Τα μεγάλα λουκέτα των επιχειρήσεων

Κακές επιχειρηματικές επιλογές, αδιάλλακτος συνδικαλισμός, μειωμένα αντανακλαστικά των κυβερνήσεων που θα μπορούσαν να διευκολύνουν την επιχειρηματικότητα όταν αντιμετωπίζει προβλήματα και δεν το κάνουν έχουν οδηγήσει διαχρονικά και συνεχίζουν να οδηγούν σε λουκέτα σημαντικές επιχειρήσεις, βγάζοντας παράλληλα στην ανεργία χιλιάδες εργαζομένους.

ΙΖΟΛΑ
Το ελεφαντάκι πνίγηκε στα χρέη
Αποτέλεσε για δεκαετίες ένα παράδειγμα ελληνικής επιχειρηματικότητας της μεταπολεμικής Ελλάδας. Η εταιρεία Ιζόλα, που ιδρύθηκε το 1930, ήταν η εταιρεία που στη δεκαετία του ‘50 μπήκε στην παραγωγή ηλεκτρικών οικιακών συσκευών και δημιούργησε την πρώτη κουζίνα και το πρώτο ψυγείο ελληνικής κατασκευής.Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ήταν ένας όμιλος πέντε βιομηχανιών εξειδικευμένων στην παραγωγή ηλεκτρικών ειδών. Ομως η πετρελαϊκή κρίση αλλά και ο έντονος ανταγωνισμός έφεραν το 1974 το ελεφαντάκι της Iζόλα αντιμέτωπο με χρέη που συνεχώς αυξάνονταν. Χωρίς να καταφέρει να ορθοποδήσει, το 1986 χαρακτηρίστηκε προβληματική επιχείρηση για να χρεοκοπήσει και να κλείσει οριστικά το 1991.

PIRELLI
Η απεργία την οδήγησε στην Τουρκία
Τo λουκέτο του εργοστασίου της Pirelli στην Πάτρα το καλοκαίρι του 1991 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα από τα σημαντικότερα πλήγματα για την αποβιομηχάνιση της Αχαΐας. Η απόφαση της ιταλικής εταιρείας να προχωρήσει σε αναδιοργάνωση της μονάδας της στην Ελλάδα, η οποία περιελάμβανε και μείωση του προσωπικού της, οδήγησε σε μια μακρά σε διάρκεια απεργία των εργαζομένων, η οποία σε συνδυασμό με την αδιαλλαξία των συνδικαλιστών να διαπραγματευτούν βάρυνε τελικά τις αποφάσεις της διοίκησης της επιχείρησης που κατέληξε στο να μεταφέρει τη μονάδα της Πάτρας στην Τουρκία, αφήνοντας τότε άνεργους 500 ανθρώπους.

ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΪΚΗ
«Κάηκε» από το ενεργειακό κόστος και την πετρελαϊκή κρίση
Το εργοστάσιό της ήταν το πρώτο που κτίστηκε μεταπολεμικά στην Ελλάδα. Η Πειραϊκή Πατραϊκή ιδρύθηκε το 1919 και για δεκαετίες ήταν η μεγαλύτερη κλωστοϋφαντουργική βιομηχανία στην Ελλάδα. Στη δεκαετία του 1960 τα πέντε της εργοστάσια απασχολούσαν περισσότερους από 4.000 εργαζομένους. Ωστόσο, από τη δεκαετία του 1970 η αύξηση του ενεργειακού κόστους εξαιτίας της  πετρελαϊκής κρίσης, ο έντονος ανταγωνισμός εντός και εκτός Ελλάδας σε συνδυασμό με έντονες απεργιακές κινητοποιήσεις οδήγησαν σε καθοδική πορεία. Η εταιρεία κρατικοποιήθηκε από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου στη δεκαετία του ‘80, όμως η αδιαφορία και των επόμενων κυβερνήσεων να την αναδιαρθρώσουν την οδήγησαν σε λουκέτο το 1996.

ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ
Πέφτουν οι τίτλοι τέλους
Η αντίστροφη μέτρηση για τη Χαλυβουργία Ελλάδος είχε ήδη αρχίσει πριν από μήνες, τότε που οι εργαζόμενοι της εταιρείας πραγματοποιούσαν κατάληψη στις εγκαταστάσεις της στον Ασπρόπυργο. Πλέον η ανακοίνωση της διοίκησης μαρτυρά ότι οι τίτλοι τέλους πέφτουν για μια εταιρεία η οποία θεωρούνταν κομμάτι της βαριάς βιομηχανίας της χώρας. Η ραγδαία πτώση της ζήτησης εξαιτίας της κάμψης της οικοδομικής δραστηριότητας στην Ελλάδα, οι υψηλές τιμές των προϊόντων (εξαιτίας του ενεργειακού κόστους) που τα κάνουν μη ανταγωνιστικά στις αγορές του εξωτερικού και η έλλειψη ρευστότητας της επιχείρησης οδηγούν τους τελευταίους 108 εργαζόμενους της εταιρείας στην ανεργία.