Η εκδίκηση και το θαύμα

Η ιστορία που έχει γράψει η Γλυκερία Μπασδέκη και σκηνοθετεί ο Γιάννης Σκουρλέτης έχει απ’ όλα. Τις ανεξέλεγκτες σεξουαλικές ορμές του Σλατάν για τη Ραμόνα, την οποία βίασε στο παρελθόν. Αναμνήσεις από την εποχή που εκείνη  δεν ήταν η ντίβα των σκυλάδικων της ελληνικής περιφέρειας και η παρηγοριά των φαντάρων, αλλά η Ερμιόνη που ακόμη και στον ύπνο της επαναλάμβανε τον κατάλογο – «μπριζόλες, κόκορα κρασάτο…» – και δεν έχασε την ευκαιρία να το σκάσει με τον πρώτο που της έταξε καριέρα. Την εκδίκησή της για όσα έχει υποστεί η ίδια, αλλά και όσα δεν έζησε η αδελφή της δίπλα στον Σλατάν με το να τον ποτίσει ποντικοφάρμακο. Δεν ξεχνά ποτέ όμως ότι «σπάγαν’ τα πλακάκια για πάρτη της».

Σε κάθε διάλειμμα σε αυτό το βαλκανικό γαϊτανάκι, όπου η βαριά προφορά δυσκολεύει τους θεατές να καταλάβουν όσα λέγονται, μαζί με τη σουρεαλιστική προσέγγιση του κειμένου σε ορισμένα σημεία που δημιουργεί κάποια κενά, η Ραμόνα μετατρέπει σε μιούζικαλ την ιστορία της και τραγουδά από το «Κάνε κάτι λοιπόν να χάσω το τρένο» έως το «Στο άδειο μου πακέτο απόψε μπήκες» (πάντα με τη συνοδεία του Βασίλη Ζιάκα στο ακορντεόν)  με το τσιγάρο Σαντέ στο χέρι και το άψογο σταυροπόδι της παρά την παρακμιακή της εικόνα.

Για το φινάλε η Ραμόνα, αφού δολοφονήσει (για να απελευθερώσει από το κακό) τον γαμπρό-βιαστή της, πεθαίνει, ενώ ο ανάπηρος έως τότε συνοδός της, ως εκ θαύματος, όχι μόνο περπατά, αλλά τρέχει γυμνός ανάμεσα στους θεατές. Ξαναγεννιέται. Και γίνεται ζευγάρι με τη Στέλλα.

Το χειροκρότημα που ακολουθεί δικαιώνει τους συντελεστές παρά τα όποια προβλήματα της παράστασης, η οποία πήρε παράταση για δυο βραδιές καθώς τα εισιτήρια για τις αρχικά προγραμματισμένες έχουν εξαντληθεί.