Η χαμένη ευκαιρία

Στο Θέατρο των Ονείρων, ο Ολυμπιακός έζησε έναν εφιάλτη. Μια τραγωδία, με τη διαφορά ότι δεν υπήρξε από μηχανής θεός ώστε να δώσει αυτό που έλειπε στους πρωταθλητές. Τι; Ενα γκολ!

Αυτό στερήθηκε χθες το βράδυ στο Μάντσεστερ ο Ολυμπιακός. Και ναι μεν η άμυνα δεν άντεξε καθόσον ο Μανωλάς (κυρίως) και ο Χολέβας δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, αλλά το θέμα για τον Ολυμπιακό ήταν η απουσία σέντερ φορ. Ο Μίτσελ προτίμησε ένα ισπανικό μοντέλο, με περιφερειακούς. Αποτέλεσμα; Τζίφος! Ελάχιστες φορές στο παρελθόν ο Ολυμπιακός πάτησε τόσο πολύ μια αντίπαλη περιοχή. Μόνο στο πρώτο ημίχρονο, πλησίασε πέντε φορές το πρόσωπο του Ντε Χέα, με τον ισπανό γκολκίπερ να δείχνει γιατί η Μάντσεστερ προ διετίας δαπάνησε σημαντικό ποσό για την απόκτησή του. Οσο και να προσπαθούσε ο Πέρεζ, επαφή με τα δίχτυα δεν έχει. Σουτ έξω από το γήπεδο, κεφαλιά εντελώς άστοχη, μηδαμινή απειλή για τους γηπεδούχους. Ο δε Κάμπελ, εξαιρετικός ως διεμβολιστής, ουδέποτε όμως τον ένιωσαν Φέρντιναντ και λοιποί μπακ του Μόιες.

Ο Μίτσελ ατύχησε στην έμπνευσή του. Γιατί ο Βαλντέζ μπορεί να ήταν χρήσιμος, αλλά όταν τον έριξε στη μάχη, ο Ολυμπιακός δυσκολεύτηκε να τον αξιοποιήσει. Η απόγνωση του ισπανού προπονητή ήταν τέτοια, ώστε έπαιξε και το χαρτί με τον Βέργο, ένα άγνωστο παιδί από την ομάδα Νέων που καλά καλά δεν γνωρίζει συστήματα και συμπαίκτες.

Μια μάχη χάθηκε για τον Ολυμπιακό. Ισως και η μεγαλύτερη ευκαιρία στο Τσάμπιονς Λιγκ. Που δεν τη  βρίσκεις μπροστά σου κάθε ημέρα. Ο Ολυμπιακός όφειλε χθες να βρει τον δρόμο ή να τον δημιουργήσει. Του έλειπε όμως τόσο πολύ ένας… Αννίβας. Ενας κλασικός φορ με έφεση στο γκολ. Ενας Μήτρογλου απόλυτα υγιής. Και ασφαλώς, ένας Μήτρογλου προτού πουληθεί και φύγει, αφήνοντας κενό που τουλάχιστον στην Ευρώπη είναι ορατό.