«Μπορούμε να βρούμε από τις αγορές τα 25 δισ. του ΔΝΤ και να φύγει η τρόικα»

Δεν υποστηρίζουν απλώς ότι έρχονται νέα μέτρα. Λυπούνται πάρα πολύ που δεν επιβάλαμε και δεν θα επιβάλουμε νέα μέτρα. Στενοχωριούνται αφάνταστα που βγήκαμε στις αγορές. Θεωρούν ότι το επιτόκιο που πετύχαμε στο πενταετές ομόλογο είναι υψηλό, ενώ δεν καταλαβαίνουν ότι είναι σχεδόν ίσο με το επιτόκιο με το οποίο μας δανείζει το ΔΝΤ. Επικαλούνται τα χαμηλά επιτόκια του ευρωπαϊκού δανείου, τα οποία πράγματι είναι εντυπωσιακά χαμηλά, αλλά τα πετύχαμε εμείς, θα μου επιτρέψετε να πω, την περίοδο που ήμουν υπουργός Οικονομικών και έκανα αυτή τη μεγάλη διαπραγμάτευση.

Αρα λοιπόν κλαίνε και οδύρονται επειδή η χώρα αρχίζει να βγαίνει από την κρίση και το Μνημόνιο, ζητάνε επιτακτικά Μνημόνιο και τρόικα!

Ξέρετε, θεωρητικά – αλλά γιατί όχι και πρακτικά; – μπορούμε τώρα μέσα από τις αγορές να βρούμε τα 25 δισ. ευρώ περίπου που χρωστάμε στο ΔΝΤ και έτσι να μη συντρέχει λόγος ύπαρξης της τρόικας, γιατί η τρόικα υπάρχει λόγω του ΔΝΤ. Τα άλλα είναι ευρωπαϊκοί θεσμοί και ευρωπαϊκές διαδικασίες.

Οι δήθεν αντιμνημονιακοί είναι αυτοί που χτυπιούνται υπέρ του Μνημονίου τώρα, γιατί δεν έχουν τι να πουν, δεν έχουν τι να προτείνουν. Χάνουν το πολιτικό τους ψωμί.

Προφανώς ισχύει η πρότασή μου προς τη ΔΗΜΑΡ. Αυτό το νόημα έχει η παρατήρησή μου για την παρασιτική λειτουργία, ότι πρέπει όχι να παίζουμε κλεφτοπόλεμο, αλλά να συναγωνιστούμε και να συμπράξουμε εφόσον πιστεύουμε στις ίδιες αρχές, τις ίδιες αξίες και έχουμε τους ίδιους στόχους. Αρκεί όλα αυτά να είναι καθαρά. Να λέμε ευθέως τι πιστεύουμε σε σχέση με την κυβερνητική σταθερότητα, με την εθνική στρατηγική, με την έξοδο της χώρας από το Μνημόνιο και την κρίση. Να μην κοιτάμε τη μια προς τα εδώ και την άλλη προς τα εκεί. Να μη φλερτάρουμε με την ανευθυνότητα, τη δημαγωγία και τον λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ και των ακροδεξιών εθνικιστών συμμάχων του.

Κατ’ αρχάς, η ευρύτερη πολιτική οικογένεια της δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης, της Κεντροαριστεράς, προσδιορίζεται ιστορικά. Δεν υπάρχει παρθενογένεση, ούτε στη Δεξιά ούτε στην κομμουνιστική Αριστερά ούτε στη σοσιαλδημοκρατική Κεντροαριστερά. Υπάρχουν ταυτότητες, υπάρχουν ιστορικές αναφορές, υπάρχουν προγραμματικές πλατφόρμες.

Εάν κάποιος πιστεύει ότι δεν πρέπει να διαταραχθεί η κυβερνητική σταθερότητα, εάν κάποιος πιστεύει ότι η χώρα βρίσκεται ένα βήμα πριν από την ολοκλήρωση της προσπάθειας και την έξοδο από το Μνημόνιο και την κρίση, πρέπει να στηρίξει τον προοδευτικό πόλο που είναι πολύ συγκεκριμένος, που εκφράζεται στη Βουλή με την ΚΟ του ΠαΣοΚ και ευρύτερα της Ελιάς, γιατί τώρα βεβαίως έχουμε μαζί μας και τη Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα, με τον Ανδρέα Λοβέρδο και τον Χρήστο Αηδόνη που είναι βουλευτές.

Βλέπουμε ανθρώπους οι οποίοι προέρχονται από τον ακαδημαϊκό χώρο, ανθρώπους οι οποίοι είναι καλόπιστοι, οι οποίοι προφανώς δεν έχουν καμία σχέση με τις αντιλήψεις του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι μπορεί να είναι τώρα π.χ. με Το Ποτάμι. Αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να σκεφτούν τι θέλουν να προκύψει την επομένη των ευρωεκλογών. Πού και πώς να οδηγηθεί η χώρα.

Εάν πιστεύουν ότι πρέπει να ολοκληρωθεί η προσπάθεια εξόδου από την κρίση τώρα που φτάσαμε στο τέλος, ότι πρέπει να τιμήσουμε τις θυσίες του ελληνικού λαού και να ανασυγκροτήσουμε τη χώρα σε στέρεες και υγιείς βάσεις, πρέπει να στηρίξουν τον προοδευτικό πόλο μέσα στην κυβέρνηση. Δεν ψηφίζουμε χωρίς επιπτώσεις. Ούτε είναι δυνατόν να κινούμαστε σε δυο ασύμπτωτα επίπεδα: κάποιοι να εκφράζουν απλώς τις απόψεις τους, τις αισθητικές τους αντιλήψεις, τις ιδέες τους, χωρίς αυτό να έχει καμία σχέση με τα μεγάλα πραγματικά προβλήματα της οικονομίας, της κοινωνίας, της ευρωπαϊκής διαπραγμάτευσης, και κάποιοι άλλοι να σηκώνουν το βάρος και να πληρώνουν το κόστος των δύσκολων αποφάσεων από τις οποίες έχει ανάγκη ο τόπος.

Το σενάριο αυτό προϋποθέτει πως κάποιοι θέλουν να καταστραφεί η χώρα, να πέσει η κυβέρνηση, να οδηγηθούν ασύντακτα η Ελιά και το ΠαΣοΚ σε βουλευτικές εκλογές, μαζί με όλο τον τόπο, χωρίς πλαίσιο, χωρίς έλεγχο των καταστάσεων, για να αμφισβητήσουν εμένα που ανέλαβα τα καθήκοντα αυτά, κατ’ ανάγκη, επιστρατευόμενος. Νομίζω ότι τέτοια σύνθεση κυνισμού και ανοησίας δεν μπορεί να υπάρξει και εάν κάποιος διατυπώσει αυτή τη σύνθεση δεν θα βρει κανέναν οπαδό.

Με ικανοποιεί κάθε ενέργεια στήριξης της παράταξης.