Ηθικές καμπές, ερωτικά πάθη και δοκιμιακές προσεγγίσεις
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Το μυθιστόρημα αυτό του Σιμενόν μόνο αστυνομικό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, κι ας υπάρχει ένα πτώμα. Σίγουρα πρέπει να καταταγεί στα περίφημα «σκληρά» βιβλία του μαζί με «Το χιόνι ήταν βρώμικο», «Η φυγή του κυρίου Μοντ», «Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν» και άλλα πολλά.
Οι κρίσιμες ηθικές καμπές συμπλέκονται εδώ με μια γνήσια δοκιμιακή προσέγγιση των ζητημάτων της αποικιοκρατίας και της ψυχολογίας του εκούσια εξόριστου. Συνυφαίνεται επίσης με μια πραγμάτευση της ανδρικής ζήλειας, η οποία διεκδικεί εσαεί την ανέφικτη μοναδικότητα, επιχειρώντας να υπεξαιρέσει ακόμη και το παρελθόν του αγαπημένου προσώπου.
Η υποδαύλιση του ερωτικού πόθου από τις υποψίες για άλλους εραστές είναι από τα καλύτερα επεξεργασμένα στοιχεία του έργου, καθώς μάλιστα είναι ριζωμένη σε παιδικά βιώματα φροϊδικής προέλευσης. Οπως άλλωστε και οι αντιφάσεις του έρωτα για μια γυναίκα την οποία ο ήρωας επιθυμεί να «προστατεύσει» από αυτούς στους οποίους δίνεται για δικούς της λόγους.
Ολα αυτά, σε ένα λεπτομερώς μελετημένο αποικιακό περιβάλλον, σε μία από τις λιγότερο ελκυστικές και γνωστές κτήσεις της Μητέρας Γαλλίας. Σε μια Αφρική που δεν υπάρχει παρά μόνο σαν παραίσθηση, όπως η μακρά γραμμή της λευκής αμμουδιάς, ζωσμένης από την μπορντούρα του μαύρου δάσους.
Google news
