Νέες προδιαγραφές για τα μαύρα κουτιά

Το να βρεθούν τα συντρίμμια του αεροπλάνου των Μαλαισιανών Αερογραμμών είναι σημαντικό για τους συγγενείς των 239 επιβατών και του πληρώματος. Ομως για την ίδια την έρευνα είναι ουσιώδες να βρεθούν τα αρχεία και τα στοιχεία της πτήσης (CVR και FDR) για να μάθουμε τι ακριβώς συνέβη στην πτήση ΜΗ370 τις τελευταίες ώρες που βρισκόταν στον αέρα.

Η ισχύουσα νομοθεσία προβλέπει ότι οι συσκευές υποθαλάσσιου εντοπισμού (ULD) που βρίσκονται στα μαύρα κουτιά εκπέμπουν ραδιοσήματα στα 37,5 KHZ επί 30 ημέρες, προκειμένου να βρεθούν. Αυτά τα χαρακτηριστικά αποδείχθηκαν εντελώς ανεπαρκή στην περίπτωση της πτήσης 447 της Air France που συνετρίβη την 1η Ιουνίου 2009 στον Νότιο Ατλαντικό. Τα μαύρα κουτιά του αεροσκάφους βρέθηκαν στις 2 Απριλίου του 2011, 23 μήνες μετά το δυστύχημα, σε βάθος 4.000 μέτρων. Επειτα από αυτό το περιστατικό, το Γραφείο Ερευνών και Ανάλυσης της Γαλλικής Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας πρότεινε στη Διεθνή Οργάνωση Πολιτικής Αεροπορίας και στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Αεροπορικής Ασφάλειας (EASA) να αυξηθεί η διάρκεια εκπομπής στις 90 ημέρες και το σήμα να εκπέμπεται στα 8,8 ΚΗΖ, ώστε τα σήματα να μπορούν να εντοπίζονται ακόμα και σε βάθος μεγαλύτερο των 6.000 μέτρων.
Σύμφωνα με υπολογισμούς του EASA, με τα συστήματα που χρησιμοποιούνται σήμερα δεν μπορούν να εντοπιστούν μαύρα κουτιά που βρίσκονται σε βάθος μεγαλύτερο των 1.500 μέτρων. Για τέτοιες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται συχνά συρόμενα υδρόφωνα με μακριά καλώδια, η χρήση των οποίων όμως γίνεται πολύ δύσκολη όταν ψάχνουν σε μεγάλα βάθη. Στην καλύτερη περίπτωση, με ένα καλώδιο 500 μέτρων μπορεί να «χτενιστεί» μια περιοχή 339 τετραγωνικών χιλιομέτρων την ημέρα. Ομως με τις νέες προδιαγραφές θα μπορούσαν να καλυφθούν ημερησίως 2.565 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Οι αυστραλιανές Αρχές έχουν καθορίσει μια περιοχή έρευνας 23.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, η έρευνα στην οποία χρειάζεται δύο μήνες (67 ημέρες). Με τις νέες συσκευές θα μπορούσε να ολοκληρωθεί σε εννέα ημέρες. Η περίπτωση της πτήσης της Air France είναι ενδεικτική: οι συσκευές εντοπισμού είχαν περάσει πολύ κοντά από τα μαύρα κουτιά λίγες ημέρες μετά το δυστύχημα του 2009, αλλά δεν είχαν μπορέσει να εντοπίσουν το σήμα.