Απέραντη μοναξιά και σιωπή

Κοιτάς το Ολυμπιακό Στάδιο στο ματς τη Δευτέρα το βράδυ και σε πιάνει θλίψη. Οχι για το παιχνίδι – άλλωστε το Καλλονή – Βέροια είχε μπόλικο ενδιαφέρον. Τις εξέδρες έβλεπες, τις άδειες. Μόνιμα αυτή η εικόνα σε παιχνίδια τής (δήθεν γηπεδούχου) Καλλονής. Ως πού θα πάει αυτή η κατάσταση; Πριν από την έναρξη της περιόδου όλοι επέμεναν για αυτοεξορία λίγων αγωνιστικών. Μετά ειπώθηκε πως η Καλλονή θα μπει στην έδρα της στον δεύτερο γύρο. Ακόμα περιμένουμε. Υποθέτουμε, όμως, ότι η Καλλονή θα αγωνιστεί στη Λέσβο στο ερχόμενο πρωτάθλημα.

Ωστόσο το ζήτημα δεν είναι μόνον αυτό. Αφορά και τις ομάδες που κόβουν ελάχιστα εισιτήρια. Μια ματιά στον πίνακα με τις εισπράξεις μόλις της τελευταίας αγωνιστικής σίγουρα σε απογοητεύει. Κάτω από χίλια άτομα στην Ξάνθη. Λίγοι παραπάνω στη Λιβαδειά. Στην Κομοτηνή 1.233 εισιτήρια, στο παιχνίδι του Πανθρακικού με τον Εργοτέλη. Πάνω-κάτω η ίδια εικόνα στο Περιστέρι και στη Ριζούπολη, ενώ λίγο καλύτερα ήταν τα πράγματα στην Κρήτη, στον αγώνα του ΟΦΗ με τον ΠΑΣ Γιάννινα. Και, βέβαια, ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκός ναι μεν διέθεσαν εισιτήρια, το νούμερο απείχε όμως από τις ένδοξες ημέρες του παρελθόντος. Δικαίωμα στο όνειρο της Σούπερ Λίγκας έχουν όλες οι ομάδες. Ακόμη και αυτές που δυσκολεύονται να συγκινήσουν το ντόπιο κοινό τους. Δεν είναι μόνο θέμα κρίσης. Είναι κυρίως ζήτημα οργάνωσης και αξιοπιστίας. Ισως η Λίγκα να έχει τις καλύτερες των προθέσεων, διαπιστώνεται όμως πως οι παράγοντες ξεφεύγουν και έξι στροφές πριν από το φινάλε τα βάζουν ο ένας με τον άλλο. Με τα βέλη της Βέροιας να φεύγουν προς τον Απόλλωνα και γενικά να επικρατεί μια ζοφερή ατμόσφαιρα με ανακοινώσεις που προκαλούν (αργότερα) επέμβαση του αθλητικού εισαγγελέα. Σαφώς και τα προβλήματα δεν μπορούν να μένουν κρυμμένα κάτω από το χαλί. Εχουμε φτάσει, ωστόσο, στην άκρη του γκρεμού. Ενα προϊόν που σε λίγο θα αφορά ακόμη λιγότερους από τους θεατές της αναμέτρησης Καλλονή – Βέροια. Δηλαδή κανέναν!