Μάλλον ξέρει και… ελληνικά

Υπάρχει διέξοδος; Ναι, αν αλλάξουν οι πηγές χρηματοδότησης από τους μισθούς προς τα κέρδη και ναι αν χρησιμοποιηθεί το κράτος παροχής υπηρεσιών στην υγεία, την παιδεία και την έρευνα ως αναπτυξιακός μοχλός.

Αυτό το βιβλίο καλεί τις πολιτικές δυνάμεις στη Γαλλία, αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη να αλλάξουν παράδειγμα στην άσκηση οικονομικής πολιτικής. Οπως χαρακτηριστικά τονίζει «για να συγκροτήσουμε μια οικονομική πολιτική δεν μπορούμε να συνεχίσουμε για άλλα δέκα χρόνια να σωρεύουμε μικρομεταρρυθμίσεις και να παίζουμε ένα γιγάντιο Meccano με τους οικονομικούς μηχανισμούς, εκκινώντας από αναγκαστικά εύθραυστες μελέτες» (σελ. 287).
Και αυτό προϋποθέτει όχι την αποδυνάμωση του αναπτυξιακού κράτους.Το κράτος των κοινωνικών υπηρεσιών μπορεί να «προσφέρει μια γαλλική εναλλακτική λύση» και να γίνει καταλύτης της ανάπτυξης της γαλλικής οικονομίας. Και της ελληνικής θα πρόσθετα. Αντί να γινόμαστε θύματα μιας απλουστευτικής ανάγνωσης της πραγματικότητας, μιας «πνευματικής οκνηρίας» που θέλει να φέρει σε αντιπαράθεση τους εργαζομένους του ιδιωτικού με αυτούς του δημόσιου τομέα, ας δούμε ότι η λύση βρίσκεται σε έναν δημόσιο τομέα που θα δημιουργεί προϋποθέσεις μεγέθυνσης του ιδιωτικού τομέα. Μπας και τελικά ξέρει ελληνικά ο Ασκεναζί;

Η Ελίζα Παπαδάκη στο επίμετρό της διαβάζει την ελληνική όψη αυτού του βιβλίου και η Σώτη Τριανταφύλλου μεταφράζει σε πολύ καλά ελληνικά.