Γούστο του, καπέλο του και σουξέ του

Αν υπήρχε χρηματιστήριο στην παγκόσμια μουσική βιομηχανία που να μετρούσε την αξία των καλλιτεχνών, τότε τους τελευταίους μήνες η μετοχή του Φάρελ Γουίλιαμς θα βρισκόταν συνεχώς σε limit-up. Τo περασμένο καλοκαίρι έκανε τους θαμώνες στα κλαμπ ανά τον κόσμο να χορεύουν στους ρυθμούς δύο χιτ τραγουδιών του: του «Blurred lines» που συνέθεσε για χάρη του Ρόμπιν Θικ  και το «Get lucky» που σηματοδότησε την επιστροφή των Daft Punk στη δισκογραφία. Ο 41χρονος Αμερικανός δεν εξαργύρωσε την επιτυχία των δημιουργιών του μόνο με επιπλέον αναγνωρισιμότητα αλλά και με το βραβείο Γκράμι καλύτερου παραγωγού για το 2013, που του απονεμήθηκε τον περασμένο Ιανουάριο.

Η δουλειά του με τους Daft Punk έγινε το εισιτήριό του για το πρώτο προσωπικό του άλμπουμ, αφού υπέγραψε συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία Columbia τον περασμένο Δεκέμβριο. To «Girl», όπως ονομάζεται το νέο του CD, ήταν προγραμματισμένο να βγει στα ράφια των δισκοπωλείων τον Μάιο αλλά η δισκογραφική επέσπευσε τις διαδικασίες κυκλοφορίας, ώστε να συμπέσει με την ερμηνεία του στα Οσκαρ, πριν από 15 ημέρες. Αλλωστε ήταν υποψήφιος με το «Happy», από την ταινία «Εγώ ο απαισιότατος 2», στην κατηγορία καλύτερου τραγουδιού.

Αν και δεν κατάφερε να κρατήσει το χρυσό αγαλματίδιο στα χέρια του, αυτό δεν τον εμπόδισε να κλέψει την παράσταση με το υπερμέγεθες γκρι καουμπόικο καπέλο του. Το συγκεκριμένο στυλ το είχε λανσάρει για πρώτη φορά στην απονομή των Γκράμι, αλλά στην καφέ εκδοχή του. Από την πρώτη κιόλας στιγμή μονοπώλησε το ενδιαφέρον των χρηστών των σελίδων κοινωνικής δικτύωσης. Αμέσως, δημιουργήθηκε λογαριασμός αφιερωμένος σε αυτό στο twitter, και μέχρι στιγμής τον ακολουθούν 16.000 άνθρωποι. Δεν το αποχωρίστηκε ούτε στην επίσημη φωτογράφιση των υποψληφιων για Οσκαρ και συμβιβάστηκε με το γεγονός ότι έπρεπε να καθήσει στην τελευταία σειρά προκειμένου το καπέλο του να μην κρύβει το πρόσωπο άλλου συνυποψηφίου του. Αλλωστε, όπως είπε μιλώντας στην ισπανική εφημερίδα «Ελ Παΐς», «αυτό το καπέλο αντιπροσωπεύει τη μοναδικότητα».

Αν και το βιογραφικό του είναι γεμάτο με συνεργασίες με μεγάλα ονόματα της μουσικής, όπως η Μαντόνα, ο Μάικλ Τζάκσον, ο Τζάστιν Τίμπερλεϊκ και η Σακίρα, εκείνος θεωρεί ότι «οι γυναίκες είναι το σημαντικό κομμάτι στην καριέρα μου». Γι’ αυτό και τους αφιέρωσε ολόκληρο τον δίσκο του, λέγοντας ότι «υφίστανται διακρίσεις σε πολλά μέρη του κόσμου. Αλλά όταν αυτό αλλάξει και κυβερνήσουν τον κόσμο θέλω να μπορώ να έχω σταθεί στη σωστή πλευρά της Ιστορίας». Ισως ξεπλένει έτσι και τις κατηγορίες για σεξισμό εξαιτίας των τολμηρών στίχων του «Blurred lines».