«Η επίδειξη ισχύος του Βλαντίμιρ Πούτιν αποτελεί την πιο σοβαρή απειλή για την ασφάλεια μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου». Την άποψη αυτή διατυπώνει ο Ζαν Μαρί Κολομπανί σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Κοριέρε ντελα Σέρα» υπενθυμίζοντας την αποστροφή της γερμανίδας καγκελαρίου ότι ο ρώσος πρόεδρος «ζει σε έναν άλλο κόσμο». Ο κόσμος αυτός, επισημαίνει ο πρώην διευθυντής της «Μοντ», είναι ο κόσμος που χτίζει αναπόφευκτα ένας δικτάτορας, ο οποίος τις περισσότερες φορές φτιάχνει ένα όραμα που δεν έχει καμία σχέση με τη λογική, εκτός από εκείνη που δικαιολογεί την προσφυγή στον αυταρχισμό. Από τη λογική αυτή προκύπτει η κατασκευή της Ρωσίας που απειλείται από την Ευρωπαϊκή Ενωση ενάντια σε κάθε πολιτική και οικονομική πραγματικότητα. Ο κόσμος του Βλαντίμιρ Πούτιν, σημειώνει ο Κολομπανί, είναι ο κόσμος της νοσταλγίας. Ο ρώσος πρόεδρος και πρώην πράκτορας της KGB νοσταλγεί τη σοβιετική αυτοκρατορία.
ΜΟΛΔΑΒΙΑ ΚΑΙ ΒΑΛΤΙΚΗ. Ο Πούτιν έχει έναν πολύ συγκεκριμένο στόχο για τον οποίο κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου οι Ευρωπαίοι που έχουν λόγους να ανησυχούν περισσότερο – και πρώτοι απ’ όλους οι χώρες της Βαλτικής και η Πολωνία. Τι λένε; Οτι η Μολδαβία θα νιώσει την ίδια πίεση που ένιωσε και η Ουκρανία στο όνομα της προστασίας της ρωσικής μειονότητας. Οι χώρες της Βαλτικής θα είναι πιθανότατα το επόμενο θύμα. Ο Πούτιν δεν έχει δεχθεί πραγματικά την ανεξαρτησία τους αν και είναι μέλη της ΕΕ και κάποιες από αυτές και του ΝΑΤΟ. Ο Πούτιν δεν είναι αυτός που αποφάσισε πρόσφατα, παραβιάζοντας τις διεθνείς συμφωνίες, να αναπτύξει στα σύνορα συστοιχίες πυραύλων; Οσο για τη μέθοδο, αυτή προέρχεται απευθείας από το εγχειρίδιο του τέλειου μιμητή του Στάλιν. Οπως και τη σταλινική εποχή, η Ουκρανία θεωρείται αποφασιστικής σημασίας για να την αφήσει ο Πούτιν να ξεφύγει από τον έλεγχό του. Οποιος αντιτίθεται στη βούλησή του χαρακτηρίζεται απευθείας «φασίστας».
Στην πραγματικότητα, ο Βλαντίμιρ Πούτιν αντιγράφει τους σοβιετικούς προκατόχους του.
ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ ΚΑΙ ΠΡΑΓΑ. Η επέμβαση στην Κριμαία πραγματοποιήθηκε έπειτα από «αίτημα» της ρωσόφωνης κοινότητας. Αυτό μας θυμίζει κάτι: το 1956 τα ρωσικά τανκς εισέβαλαν στη Βουδαπέστη στο όνομα «μιας αδελφικής βοήθειας που ζήτησε ο ουγγρικός λαός». Το ίδιο συνέβη και στην Πράγα το 1968. Αργότερα για την Πολωνία εφευρέθηκε ο όρος «ομαλοποίηση». Τι λέει σήμερα ο Πούτιν; Οτι θα φύγει από την Κριμαία «όταν αποκατασταθεί η ομαλότητα». Από την αρχή της κρίσης ο συναινετικός λόγος του Βλαντίμιρ Πούτιν αντιφάσκει με τις ενέργειές του. Οταν δηλώνει ότι δεν απαραίτητο «προς το παρόν» να επέμβει η Ρωσία στην Ουκρανία επιλέγει ακριβώς εκείνη τη στιγμή για να κατακτήσει την Κριμαία. Το ίδιο είχε κάνει το 2008 στη Γεωργία. Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα; Μα η αναταραχή σε όλες τις ρωσόφωνες περιοχές για να δικαιολογήσει την κλιμάκωση.
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά 
Google news
