Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ: Ο προλετάριος με το ευρωπαϊκό όραμα

Ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ γνωρίζει καλά τους Ελληνες και την Ελλάδα. Οταν ο Κωστής Στεφανόπουλος είχε πραγματοποιήσει επίσημη επίσκεψη στο Λουξεμβούργο είχε φροντίσει να επιδειχθούν στον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας σχολικές εκθέσεις λουξεμβούργιων μαθητών του 19ου αιώνα, με θέμα «Ο Υμνος εις την Ελευθερίαν» του Διονυσίου Σολωμού. Η προλεταριακή προέλευση του Γιούνκερ (ο πατέρας του ήταν βιομηχανικός εργάτης σε περιοχές με έλληνες μετανάστες) μάλλον τον βοήθησε να αναδειχθεί ηγέτης τής κυριολεκτικώς λαϊκής Δεξιάς, σε μια χώρα όπου οι τράπεζες είναι περισσότερες από τα μπακάλικα. Εγινε υπουργός σε ηλικία 30 ετών και τα τελευταία 18 χρόνια υπήρξε πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου. Ο μακροβιότερος πρωθυπουργός στην ιστορία της ΕΕ.

Πολλοί πιστεύουν ότι είναι ο τελευταίος ευρωπαίος ηγέτης που έχει ευρωπαϊκό όραμα και αξιοζήλευτη πολιτική σκέψη. Το λιλιπούτειο μέγεθος του Λουξεμβούργου ασφαλώς του δίδει τη δυνατότητα να αντιλαμβάνεται καλύτερα τις ανησυχίες των μικρότερων κρατών της ΕΕ, κάτι που αυξάνει την επιρροή του στις κόλπους της.

Από την άλλη, πολλοί καταλογίζουν στον Ζ.-Κ. Γιούνκερ υπερβάλλουσα υποχωρητικότητα έναντι των μεγάλων κρατών. Ως πρόεδρος του Eurogroup, ισχυρίζονται, δεν προχώρησε στην επιβολή των προβλεπόμενων από την κοινοτική νομοθεσία κυρώσεων εις βάρος της Γαλλίας και της Γερμανίας την περίοδο που εμφάνισαν υπερβολικά δημοσιονομικά ελλείμματα. Του καταλογίζεται επίσης ότι με το ξέσπασμα της κρίσης δεν ανέλαβε καμία πρωτοβουλία και άφησε τη διαχείριση των πραγμάτων στο δίδυμο Μέρκελ – Σαρκοζί.

Σε όλα αυτά ο Ζ.-Κ. Γιούνκερ απαντά ότι τόσο η κοινοτική νομοθεσία όσο και οι ενδοευρωπαϊκοί πολιτικοί συσχετισμοί δεν του άφηναν κανένα περιθώριο αντίδρασης. Ταυτόχρονα σε εκείνους που εκτιμούν ότι πλέον έχει φθαρεί πολιτικά από την πολύχρονη παραμονή του σε θέσεις εξουσίας, ο εξηντάχρονος Ζ.- Κ. Γιούνκερ αντιτείνει την εμπειρία του στα θέματα διοίκησης αλλά και διαχείρισης των ευρωπαϊκών ζητημάτων.

Συν τοις άλλοις, αν εκλεγεί στη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα συνεχιστεί η παράδοση που θέλει όλους τους μετά τον Ζακ Ντελόρ προέδρους της Επιτροπής να είναι πρώην πρωθυπουργοί.

Μόνο που σήμερα δεν είναι βέβαιο ότι οι «μεγάλες δυνάμεις» της ΕΕ εξακολουθούν να θέλουν για τη θέση αυτή κάποια τόσο ισχυρή προσωπικότητα όπως ο Ζ.-Κ. Γιούνκερ – παίρνοντας μάλιστα υπόψη ότι η γλώσσα που ομιλεί χειρότερα είναι τα αγγλικά.