«Δερβέναγες» στο Πολυτεχνείο: Καθηγητές καταγγέλλουν ότι φοιτητές ασκούν βία στους πανεπιστημιακούς

Η Σύγκλητος δεν μπορεί εδώ και μήνες να συνεδριάσει αν δεν παρακολουθούν αφ’ υψηλού τη συνεδρίαση ορισμένοι φοιτητές και εξωθεσμικοί παράγοντες, οι οποίοι ουσιαστικά ασκούν ψυχολογική πίεση για τις αποφάσεις που λαμβάνονται. Αλλοι φοιτητές είναι πιο δραστικοί: «παρεμβαίνουν» με ωμή σωματική βία εναντίον όσων πανεπιστημιακών δεν τους είναι αρεστοί.

Τα γεγονότα αυτά όπως και τη φοιτητική «εποπτεία» στις συνεδριάσεις της Συγκλήτου παρατηρούν καθημερινά οι πανεπιστημιακοί. Οπως λένε, είναι άλλο πράγμα να προσκαλείται κάποιος στη Σύγκλητο για συγκεκριμένο θέμα και συγκεκριμένες ώρες και άλλο να παρακολουθείται συστηματικά μια συνεδρίαση. Ορισμένοι τα επισημαίνουν επωνύμως. Ο καθηγητής και μέλος του Συμβουλίου του ΕΜΠ Κίμων Χατζημπίρος σε ανοιχτή επιστολή του σημειώνει: «Υψιστη υποχρέωση της πρυτανείας είναι να εξασφαλίζει ανοιχτό και λειτουργικό το πανεπιστήμιο. Οφείλει να διασφαλίζει τον σεβασμό στη νομιμότητα, να μην αδρανεί ενώπιον παρανομιών, όπως η μη σύννομη λειτουργία της Συγκλήτου και της Επιτροπής Διαχείρισης Ειδικού Λογαριασμού, όπως η ανοχή βίαιων πρακτικών στο Ιδρυμα, π.χ. «περιφρούρηση», δηλαδή παρεμπόδιση καθηγητών, φοιτητών, ερευνητών ή υπαλλήλων να εργαστούν και “κατάληψη”, δηλαδή κατοχή ακαδημαϊκών χώρων, από τους οποίους αποκλείονται οι διαφωνούντες».

Ο ομότιμος καθηγητής του ΕΜΠ Θεοδ. Λουκάκης παρατηρεί: «Προφανώς το ότι οι Διοικήσεις του Ιδρύματος (αλλά και η Πολιτεία που είναι πλήρως ενήμερη) επιτρέπουν σε βίαιες περιθωριακές μειοψηφίες να νέμονται αποκλειστικά και επί σειρά ετών (δεκαετίες;) δημόσιους χώρους σε φόβο οφείλεται. Τι λέει γι’ αυτό ο Ποινικός Κώδικας; Τέλος, το ότι επιτρέπεται (από Διοίκηση και Πολιτεία) σε απεργούς ή “καταληψίες” να εμποδίζουν τη λειτουργία του Ιδρύματος και να παρεμποδίζουν βίαια τους καθηγητές και λοιπούς εργαζόμενους να εισέλθουν στο ΕΜΠ για εργαστούν, αδίκημα δεν είναι;».

Σύμφωνα μάλιστα με γνωμοδότηση του νομικού Νίκου Ράπτη, οι Αρχές του Ιδρύματος που δεν αντιδρούν – αν πράγματι υφίστανται ψυχολογική τρομοκρατία – και φυσικά οι φοιτητές και άλλοι που επιχειρούν να επιβάλουν με τη μέθοδο αυτή τις απόψεις τους, διαπράττουν ποινικά και πειθαρχικά αδικήματα.