Η μελέτη της προπαγανδιστικής πολιτικής

Το νομοθετικό πλαίσιο βάσει του οποίου γινόταν η λογοκρισία ανάγεται στη δικτατορία του Μεταξά και στην Κατοχή. Ιδιαίτερα σημαντικός ήταν ο Νόμος 1108 του 1942, επί Τσολάκογλου, «περί τροποποιήσεως, συμπληρώσεως και κωδικοποιήσεως των περί ελέγχου θεατρικών έργων, κινηματογραφικών ταινιών, δίσκων γραμμοφώνου και βιβλίων διατάξεων». Η Γενική Γραμματεία Τύπου και Πληροφοριών επίσης πρωτοϊδρύθηκε τη μεταξική περίοδο, ως υφυπουργείο Τύπου και Πληροφοριών.

Το αρχείο της, όπως μας λέει ο επιμελητής αυτής της εξαιρετικής έκθεσης των Γενικών Αρχείων του Κράτους ιστορικός Γιάννης Γκλαβίνας, αποτελείται από 823 κιβώτια με χιλιάδες φακέλους, καλύπτει την περίοδο 1934 – 1998 και είναι αταξινόμητο, αποτελεί δε «μια σημαντική πηγή για τη μελέτη της περιόδου, αποτυπώνοντας, κυρίως, τη δομή, τα μέσα και τους στόχους της προπαγανδιστικής πολιτικής του μετεμφυλιακού ελληνικού κράτους τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στις εξωτερικές του σχέσεις».

Τα ΓΑΚ γιορτάζουν φέτος τα εκατό χρόνια από την ίδρυσή τους και στο πλαίσιο αυτό διοργανώνουν πολλές ενδιαφέρουσες εκθέσεις βασισμένες στα τεκμήρια που διαθέτουν.

Μάλιστα έχουν αποφασίσει, στο πλαίσιο μιας πολιτικής ανοιχτών αρχείων, να διαθέτουν στο κοινό και αταξινόμητο αρχειακό υλικό. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής ανοιχτών αρχείων, λέει ο Γ. Γκλαβίνας, είναι και η ταινία του Βασίλη Δούβλη «Στοργή στον λαό» (Παραγωγή Βουλή Τηλεόραση), που έδωσε και την ιδέα της ομότιτλης έκθεσης. «Η ταινία του Δούβλη βασίστηκε κατά κύριο λόγο στο αρχείο της Γενικής Γραμματείας Τύπου και Πληροφοριών που φυλάσσεται στην υπηρεσία μας» λέει ο επιμελητής. «Οι προθήκες της έκθεσης είναι θεματικές και ακολουθούν τη λογική ή μάλλον τον παραλογισμό των λογοκριτών της χούντας αναδεικνύοντας τους λόγους για τους οποίους ασκούνταν λογοκρισία».