Ο Ομπάμα στην Αφρική, ο Ολάντ στη Σίλικον Βάλεϊ

Θα υπέθετε κάποιος ότι τα ταξίδια στο εξωτερικό σε αναζήτηση επενδύσεων αφορούν περισσότερο ηγέτες μικρών χωρών. Είναι όμως θεσμός τα τελευταία χρόνια οι ηγέτες μεγάλων και ισχυρών οικονομικά κρατών να πραγματοποιούν περιοδείες στο εξωτερικό συνοδευόμενοι από επιχειρηματίες. Πίσω από τα διεθνή και διμερή θέματα που θίγονται υπάρχουν πάντα, μα πάντα, μεγάλες εμπορικές συμφωνίες που ελπίζουν να προωθήσουν. Πρώτος και καλύτερος ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα που μάλιστα ζήτησε από το Κογκρέσο να του παραχωρήσει μεγαλύτερες εξουσίες προκειμένου να διαπραγματεύεται εμπορικές συμφωνίες τόσο με την Ευρωπαϊκή Ενωση όσο και με χώρες του Ειρηνικού, με πρώτη και καλύτερη βέβαια την Κίνα. Για τον πλανητάρχη τίποτα δεν είναι μικρό. Κατά την περυσινή περιοδεία του στην Αφρική δεν συζήτησε μόνο θέματα εκδημοκρατισμού, αλλά προώθησε και πλήθος εμπορικών συμφωνιών με τη Σενεγάλη, τη Νότια Αφρική και την Τανζανία. Εντελώς τυχαία στις ίδιες χώρες έκλεισε συμφωνίες την ίδια χρονιά και ο κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ.

Η Ανγκελα Μέρκελ τον Φεβρουάριο του 2012 πήγε στο Πεκίνο με 20 επιχειρηματίες για να ζητήσει να πάνε στη Γερμανία και άλλες επενδύσεις, πέραν των 800 κινεζικών επιχειρήσεων που ήδη λειτουργούν στη χώρα της. Ενα χρόνο αργότερα το διμερές εμπόριο αυξήθηκε κατά 40%, φθάνοντας τα 130 δισ. ευρώ. Αντίθετα, ο γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ βλέποντας τις ξένες επενδύσεις στη χώρα του το 2013 να είναι στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 27 ετών (3,5 δισ.), έκανε μια προσπάθεια τον φετινό Φεβρουάριο να συγκινήσει αμερικανούς επενδυτές στη Σίλικον Βάλεϊ συνοδευόμενος από τον Ομπάμα. Ο προκάτοχός του Νικολά Σαρκοζί μάλλον τα είχε πάει καλύτερα. Από τα ταξίδια του, έκλεισε το 2007 συμφωνία με τον Καντάφι να φτιάξει πυρηνικό εργοστάσιο στη Λιβύη, ενώ πούλησε πλήθος μαχητικών Ραφάλ στην Ινδία.