαύσουμε (όσο ακόμη διαρκέσει) αυτό το οποίο διαθέτουμε. Διότι υπάρχει και η προ 2002 περίοδος, οπότε η Εθνική μας είτε έπαιζε καλά είτε όχι, τις περισσότερες φορές κατόρθωνε να προκαλεί τον γέλωτα της υφηλίου. Τουλάχιστον τώρα απεχθάνονται το παιχνίδι μας αλλά μας υπολογίζουν ως ομάδα…

Φανταστείτε πάντως πόσο πολύ θα ανέβουν οι μετοχές μας στο… χρηματιστήριο της ποδοσφαιρικής αντιπάθειας αν τυχόν προκριθούμε στην επόμενη φάση με νίκη 1-0 επί της Ακτής του Ελεφαντοστού και διαφορά τερμάτων ένα υπέρ και τρία κατά. Δεν θα έχει προηγούμενο στα χρονικά των Παγκοσμίων Κυπέλλων…