«Τον λένε Μικ Τζάγκερ»

Κυκλοφόρησαν στη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες προσωπικές επιστολές ανδρών επιφανών, όπως το γράμμα που έστειλε ο Καμύ στον γυνασιάρχη του μετά το Νομπέλ και η επιστολή του δεκαοκτάχρονου τότε Κιθ Ρίτσαρντς, ο οποίος γράφει στη θεία του πως γνώρισε έναν τρομερό τυπά. «Αγαπητή Πατ, λυπάμαι πολύ που δεν έγραψα νωρίτερα (δηλώνω παράφρων). Ξέρεις, μου άρεσε πολύ ο Chuck Berry και νόμιζα πως ήμουν ο μόνος θαυμαστής του, αλλά ένα πρωινό στον σταθμό του Dartford κρατούσα έναν από τους δίσκους του Chuck όταν ένα παιδί που γνώριζα στο Δημοτικό με πλησίασε. Εχει όλους τους δίσκους που έβγαλε ποτέ ο Chuck Berry και όλοι οι φίλοι του το ίδιο, είναι όλοι λάτρεις των rhythm & blues, εννοώ πραγματική r&b (όχι αυτές τις Dinah Shore, Brook Benton αηδίες), όλους τους μπλουζίστες του Σικάγο, το αληθινό βρώμικο πράμα, εκπληκτικό. Τέλος πάντων, το παιδί στον σταθμό ονομάζεται Mick Jagger». Δεν περιγράφω άλλο!