Δεν ακουμπάνε τις φτωχές «για να μη μολυνθούν»!

Παραδοσιακά, η κάστα του κάθε Ινδού καθορίζει πού θα γεννηθεί, πού θα ζήσει, τι θα κάνει στη ζωή του, ποιον ή ποια θα παντρευτεί, ακόμη και τι θα τρώει. Σε πάρα πολλά χωριά το σύστημα επιβιώνει ως απαράβατος κανόνας, έστω και αν έχουν περάσει δεκαετίες από την απαγόρευση της διάκρισης των καστών. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι περισσότεροι άνδρες ανώτερων καστών σπανίως καταλήγουν στη φυλακή για τον βιασμό γυναικών κατώτερων καστών – πολύ δε περισσότερο των Νταλίτ. Η συνήθης υπερασπιστική γραμμή τους, παρότι δεν τη χρειάζονται, είναι ότι δεν θα άγγιζαν ποτέ μια τέτοια γυναίκα από φόβο μήπως «μολυνθούν». Σε μία γνωστή υπόθεση, μάλιστα, το 1995 η καταγγελία βιασμού μιας Νταλίτ αποσύρθηκε καθώς ο δικαστής έκανε δεκτό αυτό τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου.