[ΟΡΚΟΙ ΠΙΣΤΗΣ] Πρόταση γάμου με… μπισκότο

Ενα μικρό χωριό έξω από τη Ναύπακτο ήταν το μέρος όπου πήγαιναν διακοπές και οι δύο. Ομως ο Τάσος και η Βανέσα δεν είχαν συναντηθεί ποτέ. Πέρασαν 18 χρόνια για να συστηθούν και δύο εβδομάδες για ν’ αποφασίσουν ότι θα μοιραστούν το υπόλοιπο της ζωής τους.

Ακόμη δεν μπορούν να καταλάβουν πώς σε μια σταλιά τόπο σαν τη Σεργούλα Ναυπάκτου, που έχει ένα μπαράκι όλο κι όλο, δεν είχε δει ποτέ ο ένας τον άλλο. Γιατί, όπως λέει η Βανέσα, «αν είχαμε συναντηθεί, σίγουρα θα ήμασταν μαζί από τότε. Από το βράδυ εκείνο, πριν από περίπου επτά χρόνια, που μας σύστησε η κολλητή μου φίλη, μέχρι σήμερα δεν έχουμε χωρίσει ποτέ».

Αν και ο έρωτάς τους ήταν κεραυνοβόλος, τα βήματά τους ήταν πολύ προσεκτικά. Σε αυτό βοήθησε το περιβάλλον όπου γνωρίστηκαν. Η κλειστή κοινωνία ενός μικρού χωριού αρέσκεται να διασκεδάζει με τις εφήμερες καλοκαιρινές περιπέτειες. Ηθελαν να το αποφύγουν! «Σε δύο εβδομάδες, όταν τελείωσαν οι ημέρες των διακοπών, ήρθαμε στην Αθήνα και αποφασίσαμε ότι είμαστε ο ένας για τον άλλον. Η αλήθεια είναι ότι εγώ το είχα συνειδητοποιήσει από την πρώτη στιγμή που είδα τον Τάσο. Το είχα εμπιστευτεί στη φίλη μου αλλά δεν ήθελα να το πιστέψω ούτε εγώ η ίδια».

Ο πρώτος χρόνος της σχέσης τους ήταν και ένα πεδίο δοκιμασίας. Ηταν περίεργη περίοδος αφού εκκρεμούσαν οι σπουδές τους. «Εγώ ήμουν στο τελευταίο έτος της Οδοντιατρικής κι εκείνος – είναι μηχανικός – έκανε μεταπτυχιακό. Οι υποχρεώσεις μας και η απόσταση – εκείνος έμενε Βούλα κι εγώ στο Κέντρο – δεν μας επέτρεπαν να βρισκόμαστε όσο συχνά θέλαμε». Οταν πέρασαν τα δύσκολα, η Βανέσα και ο Τάσος έμειναν μαζί. Συγκατοικούσαν ήδη πεντέμισι χρόνια όταν αποφάσισαν να ανταλλάξουν όρκους αιώνιας πίστης. Δεν είχαν συζητήσει ποτέ μέχρι εκείνη τη στιγμή τίποτα για γάμο. Ηξεραν μόνο ότι ήθελαν να έχουν κοινή πορεία, τίποτε άλλο. Η Βανέσα θυμάται το βράδυ που ο Τάσος τής πρόσφερε το μονόπετρο χωρίς ποτέ να της πει τη φράση «Θέλεις να γίνεις γυναίκα μου;». «Είχαμε παραγγείλει κινέζικο και μέσα στα μπισκοτάκια που κρύβουν τις ευχές εκείνος είχε κρύψει το δαχτυλίδι».

Οι επόμενοι μήνες ήταν η «σκληρή» περίοδος της προετοιμασίας. Η επιλογή του νυφικού είναι πάντα μια χρονοβόρα διαδικασία αλλά σε αυτή την περίπτωση κράτησε λίγο παραπάνω. «Εξι μήνες πρόβες έκανα μέχρι να καταλήξω στο τι ήθελα να φορέσω. Είναι περίεργο γιατί δεν ήμουν από τα κορίτσια που ονειρεύονται από μικρά την ημέρα του γάμου τους!» λέει η Βανέσα. Και αφού τόλμησε να κάνει το μεγάλο βήμα, είπε να το ευχαριστηθεί κάνοντας διπλό μπάτσελορ πάρτι. Στο πρώτο η νύφη… το ‘σκασε με τις φίλες της για τέσσερις ημέρες με ιστιοπλοϊκό και όταν επέστρεψε στην Αθήνα έκανε ένα ακόμη πάρτι για εκείνες που δεν κατάφεραν να πάνε μαζί τους. Ενα πάρτι όμως σε μεγάλο κλαμπ της Γλυφάδας επέλεξαν να κάνουν και για εκείνους που μοιράστηκαν την πιο σημαντική στιγμή της ζωής τους.

Τις ευτυχισμένες στιγμές τους απαθανάτισε η Μαρία Αυλωνίτη.