Ηρθαν τα «χάι-τεκ» να διώξουν τα ήμερα

Τα υπερπολυτελή λεωφορεία στα χρώματα της Google, με αποκλειστικούς επιβάτες τους εργαζομένους στα γραφεία του κολοσσού του Διαδικτύου στη Σίλικον Βάλεϊ, παραχώρησαν για μία εβδομάδα τη θέση τους σε ένα, ακόμη πιο μεγαλοπρεπές, φεριμπότ. Για μια δοκιμαστική περίοδο, στις αρχές του Φεβρουαρίου το πλοίο σάλπαρε καθημερινά από το λιμάνι του Οκλαντ και μετέφερε τους επιβάτες του στα κεντρικά γραφεία της εταιρείας, στο Μάουντεν Βιου. Την ίδια περίοδο, οι «γκούγκλερς» του Σαν Φρανσίσκο μεταφέρονταν, επίσης δοκιμαστικά, στα γραφεία τους με ένα καταμαράν. Η ιδέα της θαλάσσιας οδού δεν αποτελεί δείγμα επιδειξιμανίας της Google αλλά μάλλον σχέδιο τακτικής. Είναι η απάντηση της δημοφιλούς μηχανής αναζήτησης στις βανδαλιστικές διαστάσεις που έχει λάβει η οργή πολλών κατοίκων της περιοχής σε αυτό που αντιπροσωπεύουν τα λεωφορεία για τους ίδιους: το κοινωνικοοικονομικό χάσμα που μεγαλώνει διαρκώς και απειλεί την καθημερινότητά τους.

Τον περασμένο Δεκέμβριο, ακτιβιστές διαμαρτυρόμενοι για τον αντίκτυπο που έχει στην κοινωνική ισορροπία του Οκλαντ η εγκατάσταση κολοσσιαίων τεχνολογικών εταιρειών και η άφιξη εκατομμυριούχων, «χάι τεκ» επαγγελματιών, παρεμπόδισαν δύο λεωφορεία της Google, προκαλώντας ζημιές σε ένα από αυτά. Στα μάτια τους τα λεωφορεία καθρεφτίζουν τις εκτοξευμένες στα ύψη τιμές ακινήτων, τις (συχνά παράνομες) εξώσεις οικογενειών από τα σπίτια τους και συνοπτικά την «τεχνολογική αναβάθμιση» της πόλης τους, η οποία έχει καταστήσει τη διαβίωση σχεδόν αδύνατη. «Θέλουν να με διώξουν» δηλώνει στην «Γκάρντιαν» ο 67χρονος Κοκαβούλου Λουμουκάντα, αναφερόμενος στους νέους ιδιοκτήτες του σπιτιού που ενοικιάζει από το 1988. Για τον πρώην ιδιοκτήτη βιβλιοπωλείου, εξίσου υπαίτιοι για τον «εκτοπισμό χιλιάδων ανθρώπων» είναι και οι «φιγουρατζήδες προγραμματιστές» που εγκαθίστανται στις νέες, ακριβοπληρωμένες κατοικίες τους. «Είναι ένα φαινόμενο ντόμινο. Ερχονται οι λευκοί, φεύγουν οι μαύροι» δήλωσε ο ο ίδιος.

ΕΞΩΣΕΙΣ. Από το 2007 έως το 2012 έχουν γίνει περίπου 10.500 εξώσεις με την πλειονότητα των θυμάτων να είναι φτωχές οικογένειες Αφροαμερικανών. Σε ακραίες περιπτώσεις, μάλιστα, οι ιδιοκτήτες παραμελούν εσκεμμένα τις ανάγκες των ακινήτων ώστε να εκδιώξουν τους παλιούς ενοικιαστές και να αυξήσουν τα ενοίκια. «Εχω αρρωστήσει από τη μούχλα» δήλωσε αγανακτισμένη η Μάγκι Λάριος με καταγωγή από τη Λατινική Αμερική, η οποία γνωρίζει ότι εκείνη και τα δύο της παιδιά δεν θα γλιτώσουν την έξωση. Και ακριβώς αυτές οι τραγωδίες οικογενειών συνιστούν μια τεράστια ευκαιρία για μπίζνες στην αγορά ακινήτων. Πρόκειται για μια «αναγέννηση», όπως τη χαρακτήρισε ο ιδιοκτήτης ενός νέου κομψού καφέ, ο Βλαντίμιρ Λεβιτάνσκι. «Λυπάμαι γι’ αυτούς που χάνουν τα σπίτια τους, αλλά έτσι λειτουργεί ο καπιταλισμός. Ο άνθρωπος που αγόρασε και τελικά βελτίωσε τα πράγματα πρέπει να επιβραβεύεται για το ρίσκο που πήρε. Αν δεν έχεις αρκετά χρήματα να ζήσεις σε μια γειτονιά, έχεις δύο επιλογές: ή βγάλε περισσότερα λεφτά ή ζήσε σε άλλη γειτονιά».

  

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ. Εκτός από τις διαμαρτυρίες, η μάχη κατά των εξώσεων δίδεται και από οργανώσεις που ασκούν πιέσεις με όπλο τις νομικές συμβουλές, τις τηλεφωνικές κλήσεις και τις πικετοφορίες. Μία από αυτές τις ομάδες, Ο Δίκαιος Αγώνας, έχει εξαπολύσει εκστρατεία «κατά των εξώσεων» προτείνοντας δημοψήφισμα για τον προσεχή Νοέμβριο. Ωστόσο, οι περισσότεροι παραμένουν απαισιόδοξοι όσον αφορά την έκβαση του αγώνα κατά των ανεξέλεγκτων δυνάμεων της οικονομίας. «Η αντίσταση μπορεί να επιβραδύνει την εισβολή αλλά δεν θα την σταματήσει» δήλωσε η Μάγκι Λάριος. Η τελευταία ελπίδα της 30χρονης, αν βρεθεί στον δρόμο, είναι το τελευταίο περιουσιακό στοιχείο της: τα πλούσια, μακριά μαλλιά της που θα μπορούσαν να της αποφέρουν 400 δολάρια. Πάντως, στο λιμάνι του Οκλαντ στέκει ακόμη περήφανα το άγαλμα ενός από τους διασημότερους ακτιβιστές της αμερικανικής λογοτεχνίας, του Τζακ Λόντον, ο οποίος είχε προειδοποιήσει κάποτε τους εύπορους Νεοϋορκέζους: «Εχετε κακοδιαχειριστεί τον κόσμο. Και θα τον χάσετε».

Μ.Δ.