Μηδέν με περιεχόμενο
Μπλόκο του Ροντρίγκες στον Νεϊμάρ. Η Βραζιλία έδειξε χθες ότι δεν είχε τις λύσεις για να νικήσει το Μεξικό. Και τα δύσκολα τώρα έρχονται
Το Μεξικό κατέδειξε τις αδυναμίες της Βραζιλίας σε ένα από τα κορυφαία παιχνίδια του Παγκοσμίου Κυπέλλου, παρά το γεγονός ότι έληξε χωρίς τέρματα (0-0).
Αυτό συνέβη κυρίως χάρη στον εκπληκτικό τερματοφύλακα του Μεξικού Γκιγιέρμο Οτσόα, αλλά και τον κίπερ της Βραζιλίας Ζούλιο Σέζαρ που έσωσε την ομάδα του ιδιαίτερα με τη μεγάλη απόκρουση στις καθυστερήσεις.
Ο Οτσόα έκανε τουλάχιστον τέσσερις δύσκολες αποκρούσεις – στην κεφαλιά του Νεϊμάρ (26′), στο σουτ του ίδιου με πολλά εμπόδια μπροστά του (69′), στην προβολή του Παουλίνιο (44′) και στην ενστικτώδη απόκρουση στην εξ επαφής κεφαλιά του Τιάγκο Σίλβα (86′).
Μπορεί λοιπόν ο κορυφαίος παίκτης των φιλοξενουμένων να ήταν ο τερματοφύλακάς τους, αυτό όμως δεν αναιρεί το εξαιρετικό παιχνίδι του Μεξικού που ουσιαστικά απενεργοποίησε κάθε σύστημα του Λουίς Φελίπε Σκολάρι, τον οποίο έχουν αρχίσει να ζώνουν τα φίδια. Δότι η Βραζιλία του δεν πείθει και κυρίως δεν μπορεί να φτιάξει παιχνίδι όταν βρεθεί κόντρα σε οργανωμένη ομάδα.
Οι Βραζιλιάνοι, πέραν της ιδιοφυΐας που ακούει στο όνομα Νεϊμάρ, δεν έχουν άλλο παίκτη που να πάρει την ομάδα στις πλάτες του επιθετικά και όταν βρεθεί αντίπαλος με σωστή αλληλοκάλυψη, όπως είχε το συγκρότημα του Μιγκέλ Ερέρα, πολύ δύσκολα μπορούν να διασπάσουν την άμυνά του.
Μάλιστα, αν αναλογιστεί κανείς ότι στη διασταύρωση στη φάση των 16 (είναι σχεδόν απίθανο να μη φτάσει εκεί η Σελεσάο) οι διοργανωτές πιθανότατα θα κληθούν να παίξουν κόντρα σε μια εκ των Ολλανδία και Ισπανία, μπορεί εύκολα να καταλάβει τη δυσκολία του έργου των Βραζιλιάνων που δεν κατάφεραν για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι να πείσουν με το… φάντασμα του Μαρακανάζο να πλανάται πάνω από τον βραζιλιάνικο ουρανό.
Πλέον Βραζιλία και Μεξικό έχουν τέσσερις βαθμούς και έχουν τον πρώτο λόγο, για την πρόκριση όμως θα πρέπει να δούμε και το αποψινό παιχνίδι Καμερούν – Κροατίας.
Αλλωστε η Βραζιλία, παίζοντας με έναν επιθετικό παλαιάς κοπής (Φρεντ) και χωρίς φαντασία, μπορεί να δέχεται μεν δύσκολα γκολ, όμως δεν σκοράρει και εύκολα.
Οι Μεξικανοί με τη διπλή ζώνη άμυνας του Ερέρα (πέντε αμυντικοί σε άριστη συνεργασία με τους μέσους) έκλεισαν τους χώρους βραχυκυκλώνοντας τους Βραζιλιάνους που δεν είχαν τον τραυματία Χουλκ και στη θέση του έπαιξε ο Ραμίρεζ, που δεν βοήθησε όμως στο ελάχιστο στην κυκλοφορία της μπάλας. Για αυτό και τον άλλαξε στο δεύτερο ημίχρονο ο Σκολάρι (με τον Μπερνάρντ, χωρίς να δει μεγάλη προκοπή).
Οι Μεξικανοί αν ήταν λίγο πιο προσεκτικοί στην τελική προσπάθεια (τα σουτ – λίγο άουτ – των Γουαρδάδο, Ερέρα και Ντος Σάντος) θα μπορούσαν να είχαν κάνει τη μεγάλη έκπληξη.
Ο Σέζαρ έκανε σπουδαία απόκρουση στο 24′, στο σουτ του Ερέρα (άσχετα αν ο τούρκος διαιτητής Τσακίρ έδειξε άουτ), και ακόμα πιο μεγάλη στις καθυστερήσεις στο σουτ του Χιμένεθ.