Η Ελλάδα στις κάλπες

Κωνσταντίνος 
Κυρανάκης
Ωρα να τηρηθούν τα συμφωνηθέντα
Η τήρηση των συμφωνηθέντων που προκύπτουν από το κείμενο του Νοεμβρίου του 2012. Η συμφωνία προέβλεπε ότι όταν η Ελλάδα πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα, οι δανειστές θα ελαφρύνουν το χρέος. Ετσι αυτό σημαίνει ότι θα υπάρξει χώρος για φορολογικές μειώσεις και αυξήσεις στις συντάξεις. Επομένως, ο νέος πρόεδρος του Κοινοβουλίου, που θα αναδειχθεί αμέσως μετά τις ευρωεκλογές, πρέπει να θέσει το ζήτημα στην ημερήσια διάταξη της Ολομέλειας που θα συμπέσει χρονικά με την έναρξη της ίδιας συζήτησης στα άλλα κοινοτικά όργανα, ώστε να ασκηθεί πίεση ταυτόχρονα και παντού. Σκοπός είναι η συζήτηση σε Eurogroup, Συμβούλιο και Επιτροπή να ξεκινήσει με μια απόφαση του Κοινοβουλίου υπέρ της ελάφρυνσης να βρίσκεται στο τραπέζι και στα εξώφυλλα. 
Πρέπει να έχουμε υπόψη ότι αθροιστικά οι ευρωβουλευτές των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου είναι περισσότεροι από τον «γαλλογερμανικό άξονα» και άρα τα επόμενα πέντε χρόνια η Ελλάδα πρέπει να έχει ηγετικό ρόλο σε μια τέτοια συμμαχία ώστε να διαπραγματεύεται πιο αποτελεσματικά στην Ευρώπη.

Γιώργος 
Κυρίτσης
Ενημέρωση για την «προσαρμογή»
Η αρχή, λειψή και μονομερής έστω, που έγινε με την επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τα έργα και τις ημέρες της τρόικας στην Ελλάδα πρέπει να έχει συνέχεια. Υπάρχουν τομείς, όπως τα εργασιακά και το περιβάλλον, στους οποίους η Ελλάδα έχει εκπέσει απολύτως από το κοινοτικό κεκτημένο και παρουσιάζει εικόνα τριτοκοσμική. Υπάρχει έλλειμμα ενημέρωσης στους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς σχετικά με όσα επιβάλλονται και εφαρμόζονται στην Ελλάδα και το έλλειμμα αυτό συνδέεται και με τους πολιτικούς συσχετισμούς στην απελθούσα ευρωβουλή. Στο νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με ισχυρή την ευρωομάδα της Αριστεράς και με τη δυναμική της υποψηφιότητας Τσίπρα, θα υπάρχουν οι δυνάμεις, όχι μόνο έλληνες/ελληνίδες ευρωβουλευτές άλλα και ευρύτερες, για να επανατοποθετήσουν το θέμα στην πραγματική του βάση: Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα δεν είναι «προσαρμογή» αλλά πλιάτσικο, κοινωνική καταστροφή και βίαιη πειθάρχηση του κόσμου της εργασίας.

Πασχάλης 
Αγανίδης
Τέσσερα σημεία για νέα πολιτική
Ανεργία, ανισότητες, φτώχεια, νέοι. Αυτά είναι τα σημεία αναφοράς για μια νέα πολιτική και θεσμική εξισορρόπηση στην ΕΕ προς όφελος των πιο αδύναμων χωρών με μη βιώσιμα κοινωνικά προβλήματα. Η «θεσμοποίηση» της λιτότητας για τη δημοσιονομική, τραπεζική και οικονομική θωράκιση της ευρωζώνης διαμόρφωσε μια μεγάλη ασυμμετρία στην κατανομή του κόστους μεταξύ αγορών και δημοκρατίας, πλεονασματικών – ελλειμματικών χωρών, ελίτ – εργαζομένων. Νέοι συσχετισμοί ισχύος στο ΕΚ με επικράτηση των Σοσιαλιστών και πρόεδρο της Επιτροπής τον Μ. Σουλτς είναι η συνθήκη για ένα νέο πολιτικό και θεσμικό προσανατολισμό της ΕΕ, με προτεραιότητα τη θέσπιση πολιτικών για νέα χρηματοδοτικά εργαλεία, αμοιβαίες εγγυήσεις για δικαιώματα και αξιοπρεπή διαβίωση, μηχανισμούς για την αντιμετώπιση της φτώχειας, των ανισοτήτων και της ανεργίας. Από την πιο ανταγωνιστική οικονομία του κόσμου η ΕΕ αναζητά το νέο όραμα να καταστεί η δικαιότερη κοινωνία του κόσμου, με δίκαιη παραγωγή πλούτου, στήριξη των εργαζομένων και αλληλεγγύη των γενεών.

Ντόρα 
Τσικαρδάνη
Κοινωνική συνοχή και ανάπτυξη
Δύο είναι τα ζητήματα που επειγόντως και συνδυασμένα πρέπει να αντιμετωπιστούν: η εκ νέου οικοδόμηση της κοινωνικής συνοχής της χώρας σε συνδυασμό με την πυροδότηση της αναπτυξιακής προσπάθειάς της. Κι αυτό, διότι ύστερα από πέντε χρόνια κρίσης, η όποια βελτίωση των μακροοικονομικών μεγεθών έρχεται σε μια στιγμή τεράστιας κοινωνικής κόπωσης. Το ενάμισι εκατομμύριο των ανέργων όπως και οι εξουθενωμένοι επιχειρηματίες και ελεύθεροι επαγγελματίες εν γένει αποτελούν μια πραγματικότητα τόσο διαλυτική για την κοινωνική συνοχή όσο και υπονομευτική για την αναπτυξιακή προσπάθεια. Επείγει λοιπόν είναι να παλέψουμε σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο για την αντιστροφή της πραγματικότητας αυτής. Σήμερα, ο οικονομικός πυλώνας βρίσκεται σε εχθρική σχέση με τον κοινωνικό. Το αποτέλεσμα διαλύει την κοινωνική συνοχή και συκοφαντεί την ΕΕ. Η ισόρροπη και συνδυασμένη ανάπτυξη και των δύο μπορεί να αλλάξει την πραγματικότητα.  Από την έκβαση του στοιχήματος αυτού θα κριθεί η χρησιμότητα της Κεντροαριστεράς. 

Λευτέρης 
Νικολάου – Αλαβάνος
Ζητείται αντίδοτο στην ανεργία
Στην Ελλάδα η ανεργία χτυπάει κόκκινο, με 27% συνολικά και 60% για τους νέους. Το ΚΚΕ ανέδειξε το πρόβλημα στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, στη Βουλή και Ευρωβουλή με παρεμβάσεις και προτάσεις νόμων. Η ΕΕ διοργάνωσε 5 Ευρωπαϊκές Διασκέψεις. Ως αποτέλεσμα ήρθαν διάφορα προγράμματα για την ανεργία, με 5μηνες και 7μηνες συμβάσεις, που ανακυκλώνουν την ανεργία, μοιράζουν τη φτώχεια και επιδοτούν τους μεγαλοεπιχειρηματίες. Αυτούς τους στόχους υπηρετεί η ΝΔ αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ μιλώντας για «επιδότηση της εργασίας, όχι της ανεργίας». Οι προτάσεις τους δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα. Χρειάζεται να ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση στον λαό για την προοπτική υπέρ του λαού, που δίνει η πρόταση του ΚΚΕ. Δυναμώνοντας τη φωνή του ΚΚΕ στην Ευρωβουλή, δυναμώνει η φωνή των εργαζομένων και των νέων. Δυναμώνει η αντίθεση ενάντια στην ΕΕ. Δυναμώνει η ελπίδα για να απαλλαγούμε από τα δεσμά της ΕΕ και των μονοπωλίων, την πολιτική και το σύστημα που γεννούν τη φτώχεια και την ανεργία.

Γιώργος 
Γραμματικάκης
Διαπραγμάτευση για τους νέους
Πρώτα, μια πικρή διαπίστωση: ενώ εδώ γεννήθηκαν το όνομα και οι αρχές της Ευρώπης, η Ελλάδα αντιμετωπίστηκε ως αποπαίδι, ως βάρος που ίσως έπρεπε να αποβληθεί. Αιτία δεν είναι μόνο η δημοσιονομική πολιτική που, ως μη ώφειλε, κυριάρχησε στην Ευρώπη. Ευθύνη είχαν και οι ελληνικές κυβερνήσεις, που έξω έδειξαν δουλοφροσύνη και στο εσωτερικό κομματικές λογικές και έλλειψη σχεδιασμού.
Δεν θα είναι λοιπόν εύκολος ο δρόμος. Οχι μόνο για ένα βιώσιμο χρέος αλλά και για μια βιώσιμη Ελλάδα. Το Ποτάμι θα διαπραγματευτεί μετεκλογικά και με το μυαλό του στο συμφέρον της χώρας. Δύο καίρια ζητήματα ωστόσο πρέπει επειγόντως να τεθούν στην Ευρωβουλή, έστω με τις περιορισμένες αρμοδιότητές της. Η οδυνηρή ανεργία των νέων, που έχει ξεπεράσει κάθε όριο ανοχής και αντοχής. Ακόμα, η απεγνωσμένη – δεν χρησιμοποιώ τη λέξη «παράνομη» – είσοδος μεταναστών, που αποδείχθηκε και για τους ίδιους μια απάνθρωπη παγίδα.