34 χρόνια στον αέρα και ακόμα ψάχνει τη συνταγή
Αδειο όπως αυτό το στούντιο φαίνεται πολλές φορές το πρόγραμμα του CNN και οι ιθύνοντες του αμερικανικού τηλεοπτικού σταθμού αναζητούν τρόπους να «πάρουν» το τηλεκοντρόλ από τα χέρια των τηλεθεατών
Οταν πρωτοεμφανίστηκε το CNN έγινε δεκτό με μεγάλο σκεπτικισμό. Οχι μόνο λόγω της δέσμευσης του Τεντ Τέρνερ ότι το καθαρά ειδησεογραφικό δίκτυο θα επιζήσει τόσο ώστε να καλύψει το τέλος του κόσμου, όσο διότι προέκυψε ένα μεγαλύτερο ερώτημα: υπάρχουν άραγε αρκετές ειδήσεις προκειμένου να γεμίσουν 24 ώρες προγράμματος κάθε μέρα;
Καθώς το CNN συμπληρώνει αυτόν τον μήνα 34 χρόνια λειτουργίας, η απάντηση ξεπροβάλλει: όχι, δεν υπάρχουν, ή τουλάχιστον δεν είναι αρκετές ώστε να κάνουν τον τηλεθεατή να παρακολουθεί το κανάλι επί ώρα. Η ροή των ειδήσεων προφανώς δεν συνάδει με τις ανάγκες του κοινού και υπάρχουν αρκετά προγράμματα όπου δεν μεταδίδεται τίποτα σημαντικό ώστε να ικανοποιεί τις οπτικές ανάγκες της τηλεόρασης και να κάνει τους θεατές να κολλήσουν στην οθόνη τους.
Το CNN μπόρεσε να αντιμετωπίσει αυτή την πρόκληση στα πρώτα χρόνια λειτουργίας του, όταν δεν είχε ανταγωνιστές της συνδρομητικής τηλεόρασης. Κατόπιν, νέες αφίξεις, όπως το MSNBC και το κανάλι Fox News, αντιμετώπισαν τα ίδια διλήμματα. Ομως καθένα από αυτά τα δύο δίκτυα γέμισε το πρόγραμμά του με παρουσιαστές που είχαν έντονες απόψεις, απόψεις που εξασφάλιζαν ότι ένα κοινό με τις ίδιες πολιτικές πεποιθήσεις θα έβρισκε εκεί καταφύγιο.
Την ίδια ώρα, το CNN επέμενε στην άποψη του Τέρνερ ότι οι ειδήσεις και όχι οι παρουσιαστές ήταν το σημαντικό. Μάλλον όμως δεν είχε άλλη επιλογή. Ανάμεσα στο συντηρητικό Fox News και στο προοδευτικό MSNBC, το CNN αναγκάστηκε να καταλάβει τον μεσαίο χώρο, με πιο αντικειμενική προσέγγιση, ακόμα και εάν αυτό το έφερνε στην τρίτη θέση τηλεθέασης.
Τι μπορούσε να κάνει; Να χαλαρώσει τον ορισμό των ειδήσεων. Αυτό και προσπάθησε. Το 1998 το δίκτυο ξεκίνησε μια σειρά ντοκιμαντέρ και πιο χαλαρών εκπομπών με τίτλο CNN NewsStand, που δεν πήγαν καθόλου καλά. Η σημερινή εκδοχή αυτής της προσέγγισης είναι σειρές ντοκιμαντέρ με προκλητικούς οικοδεσπότες, όπως ο σεφ Αντονι Μπουρντέν, με την ελπίδα το κοινό να ακολουθήσει. Εν μέσω αυτών των προσπαθειών, στις 8 Μαρτίου εξαφανίστηκε το αεροσκάφος των Malaysia Airlines – και το CNN ξεκίνησε τη διαρκή κάλυψη των ερευνών, των εξελίξεων, με αναλύσεις, συνεντεύξεις ειδικών και συγγενών και όποια σχετική είδηση μπορούσε κάποιος να φανταστεί. Προκαλώντας κάποιες φορές και καυστικά σχόλια, όπως ένα σατυρικό σκετς στο «Saturday Night Live» όπου το δίκτυο χαρακτηρίζεται ως «το κανάλι που πρέπει να παρακολουθείς όταν θέλεις να ξέρεις ότι δεν ξέρουν τίποτα». Παρ’ όλα αυτά οι τηλεθεατές προσήλθαν αθρόα στο CNN.
Ομως και αυτή η είδηση ξεθώριασε και το δίκτυο εγκαινίασε μια σειρά για τη δεκαετία του ’60. Δύσκολο να περιγράψεις ως νέα τα όσα έγιναν τότε, υπάρχουν όμως 24 ώρες προγράμματος να καλυφθούν και οι τηλεθεατές δύσκολα αφήνουν από το χέρι το τηλεκοντρόλ…