Οταν τα ποτάμια γίνονται ζωγράφοι

υτός ο Μανώλης Καλομοίρης δεν κρατάει μπαγκέτα για να διευθύνει ορχήστρες, ούτε γράφει παρτιτούρες. Απόγονος του μεγάλου μουσουργού, με το ίδιο όνομα, ο 40χρονος Ελληνογάλλος Μανώλης Κουπέ – Καλομοίρης επέλεξε χρόνια τώρα με τον φωτογραφικό του φακό να χαρτογραφεί κόσμους, να παλεύει με το φως, να περιμένει τη μαγική στιγμή που ένα τοπίο γίνεται παρελθόν και αποθηκεύεται στην κάρτα μνήμης του.

Κάπως έτσι και στριμωγμένος σε ένα τετραθέσιο Τσέσνα ο κοσμοπολίτης φωτογράφος Μανώλης Κουπέ – Καλομοίρης (δισέγγονος του εθνικού μουσουργού και γιος της γενικής διευθύντριας του Εθνικού Ωδείου Χαράς Καλομοίρη) επέλεξε να εστιάσει στις αχανείς πεδινές εκτάσεις της Νότιας Ισλανδίας, όπου το υδάτινο στοιχείο κυριαρχεί και με τη δύναμή του σμιλεύει το μαύρο ηφαιστειογενές έδαφος.

Με δύο μεγάλα ταξίδια, τον Ιούνιο, τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2013 και με πάνω από 23 ώρες πτήσεων πάνω από το απόκοσμο τοπίο, ο Καλομοίρης σκιαγραφεί την ιδιαιτερότητα να φωτογραφίζεις το νερό από τόσο ψηλά: «Το νερό είναι κάτι συνεχές. Κάτι που αλλάζει, έχει μια ροή και μια δυναμική. Σκαλίζει τη γη και δίνει μορφή στο τοπίο» δηλώνει στα «ΝΕΑ». Και αν το μέλλον μάς επιφυλάσσει πολλή ξηρασία (όπως έγραφε ο ποιητής Μιχάλης Κατσαρός), οι φωτογραφίες του είναι μια γιορτή της φύσης, του ύδατος (αύριο είναι η Παγκόσμια Ημέρα Νερού). Της ίδιας της ζωής. Για πρώτη φορά τόλμησε να δοκιμάσει τις ικανότητές του από αέρος, αφήνοντας τις ευκολίες που του προσφέρει η επίγεια φωτογράφιση.

Για τον Μανώλη Κουπέ – Καλομοίρη, τον ελληνογάλλο διακεκριμένο φωτογράφο τοπίου, η ουσία της δουλειάς του, του πάθους του είναι η ίδια η φύση και τα τοπία της. Το υδάτινο στοιχείο είναι εδώ ο πρωταγωνιστής. Το νερό λες και βρίσκεται σε διάλογο με τον φωτογράφο. Η αφηρημένη ερμηνεία του ισλανδικού τοπίου, από ύψος 2.500 ποδιών, είναι κράμα «επιθυμίας, οράματος και ενστικτώδους φωτογράφισης» εξηγεί ο 40 ετών διακεκριμένος φωτογράφος.

Ο,τι κατέγραψε με τον φακό του συνοψίζεται στο δίστιχο «όταν πετάς από ψηλά/ μοιάζει η Γη με ζωγραφιά» του Κώστα Χατζή θα συμπληρώναμε. Και τα καρέ του βραβεύθηκαν στον Διεθνή Διαγωνισμό Φωτογραφίας IPA 2013 (στην κατηγορία εναέριας φωτογραφίας) και στον Διαγωνισμό Πανοραμικής Φωτογραφίας της Epson. Ξέρει όμως εκείνος από διακρίσεις. Τώρα, για παράδειγμα, διεκδικεί το Χρυσό Βραβείο επαγγελματικής θεματικής φωτογράφισης στα διεθνούς ακτινοβολίας Sony World Photography Awards με την πρόσφατη δουλειά του στην Κεντρική και τη Νότια Ισλανδία. Για την ακρίβεια ο έλληνας φωτογράφος τοπίου το φθινόπωρο του 2013 πέταξε πάνω από τη μακρινή χώρα και αποτύπωσε με τον φακό του την αχανή έρημη ηφαιστιογενή μαύρη γη στον Νότο της νησιωτικής χώρας, τη σμιλεμένη από ένα εκτεταμένο δίκτυο από ποτάμια και ρυάκια.

«Η αίσθηση της δύναμης της φύσης είναι πολύ έντονη εκεί» δηλώνει στα «ΝΕΑ» ο διακεκριμένος φωτογράφος. Η συγκεκριμένη δουλειά μάλιστα, ήταν η πρώτη προσπάθεια του Κουπέ – Καλομοίρη στην αεροφωτογραφία.  

Ενίοτε και όχι τυχαία εξάλλου ο κόπος του επιβραβεύεται. Ας σημειώσουμε πως ο ίδιος απέσπασε το Χρυσό Βραβείο Φωτογραφίας στον διαγωνισμό PX3 2011, στο Παρίσι, ενώ διακρίθηκε και στον μεγαλύτερο διεθνή διαγωνισμό φωτογραφίας IPA (International Photography Awards) κατακτώντας την πρώτη θέση στην επαγγελματική κατηγορία Φύση / Εποχές).

«Εκτός από το πάθος για την ίδια τη φωτογραφία, χρειάζεται και ένα ξεχωριστό πάθος για την άγρια φύση» είχε αναφέρει σε παλαιότερη συνομιλία για τη «συνταγή» της καλής φωτογραφίας. Παρατηρώντας τις εικόνες του, δεν θα μπορούσαμε παρά να συμφωνήσουμε.