Κώστας Χαλκιάς: «Η Εθνική δείχνει τον δρόμο για τη χώρα»

«Η Ελλάδα βρισκόταν στην 36η θέση προτού πάρουμε μέρος στο Eυρωπαϊκό Πρωτάθλημα στην Πορτογαλία. Τώρα, πριν από το Μουντιάλ της Βραζιλίας, κατέχουμε τη 10η θέση στην παγκόσμια κατάταξη. Είναι άθλος. Να παραδειγματιστούμε ως Ελληνες και να ακολουθήσουμε τον δρόμο της εθνικής ποδοσφαίρου. Στην οικονομία, στην υγεία, στην παιδεία. Αυτή η ομάδα έχει το κατάλληλο κλίμα, τη σωστή χημεία. Είναι το μυστικό της επιτυχίας της. Εχει τις δυνατότητες να κάνει την υπέρβαση στο Παγκόσμιο Κύπελλο» λέει ο 40χρονος πρώην τερματοφύλακας.

Ο Χαλκιάς πιστεύει ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να κάνει θαύματα αλλά, όπως του είπε ένας φίλος του, άνθρωπος του ποδοσφαίρου, «τα θαύματα στην Ελλάδα διαρκούν 48 ώρες».

Ο λαρισαίος γκολκίπερ θυμάται πάντα τα λόγια του!

«Είμαστε η χώρα του “τώρα”. Μας ενδιαφέρει τι θα κάνουμε σήμερα. Δεν κοιτάμε το μέλλον. Δεν βάζουμε τα γερά θεμέλια σε όλους τους τομείς για να δρέψουμε καρπούς στα επόμενα χρόνια. Δεν εκμεταλλευτήκαμε με τον κατάλληλο τρόπο το μεγάλο επίτευγμα της κατάκτησης του Euro 2004. Με έχουν κατηγορήσει στο παρελθόν ότι έχω υπέρμετρη εκτίμηση στον έλληνα προπονητή και στον έλληνα ποδοσφαιριστή. Θα πρέπει να γίνουν επενδύσεις στους Ελληνες. Δεν καταλαβαίνω γιατί ξένος προπονητής στην Εθνική. Δεν μπορούμε να βγάλουμε έλληνες τεχνικούς; Αμφισβητούμε, υποτιμούμε, δεν αναδεικνύουμε το δικό μας προϊόν» σημειώνει ο Χαλκιάς. Και θυμάται το προηγούμενο Παγκόσμιο Κύπελλο (2010): «Ηταν μια ξεχωριστή εμπειρία στην κορυφαία διοργάνωση του πλανήτη σε μια χώρα στην οποία δεν ταξιδεύεις εύκολα. Παρουσιαστήκαμε ανέτοιμοι στο πρώτο παιχνίδι με τη Νότια Κορέα (0-2). Χάσαμε αλλά κάναμε καλή προσπάθεια στη συνέχεια. Νικήσαμε τη Νιγηρία (2-1) και σταθήκαμε αξιοπρεπώς απέναντι στην Αργεντινή (0-2). Το πρώτο παιχνίδι παίζει σημαντικό ρόλο. Είναι το ήμισυ του παντός. Παίζει ρόλο στην ψυχολογία. Αν ξεκινήσουμε καλά στη Βραζιλία στο πρώτο ματς με την Κολομβία, την οποία θεωρώ φαβορί του ομίλου, θα φθάσουμε ψηλά».

Ο βετεράνος γκολκίπερ άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο σε ηλικία επτά ετών. Με ύψος 1.99 μ. δεν θα μπορούσε να αγωνιστεί σε άλλη θέση παρά μόνο σε αυτήν του τερματοφύλακα.

«Είναι μοναχική θέση και με μεγάλη ευθύνη. Μου ταίριαζε απόλυτα. Εκανα πραγματικότητα την επιθυμία του πατέρα μου και ασχολήθηκα με το ποδόσφαιρο. Εκείνος ήθελε αλλά δεν μπόρεσε να ασχοληθεί με τον αθλητισμό. Ηταν οδηγός σε φορτηγά. Η μητέρα μου εργαζόταν σε εργοστάσιο υφαντουργίας με τον αδελφό μου. Δεν μας έλειπε τίποτα στη Λάρισα» υποστήριξε ο Χαλκιάς.

Ο Κώστας Χαλκιάς έκανε αρκετές στάσεις στην καριέρα του: Απόλλων Σμύρνης (1996-1998), Παναθηναϊκός (1998-2001), Ηρακλής (2001-2003), Παναθηναϊκός (2003-2005), Πόρτσμουθ (2005-2006), Ρεάλ Μούρθια (Β’ γύρος 2006), Αρης (2006-2008), ΠΑΟΚ (2008-2012). Ηταν μέλος της Εθνικής στο Euro της Πορτογαλίας (2004) και επίσης στις αντίστοιχες διοργανώσεις του 2008 και του 2012. Πήρε μέρος στο Μουντιάλ του 2010 στη Νότια Αφρική. Με τα χρώματα του Παναθηναϊκού κατέκτησε το πρωτάθλημα (1996) και το νταμπλ το 2004.

Στην πολύχρονη καριέρα του γνώρισε χαρές και πίκρες. Τα ματς που έμειναν βαθιά χαραγμένα στη μνήμη του ήταν «το πρώτο που έπαιξα στο Τσάμπιονς Λιγκ με τον Παναθηναϊκό κόντρα στο Αμβούργο. Ο αγώνας ΠΑΟΚ – Σαραγόσα που προκριθήκαμε στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ. Και η νίκη στην Αγγλία επί της Τότεναμ με 2-1 που έδωσε στον ΠΑΟΚ την πρόκριση στη φάση των 32 του Γιουρόπα Λιγκ. Η μεγάλη πίκρα μου είναι ότι κάποιοι παράγοντες έγιναν χειρότεροι στην πορεία γιατί δεν ήταν αληθινοί. Στερούνταν ειλικρίνειας. Μας αρέσει να μας λένε αυτά που θέλουμε και όχι την αλήθεια. Αυτό βίωσα σε ομάδες στις οποίες αγωνίστηκα. Ημαρτον! Οταν λες ψέματα και κάνεις πράγματα για λόγους εντυπωσιασμού δεν πρόκειται ποτέ να φθάσεις ψηλά. Μόνο όταν είσαι ειλικρινής μπορείς να πετύχεις τους στόχους σου. Για παράδειγμα ήταν λάθος που είπαν ότι ο ΠΑΟΚ πηγαίνει για την κατάκτηση του τίτλου. Ο κ. Σαββίδης ήρθε να επενδύσει, όμως οι άνθρωποι που είναι δίπλα του δεν του λένε την αλήθεια. Χρειάζεται ένα πλάνο οργάνωσης σε βάθος τριετίας. Δεν είναι καλό που στο ελληνικό πρωτάθλημα κυριαρχεί μία ομάδα, ο Ολυμπιακός».

Πώς βλέπει ο βετεράνος πορτιέρο το μέλλον του;

«Δεν θέλω να γίνω προπονητής, αλλά να ασχοληθώ με το οργανωτικό κομμάτι. Προς το παρόν βρίσκομαι κοντά στην οικογένειά μου».