Αν Πενζό: Μια γυναίκα αιχμάλωτη του Μιτεράν

Το βιογραφικό αυτό βιβλίο γράφτηκε χωρίς τη συναίνεση της πρωταγωνίστριάς του. Και κάποιοι δηλώνουν ήδη ενοχλημένοι, τα βάζουν με τον δημοσιογράφο του «Παρί Ματς» που το υπογράφει. «Δεν μπορούσε να την αφήσει ήσυχη», εξεγείρονται, «αυτήν τη γυναίκα που επέλεξε τη σιωπή για να μην “τραυματίσει τις αναμνήσεις του παρελθόντος”;». Αλλοι όμως πιστεύουν πως την ιστορία της Αν Πενζό, του «μεγάλου έρωτα του Προέδρου», όπως τη χαρακτήρισε το περιοδικό «Λε Πουάν», της «Αιχμάλωτης του Μιτεράν», όπως την περιέγραψε, στον τίτλο ακόμη του βιβλίου του, ο Νταβίντ Λε Μπαγί, κάποιος έπρεπε να την πει. Γιατί είναι κομμάτι της ιστορίας της Γαλλίας.  

Το έργο του Μπαγί δεν ήταν εύκολο. Η Αν Πενζό αρνήθηκε να του μιλήσει, παρά την επιμονή του, τον απείλησε μάλιστα ότι θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη. Αρκετοί δικοί της άνθρωποι απλώς του έκλεισαν το τηλέφωνο. Αλλά ο δημοσιογράφος κατάφερε να συγκεντρώσει κάπου 100 μαρτυρίες και κάλυψε τα υπόλοιπα κενά με έρευνα και διάβασμα. Δεν προσέγγισε την Πενζό με κάποιου είδους κακόβουλη περιέργεια, περισσότερο με μια διάθεση να καταλάβει αυτήν τη νέα γυναίκα που αγάπησε τον πρώτο σοσιαλιστή πρόεδρο της Γαλλίας και αγαπήθηκε από αυτόν, παρέμεινε όμως στη σκιά του, ακόμη και όταν το «Παρί Ματς» αποκάλυψε τον Νοέμβριο του 1994 την ύπαρξη της Μαζαρίν, της κόρης που είχαν αποκτήσει, ακόμη και όταν το ευρύ κοινό τις ανακάλυψε και τις δύο, ενάμιση χρόνο αργότερα, στην κηδεία του Μιτεράν, αγκαλιασμένες, σε μικρή απόσταση από την Ντανιέλ Μιτεράν και τα «νόμιμα» παιδιά του γάλλου προέδρου.

Το ζευγάρι γνωρίστηκε στο Οσγκόρ, στη Νοτιοδυτική Γαλλία, εκεί όπου συνήθιζε να παραθερίζει τόσο η οικογένεια Μιτεράν όσο και η οικογένεια Πενζό – ο παππούς της Αν ήταν εξάδελφος των Μισλέν, άφησε πίσω του μια βιομηχανία ανταλλακτικών αυτοκινήτων. Τα σπίτια τους ήταν σε απόσταση 100 μέτρων και ο τότε υπουργός Μιτεράν τακτικός καλεσμένος. Η ιστορία τους όμως άρχισε ουσιαστικά να γράφεται το 1961, όταν η 18χρονη αποφάσισε να μετακομίσει στο Παρίσι και να γραφτεί στη Σχολή Επαγγελμάτων της Τέχνης, στο Μέγαρο Σαλέ, σημερινή έδρα του Μουσείου Πικάσο. Η οικογένεια είχε ζητήσει από τον Μιτεράν να την προσέχει. Εκείνος τη μύησε στον κόσμο της λογοτεχνίας και της τέχνης. Επιναν μαζί τσάι, έκαναν περιπάτους στους κήπους, μοιράζονταν την αγάπη για τη σιωπή και τη φύση. Σιγά σιγά, η σχέση τους έγινε στενότερη, δεν περνούσε πια ημέρα χωρίς να της τηλεφωνήσει.

Μόνο ελάχιστες φίλες τής Αν γνώριζαν. Παρ’ όλα αυτά, εκείνη έδινε το «παρών» στις πολιτικές συγκεντρώσεις του Μιτεράν και όταν το ζευγάρι έπεφτε πάνω σε κάποιον γνωστό, εκείνος δεν δίσταζε να τη συστήσει. Λίγοι έδιναν σημασία σε αυτήν τη συνεσταλμένη κοπέλα. Φήμες όμως κυκλοφορούσαν και όταν η Αν Πενζό έγινε έφορος στο Μουσείο του Λούβρου, στους διαδρόμους ψιθύριζαν: «Είναι η ερωμένη του Μιτεράν». Πληγωμένη, η Πενζό έχτισε γύρω της ένα προστατευτικό κέλυφος που κατέληξε να σκληρύνει και τον χαρακτήρα της.

Η Ντανιέλ, η νόμιμη σύζυγος, γνώριζε τι συνέβαινε. Το 1965, έθεσε στον Μιτεράν ένα τελεσίγραφο: «Ή αυτή ή εγώ». Αλλά τελικά η διορία εξέπνευσε χωρίς επιπτώσεις. Δέκα χρόνια αργότερα, η Ντανιέλ ερωτεύτηκε έναν νεαρό γυμναστή. Τότε όμως ο Μιτεράν προετοίμαζε τη δεύτερη επιτυχημένη εφόρμησή του στο Ελιζέ, το διαζύγιο ήταν εκτός συζήτησης και ο συμβιβασμός ο δρόμος που επελέγη.  

ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΝΑΞΙΑ… Το βράδυ της 10ης Μαΐου του 1981, η Αν Πενζό παρακολούθησε τον αγαπημένο της να πανηγυρίζει την ιστορική του εκλογική νίκη από την τηλεόραση. Εκείνη είχε στα πόδια της την εξάχρονη κόρη τους. Εκείνος είχε στο πλευρό του την Ντανιέλ. «Ηταν η χειρότερη ημέρα της ζωής μου» θα εκμυστηρευόταν αργότερα σε μια φίλη της. Στις δύο το πρωί όμως, όταν ο Μιτεράν επέστρεψε στο Παρίσι από το προπύργιό του στη Βουργουνδία, έστειλε ένα αυτοκίνητο να πάει την Πενζό στην έδρα του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Σοκαρισμένη εκείνη, τον συνεχάρη αλλά επέστρεψε γρήγορα στο σπίτι της στην οδό Ζακόμπ. Εκεί οργάνωσε ο πρόεδρος της Γαλλίας την πραγματική γιορτή, την επομένη. Δύο χρόνια αργότερα, η Αν Πενζό και η Μαζαρίν μετακόμισαν για λόγους ασφαλείας σε ένα διαμέρισμα της Κε Μπρανλί που έθεσε το Ελιζέ στη διάθεσή τους.

Ο Μιτεράν δεν δίστασε να διατάξει ακόμη και τηλεφωνικές υποκλοπές προκειμένου να προστατεύσει το μυστικό τους. «Αραγε εκμεταλλεύτηκε η αιχμάλωτη τη σχέση της με τον Πρόεδρο;», αναρωτιέται ο Λε Μπαγί. «Δεν το έκανε ποτέ» απαντά η φίλη της Αντουανέτ Λε Νορμάν-Ρομέν. «Επέμενε να την αντιμετωπίζουν σαν έναν οποιονδήποτε έφορο, αλλά γνώριζε καλά πως όλος ο κόσμος γνώριζε. Και χρησιμοποίησε όλα τα μέσα που είχε στη διάθεσή της για να κάνει το Ορσέ ένα εξαίσιο μουσείο» τού λέει από την πλευρά της η Βερονίκ Βισινγκέρ. Η Πενζό συνέχισε να πηγαίνει με τη ποδήλατο στο μουσείο του Ορσέ, όπου εργαζόταν ως έφορος γλυπτών, ώσπου συνταξιοδοτήθηκε το 2008. Και σήμερα, στα 70 της, με ποδήλατο κυκλοφορεί στο Παρίσι. Η 40χρονη Μαζαρίν είναι πια μητέρα τριών παιδιών, συγγραφέας και ενεργή στη γαλλική τηλεόραση και στο ραδιόφωνο. Το «Παρί Ματς» δεν θα είχε τολμήσει ποτέ να αποκαλύψει την ύπαρξή της, την παράλληλη ζωή του Μιτεράν χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του – άλλες εποχές, άλλα ήθη. Μόνο τα ανθρώπινα πάθη μένουν απαράλλακτα. Και η σιωπή της Αν Πενζό.