H πεντάμορφη και τα τέρατα

Υπήρξε το αγαπημένο κορίτσι του μπαμπά της, σύζυγος και σύντροφος «θηρίων» του σινεμά, ακριβοπληρωμένο μοντέλο, θαρραλέα, ώριμη γυναίκα, αποφασισμένη να ασχοληθεί με την εξελικτική βιολογία. Το άθροισμα των χρόνων της εμπειρίας της να εκθέτει σε διαφορετικά είδη κοινού τα χαρίσματά της φέρνει την Ιζαμπέλα Ροσελίνι στην Αθήνα. Οπου συμμετέχει στο Φεστιβάλ Αθηνών. Μόνη της επάνω στη θεατρική σκηνή, πρόκειται να παραδώσει ιδιότυπα μαθήματα σεξ για τους κατοίκους του ζωικού βασιλείου στο «Green Porno – Live on Stage».

«Πάντα αγαπούσα τα ζώα και πάντα το σεξ με ενθουσίαζε. Επομένως, ήταν ζήτημα χρόνου αυτά τα δύο να συμπέσουν καλύπτοντας τις δραστηριότητές μου», δήλωσε σε συνέντευξή της σε καναδική εφημερίδα, όταν παρουσίασε, τον περασμένο Μάιο, το «Green Porno» στο Τορόντο. «Ο βασικός στόχος μου είναι να κάνω τον κόσμο να γελάσει. Και αν αυτή η παράσταση αποτελέσει μια αποκάλυψη για το πόσο ενδιαφέρων είναι ο μηχανισμός ζωής στη φύση, τότε ίσως επιτευχθεί και ο δεύτερος στόχος μου: η προστασία της φύσης», λέει η 61 ετών συγγραφέας και δημιουργός αυτής της ξεχωριστής παράστασης για την οποία θα βρίσκεται στην Αθήνα, παρουσιάζοντας μια άλλη Ιζαμπέλα. Ανάλογα ελκυστική με το πρόσωπο που πρωταγωνίστησε σε 23 εξώφυλλα του γυναικείου περιοδικού «Vogue» με τις πολλές διεθνείς εκδόσεις. Αλλά σε αντιδιαμετρικό σημείο από τον ρόλο της μούσας για κάποια εποχή του σκηνοθέτη Ντέιβιντ Λιντς.

Λαμπερή ζωή. Η κόρη του διάσημου κινηματογραφικού ζεύγους, της σουηδέζας ηθοποιού Ινγκριντ Μπέργκμαν και του ιταλού σκηνοθέτη Ρομπέρτο Ροσελίνι, ξεκίνησε στην προχωρημένη ηλικία των 28 ετών καριέρα στο μόντελινγκ. Σύντομα τα εξώφυλλα των περιοδικών και οι συνεργασίες της με διάσημους φωτογράφους μόδας όπως οι Μπρους Βέμπερ, Ρίτσαρντ Αβεντον, Χέλμουτ Νιούτον, Αννι Λίμποβιτς την έφεραν μπροστά στο ανήκουστο εκείνη την εποχή, το 1982, συμβόλαιο μιας ηθοποιού με έναν οίκο ομορφιάς: με 2 εκατομμύρια δολάρια για κάθε χρόνο που θα περνούσε διαφημίζοντας τα προϊόντα Lancôme, η Ροσελίνι έγινε η πιο ακριβοπληρωμένη ηθοποιός που προσέφερε υπηρεσίες στη βιομηχανία των καλλυντικών. Εως το 1996, που ο γαλλικός οίκος διέκοψε απότομα το συμβόλαιό της, με τη δικαιολογία ότι μια γυναίκα 40 ετών είναι πολύ μεγάλη για αυτήν τη θέση.

Το κινηματογραφικό της ξεκίνημα έγινε το 1976 σε ένα φευγαλέο γύρισμα δίπλα στη μητέρα της, στην ταινία «Ζήτημα χρόνου». Ο πρώτος μεγάλος ρόλος της ήταν στις «Λευκές νύχτες», το 1985, και έναν χρόνο μετά έγινε η Ντόροθι Βάλενς, στο «Μπλε βελούδο», και το 1990 η Περντίτα Ντουράνγκο στην «Ατίθαση καρδιά» του Ντέιβιντ Λιντς.  Το 2007, σε ηλικία 55 ετών, διαπίστωσε ότι η 24χρονη κόρη της Ελέτρα και ο 14χρονος γιος της Ρομπέρτο δεν χρειάζονταν την καθημερινή παρουσία της. Επίσης, δεν συνέρρεαν προτάσεις σεναρίων για γυναικείους ρόλους της δικής της ηλικίας. Ηταν καιρός να πάει πίσω στο σχολείο. Γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και ξεκίνησε σπουδές επάνω στη συμπεριφορά των ζώων. Και από αυτή τη δεύτερη ευκαιρία που έδωσε στον εαυτό της εξελίχθηκε σε δημιουργό του «Green Porno». Των πρώτων μίνι επεισοδίων που αναφέρονταν στη σεξουαλικότητα των εντόμων και μικρών θηλαστικών και προβάλλονταν στο διαδικτυακό κανάλι Sundance Channel.

Νέα καριέρα. Η σειρά μικρών ντοκιμαντέρ του «Πράσινου πορνό» συγκέντρωσε 4 εκατομμύρια θεατές στο YouTube. Ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ, που έγινε ο παραγωγός τους, της ανέθεσε άλλους δύο θεματικούς κύκλους, το «Αποπλάνησέ με» και «Μαμάδες». Τα καλύτερα από αυτά τα επεισόδια αποτελούν το υλικό για το «Green Porno – Live on Stage», την παράσταση 70 λεπτών με την οποία η Ιζαμπέλα τού σήμερα περιοδεύει στα θέατρα του κόσμου, από Παρίσι και Λονδίνο, μέχρι Νέα Υόρκη και Αθήνα, προκαλώντας με χιούμορ και γοητεία τον κόσμο να διευρύνει τις γνώσεις του και την ανοχή του σε ζητήματα γονιμοποίησης και πολλαπλασιασμού των ειδών.

«Αν κάτι σου έρχεται στο μυαλό κι έχεις κάποιον όπως ο Μπομπ Ρέντφορντ, ο οποίος είναι επίσης μεγάλος σε ηλικία και θέλει να διασκεδάζει, τότε μπορείς να προχωρήσεις σε ό,τι πιστεύεις», σχολιάζει γι’ αυτό το νέο κεφάλαιο καριέρας.

Η Ροσελίνι πάντα άκουγε τους γοητευτικούς άνδρες της ζωής της να της ψιθυρίζουν ιδέες που εξελίσσουν την καριέρα μιας όμορφης γυναίκας, κόρης διάσημων γονέων.

Οι Μάρτιν Σκορσέζε, Τζόναθαν Βίντμαν, Ντέιβιντ Λιντς, Γκάρι Ολντμαν μπορούσαν με τα προσόντα της κοινωνικής αναγνώρισης, της χολιγουντιανής φήμης και της οικονομικής άνεσης που διέθεταν να σταθούν επάξια απέναντι από το πρότυπο του πατέρα της, ιταλού σκηνοθέτη Ρομπέρτο Ροσελίνι. Το όνομα του οποίου, άλλωστε, έδωσε στον υιοθετημένο γιο της, στο πλαίσιο του γάμου της με τον Βίντμαν, πρώην μοντέλο και στέλεχος της Microsoft.

Οχι πως θα έμενε αιώνιος σύντροφος δίπλα τους. Στη μόνιμη ερώτηση των πολυάριθμων συνεντεύξεων που έδωσε, άλλοτε ως ηθοποιός, άλλοτε ως μοντέλο ή ως πρέσβειρα ομορφιάς της Lancôme, η ίδια απαντούσε: «Πρόκειται για ξεχωριστούς ανθρώπους, ιδιαίτερα ευφυείς, αστείους. Αλλά μαζί τους ο γάμος και η οικογένεια δεν ήταν προτεραιότητα. Ισως το δύσκολο για μένα ήταν να μην υπολογίζομαι όσο η πρώτη τους αγάπη, δηλαδή ο κινηματογράφος».

Η Ροσελίνι στην αρχή του μονολόγου της εμφανίζεται με μαύρο φόρεμα και μια σειρά μαργαριτάρια στον λαιμό. Η προσωποποίηση της κλασικής κομψότητας γρήγορα αλλάζει ύφος. Και εμφανίζεται, μεταξύ άλλων, σαν μια μητέρα-χάμστερ που καταβροχθίζει ατάραχη δύο από τα νεογέννητά της. Ετσι, «για να ανακτήσουμε λίγες πρωτεΐνες και βιταμίνες που χάθηκαν στην κύηση», θα δηλώσει ατάραχη μέσα στο λούτρινο κοστούμι της. Και θα εκτοπίσει κάθε υπόνοια οίκτου από το μυαλό των θεατών της ότι μια γυναίκα που υπήρξε έως και ερωτικό σύμβολο – το 1992 πόζαρε στον φακό του Στίβεν Μάιζελ για το βιβλίο της Μαντόνα «Sex» και συμμετείχε στο εξίσου προκλητικό της βιντεοκλίπ «Erotica» – μπορεί να νιώθει ευτυχισμένη αναλύοντας τους τρόπους αναπαραγωγής των ζώων.

«Οσο πιο γελοία γίνεται η κατάστασή μου κατά τη διάρκεια της παράστασης, τόσο πιο αξιοπρεπής πρέπει να παραμένω».

Ωστόσο, δεν ένιωσε επιθυμία να αλλάξει ρόλο με κάποιο πλάσμα του ζωικού βασιλείου. «Ισως να μου άρεσε για μία ημέρα να γινόμουν άνδρας. Για να δω πως νιώθουν, όχι μόνο σωματικά, αλλά και συναισθηματικά. Να καταλάβω αν είναι διαφορετικό να είσαι άνδρας ή αν απλώς μέσα μας είμαστε όλοι το ίδιο».