Τάσος Κάκος: «Οταν με έβριζαν έπαιζα καλύτερα»

Κατά καιρούς τον αποκάλεσαν «σταρ» ή «μοντέλο». Ενίοτε και «Ελληνα Τσε», ένεκα της επαναστατικής του στάσης και της κοινωνικής του δράσης. Το βέβαιο είναι ότι ο Τάσος Κάκος ουδέποτε πέρασε απαρατήρητος. Είτε εντός είτε εκτός διαιτησίας. Και ύστερα από χρόνια παραμονής στο χορτάρι ήρθε το κύκνειο άσμα για την καριέρα τού κατά τεκμήριο κορυφαίου ρέφερι των τελευταίων ετών. Αν όμως τέλος είναι το σημείο μιας νέας αρχής, μήπως για τον διοπτροφόρο διαιτητή ξημερώνει μια νέα, εξίσου λαμπερή ημέρα;
Η πορεία του «έλληνα Κολίνα», όπως και ορισμένες εξομολογήσεις του, αναμφίβολα έχουν αυξημένο ενδιαφέρον: «Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 παρακολουθούσα σχολή διαιτησίας, αλλά με απώτερο στόχο να γίνω προπονητής. Καταρτισμένος, καθώς πιστεύω μου ήταν ότι όποιος εμπλέκεται στον χώρο πρέπει να γνωρίζει τα πάντα για να προστατεύει τον εαυτό του, τις ομάδες, να έχει πλήρη ευθύνη για όλα».
Οντως, ο Κάκος παρακολούθησε μαθήματα και κάπου εκεί έγινε το «κλικ» – για την ακρίβεια όταν βρέθηκε στις εξέδρες ενός αγώνα στην Κέρκυρα με διαιτήτρια στον αγωνιστικό χώρο: «Δεν πήγε ένας βοηθός και μου ζήτησαν να παίξω. Κόλλησα και έμεινα. Ποτέ δεν ήμουν αδιάφορος για το παιχνίδι. Μου άρεσε, άλλωστε ήταν διαφορετικό να είσαι μέσα».
Τον ρωτάμε το αυτονόητο. Πώς αντέχει ένας διαιτητής να τον βρίζει ένα ολόκληρο γήπεδο; Τι είναι αυτό που τον προσελκύει και του ανεβάζει την αδρεναλίνη; «Οταν παίζεις ποδόσφαιρο γιατί βρίζει ο κόσμος; Για να ρίξει την απόδοση του παίκτη, του καλύτερου ποδοσφαιριστή. Να του τσαλακώσει την ψυχολογία. Τους καλύτερους βρίζουν. Στην περίπτωση του διαιτητή είναι κάτι άλλο. Θέλουν να τον επηρεάσουν, να του ασκήσουν πίεση. Εμένα με έβριζαν και δεν με άγγιζε. Επαιζα ακόμη καλύτερα. Δεν είχα πρόβλημα να με βρίζουν»!
Ναι, αλλά κάποιον φόβο θα έχει νιώσει ο Κάκος. Ή μήπως όχι; «Οταν σε βρίζουν οι λίγοι είναι χειρότερο από το να σε βρίζουν οι πολλοί. Αλλά όχι, φόβο δεν ένιωσα, ούτε και φέτος σε δύσκολα παιχνίδια, όπως στο ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός. Ούτε στο παρελθόν στο Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός που το διέκοψα. Πάντα με έβαζαν σε ματς που “έκαιγαν”. Γιατί είχα άγνοια κινδύνου»!
Ενας κανονικός σταρ, λοιπόν. Τον αποκαλούμε έτσι να τον τσιγκλίσουμε. Το αποδέχεται; «Τι σημαίνει σταρ; Με ποια έννοια; Πώς είμαι ικανός και αναγνωρίσιμος; Επαιξα τρεις συνεχείς τελικούς. Ρεκόρ. Και έναν φέτος, τέσσερις. Ρεκόρ. Με σύμφωνη γνώμη ομάδων. Με τόσα που είχαν γίνει στους τελικούς, ξανά Κάκο είπαν. Ως σίγουρη λύση, σε δύσκολη εποχή για το ποδόσφαιρο, ότι δεν θα προκαλέσω, δεν θα γίνει στραβή».
Αρα, τον έριχναν τον μπαγάσα στην αρένα να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά; «Κάπως έτσι. Αρα, ναι, αποδέχομαι την πραγματικότητα. Αυτό με έφτιαχνε και τα κατάφερνα».
Θα ήθελε να παίξει κάποιο ματς ξανά; «Τον τελικό 4-4 ανάμεσα στον Ολυμπιακό και στην ΑΕΚ. Με τα πέναλτι. Ναι, αυτό το ματς θα ήθελα να το ξανασφυρίξω».
Τον ρωτάμε για σοβαρά λάθη που μετάνιωσε. «Ενα παιχνίδι ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και την Ξάνθη ήταν που αδίκησα την Ξάνθη. Δεν έδωσα ένα πέναλτι. Απορώ πώς εγώ δεν το είχα δει! Αλλά, ευτυχώς, δεν αλλοίωσα το αποτέλεσμα, νίκησε η Ξάνθη 1-0».
Φυσικά, ήταν αδύνατον να μην τον ρωτήσουμε για την μπουνιά του Ινσαουράλδε στο φετινό ντέρμπι του ΠΑΟΚ με τον Ολυμπιακό στην Τούμπα: «Μα, δεν το είδα. Είναι σαν να γυρίζεις το κεφάλι σου, να βλέπεις κάτι άλλο και να σου κλέβουν το κινητό. Σαν κλοπή ήταν. Δεν το είδα».
Προ καιρού, προκλήθηκε σάλος με φωτογράφιση του Τάσου Κάκου αγκαλιά με μοντέλο. Είναι έτσι ή κάπως διαφορετικά; «Βρέθηκα σε έναν πολυχώρο, προσκεκλημένος φίλου μου. Βγάλαμε φωτογραφίες, μετά ήρθε μια κοπέλα και τις δημοσιοποίησε. Πάντως δεν επρόκειτο για διαφημιστικό».
Ο Τάσος Κάκος για πέντε συναπτά χρόνια ψηφίστηκε ως ο καλύτερος διαιτητής. «Από τους ποδοσφαιριστές, και αυτό με γέμισε με υπερηφάνεια. Μπορεί να φαίνεται εγωιστικό αλλά δείχνει την πορεία μου. Ξεχώριζα. Ενιωθα ο καλύτερος, δεν καταλάβαινα έδρες ακόμη και στα δύσκολα, όταν σε ένα ματς ΟΦΗ – Ατρομήτου πήρα σωστή απόφαση. Επανάληψη φάουλ που έφερε γκολ και πρόκριση για την ομάδα του Περιστερίου και μετά έγινε το σώσε στο Ηράκλειο. Το αεροπλάνο με περίμενε μία ώρα! Και αναρωτήθηκα: “Τι κάνω τώρα εγώ εδώ;”. Με φυγάδευσαν». Ξανά στα δύσκολα. Παίρνουν τηλέφωνο οι παράγοντες; «Δεν είχα δώσει ποτέ δικαίωμα. Ούτε στις κασέτες αναφέρεται το όνομά μου, πουθενά. Πάντα τους έβγαζα ασπροπρόσωπους». Τώρα ο Κάκος απλά ξεσκονίζει τα γαλόνια που κέρδισε στην Ελλάδα, μολονότι δεν είχε την τύχη (κι ας το άξιζε) να παίξει σε τελική φάση σπουδαίας διοργάνωσης. Το επόμενο βήμα; «Θα παρακολουθήσω σχολή προπονητών, να πάρω το δίπλωμα ΟΥΕΦΑ Β’. Δεν ξέρεις πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, η ζωή προχωράει. Υπόσχομαι όμως ότι δεν θα την πέσω σε διαιτητή. Σέβομαι τον εαυτό μου».

Ο ΤΣΕ. Στις δημόσιες εμφανίσεις του ο (τέως πλέον) διαιτητής φορά φουλάρι και μπλούζες με τυπωμένο το όνομα του Τσε Γκεβάρα. Παίζει και στην ομάδα Ηasta La Victoria Siempre, δίνει το «παρών» σε παιχνίδια για φιλανθρωπικούς σκοπούς. «Ολοι μας αξίζει να κάνουμε την επανάστασή μας. Να βοηθάμε συνανθρώπους μας. Αξίζει να παλεύουμε γι’ αυτό, για τις ιδέες μας, για ένα καλύτερο αύριο και έναν καλύτερο κόσμο».
Αυτός είναι ο Τάσος Κάκος. Ενας πυροσβέστης που μένει ακόμη στην Κέρκυρα, ένας πρώην οικοδόμος (λόγω της οικογενειακής επιχείρησης), ένας άνθρωπος σπόρτσμαν και γυμνασμένος (πρώην κωπηλάτης, με ρούχα στενά που μαρτυρούσαν τους μυς του), ένας άνθρωπος που του αρέσει η διασκέδαση, ένας διαιτητής που ουδέποτε τα πήγε καλά με τον Ολυμπιακό και δεν έγινε αποδεκτός στον Πειραιά. Θα μας λείψει το σταριλίκι που έβγαζε και σίγουρα η (αμφιλεγόμενη) παρουσία του.