Μαθήματα γαλλικής Ιστορίας: Η «νεολαία» της Μαρίν Λεπέν
Ο στρατός του Εθνικού Μετώπου δεν φορά πια αρβύλες και στολές παραλλαγής, δηλώνει πως αποτάσσεται τον εθνικοσοσιαλισμό και πολιτεύεται με κεντρικό σύνθημα την «εθνική ταυτότητα». Ομως το παρελθόν των περισσότερων ηγετικών στελεχών της γαλλικής Ακρας Δεξιάς είναι γεμάτο κελτικούς σταυρούς και φιλοναζιστικές συμπεριφορές
Ακροδεξιοί φοιτητές ανεμίζουν τη σημαία με τον κελτικό σταυρό στο Παρίσι σε διαδήλωση κατά του γάμου των ομοφυλοφίλων
Το σύμβολο του Bloc Identitaire, μιας από τις πιο γνωστές οργανώσεις της γαλλικής Ακρας Δεξιάς, είναι ένα μαύρο αγριογούρουνο. Τα στελέχη του όμως δεν κυκλοφορούν πια με αρβύλες ούτε ξυρίζουν τα κεφάλια τους. Και στις ομιλίες τους δεν μιλάνε για εθνικοσοσιαλισμό. Το μόνιμο μοτίβο είναι η εθνική ταυτότητα, την οποία δηλώνουν ότι οφείλουν να υπερασπιστούν απέναντι στην ισλαμοποίηση της γαλλικής κοινωνίας και στους μετανάστες. Επειτα είναι οι οικογένειες που πρέπει να προστατεύσουν από τη μικροεγκληματικότητα που παραμονεύει σε κάθε βήμα τους στον δρόμο.
Η «μετατόπιση» αυτή της γαλλικής Ακροδεξιάς εξηγεί την εκλογική επιτυχία του Εθνικού Μετώπου. Συγχρόνως όμως πιστοποιεί το γεγονός ότι η απήχηση του κόμματος της Μαρίν Λεπέν δεν εκδηλώνεται μόνο στις κάλπες. Εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια, δηλαδή από τότε που εξελέγη ο Φρανσουά Ολάντ, στη Γαλλία υπάρχει ένας αναβρασμός σε κινήματα και οργανώσεις που σχετίζονται με την Ακρα Δεξιά. Οπως επισημαίνει πάντως η εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα», η γαλλική Δεξιά δεν είναι ενιαία.
Ξεκινάει από τους νοσταλγούς του καθεστώτος του Βισί, επίγονοι των οποίων είναι η Jeunesses Natiolnalistes. Ο ηγέτης της οργάνωσης ήταν ο Αλεξάντρ Γκαμπριάκ, ο οποίος διεγράφη από το Εθνικό Μέτωπο όταν συνελήφθη να χαιρετά ναζιστικά μπροστά σε μια σημαία με τον κέλτικο σταυρό. Η οργάνωση διαλύθηκε από τις Αρχές μετά τη δολοφονία του αντιφασίστα φοιτητή Κλεμέντ Μερίκ, τον περασμένο χρόνο.
ΠΛΟΥΣΙΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ. Οι γαλλικές Αρχές είχαν αποφασίσει την διάλυση και μιας άλλης οργάνωσης της Ακροδεξιάς, της Troisième Voie. Ο ηγέτης της λέγεται Σερζ Αγιούμπ και έχει ένα βιογραφικό που μοιάζει ψεύτικο: έχει συγκρουστεί σε διαδηλώσεις πολλές φορές με αστυνομικούς, φυλακίστηκε για λαθρεμπόριο στεροειδών και μεθαμφεταμινών, ενώ υπήρξε και παραγωγός ταινιών πορνό. Επειτα είναι οι σκληροπυρηνικοί καθολικοί, οι οποίοι εκφράζονται μέσω των οργανώσεων Printemps Français και Institut Civitas. Ιδιαίτερη θέση στο πάνθεον της γαλλικής Ακροδεξιάς κατέχει η φοιτητική οργάνωση Groupe Union Défense, η οποία δραστηριοποιήθηκε ιδιαίτερα τις δεκαετίες του 1970 και του 1980.
Ενα από τα ηγετικά στελέχη της οργάνωσης, ο Αρτούρ ντε Πεϊρίς, υποστηρίζει ότι ο ιδεολογικός του χώρος δεν είναι η Ακρα Δεξιά. «Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι είναι ένας όρος που συνδέεται με τον φασισμό. Η δική μας ιδεολογική μήτρα είναι ο εθνικισμός. Σε αυτήν την κατεύθυνση εκπαιδεύουμε τα μέλη μας πολιτικά και πολιτισμικά» λέει.
Στον ίδιο χώρο κινείται και το κόμμα Nissa Rebela, το οποίο δραστηριοποιείται στη Νίκαια. Ηγέτης του είναι ο Φιλίπ Βαρντόν και στις τελευταίες εκλογές διεκδίκησε τη δημαρχία της πόλης αποσπώντας το 4,5% των ψήφων. Η σχέση του με την Ακρα Δεξιά άρχισε στα 14 του χρόνια, οπότε αποφάσισε «να σταματήσει να αισθάνεται ξένος στην ίδια του την πόλη». «Αρνούμαστε την παγκοσμιοποίηση» δηλώνει «και διεκδικούμε το δικαίωμα του καθενός να ζει ελεύθερα στη γη του».
ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ. Ανάμεσα στα είδωλα του Βαρντόν είναι ο Μάρκος, ο αριστερός ηγέτης των Ζαπατίστας του Μεξικού. Το ιστορικό γεγονός που βρίσκεται στην καρδιά του είναι η Ναυμαχία της Ναυπάκτου, όπου συγκρούστηκε ο χριστιανικός με τον οθωμανικό στόλο. Και αυτό γιατί για τον Βαρντόν και τους οπαδούς του το μεγαλύτερο πρόβλημα της Γαλλίας είναι το Μεταναστευτικό. «Εκτός από τη σταδιακή αλλαγή των ηθών μας, η μετανάστευση, που πλέον έχει πάρει τη μορφή ενός είδους αποικιοκρατίας, φέρνει ένα εργατικό δυναμικό που πληρώνεται λίγο και μειώνει τους μισθούς όλων» σημειώνει.
Οι σχέσεις του Βαρντόν και του κόμματός του με το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν ξεπερνούν το επίπεδο της συνεργασίας. «Το Εθνικό Μέτωπο μάχεται εναντίον της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας εδώ και δεκαετίες ενώ έχουν ένα “μπραντ” που είναι πολύ αναγνωρίσιμο στους εκλογείς και επιτρέπει στη Λεπέν να κεφαλαιοποιήσει την επιτυχία» δηλώνει στην ιταλική εφημερίδα. «Τα παραδοσιακά κόμματα έχουν αποτύχει. Και πρέπει να αναγνωρίσουμε στη Λεπέν ότι είναι μια μεγάλη προσωπικότητα».
Ο όρος Ακρα Δεξιά είναι απαγορευμένος για τον Βαρντόν. Οπως είναι απαγορευμένος και για την οργάνωση Génération Identitaire. «Οποιος θέλει μπορεί να χρησιμοποιεί αυτή την ταμπέλα. Αλλά δεν είναι ακριβής» επισημαίνει κορυφαίο στέλεχος της οργάνωσης. «Ο αγώνας για το δικαίωμα του λαού να ζει χωρίς κίνδυνο στη χώρα του δεν έχει πολιτικό χρώμα».
Δεν είναι μέλη αλλά ψηφίζουν Λεπέν
Μέλη των ακροδεξιών οργανώσεων δηλώνουν ότι δεν ανήκουν στο Εθνικό Μέτωπο. Παραδέχονται όμως ότι το ψηφίζουν στις εκλογές. «Δεν έχουμε την πολυτέλεια των διαιρέσεων» δηλώνει ένας από αυτούς














