ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Κεντροαριστερά

Κυριάκος Κ. Παπαϊωάννου

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Διαβάζοντας, συζητώντας και βλέποντας πιθανολογούμε ότι η Κεντροαριστερά (συμπεριλαμβανομένων ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και «άλλων δημοκρατικών δυνάμεων») σε επίπεδο κορυφής αλλά και σε επίπεδο βάσης οδεύει μάλλον στην αυτοκαταστροφή της ή, αν θέλετε πιο λιανά, στον καταποντισμό της στις προσεχείς ευρωεκλογές. Μακάρι να διαψευστούμε στην πορεία.

Απορίας άξιον τα τελευταία «εν χορώ εγκώμια» προς τους δικαστικούς λειτουργούς από πλευράς σχεδόν του συνόλου των δημοσιογράφων του δικαστικού ρεπορτάζ. Αναρωτιέμαι αν ποτέ έχει εξαγγελθεί κάποια εισαγγελική έρευνα για τις διαρροές στοιχείων προανακριτικού υλικού ή συνεδριάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας «κεκλεισμένων των θυρών» και ποιο ήταν το αποτέλεσμα.

Αναμένουμε και εμείς την απόφαση περί αποκατάστασης του εισοδήματος των ενστόλων (φαντάζομαι όχι και της προίκας των θυγατέρων), να μάθουμε αν στηρίχτηκε σε τυπική εφαρμογή νομοθεσίας ή σε διασταλτικές ερμηνείες. Να καταλάβουμε βρε αδερφέ και εμείς οι απλοί πολίτες, εργαζόμενοι ή/και συνταξιούχοι, την ειδοποιό διαφορά μεταξύ του μόνιμου και του έφεδρου υπερασπιστή της ακεραιότητας της πατρίδας…

Η απόδραση Ξηρού

Βασίλης Ψαριανός

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ – ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Μεγάλος επαναστατικός συνωστισμός παρατηρείται τελευταία στα «γουναράδικα»! Ολοι οι γενναίοι οπλαρχηγοί κλείνουν εκεί τα ραντεβού τους με την… Ιστορία. Μετά τον Σ(ούπερ) επαναστάτη παπα-Σούρα, και ο μέχρι προχθές ισόβιος παρα-θεριστής του Κορυδαλλού, ο Μανώλης της 17 Νοέμβρη.

Εκεί που ξεκουραζόταν, λένε, ύστερα από ένα ολονύχτιο πάρτι με τους συναγωνιστές της Φωτιάς, ήρθαν στ’ αυτιά του τα πολεμικά θούρια από τους ξεσηκωμένους της έξω από τον Κορυδαλλό υποδουλωμένης χώρας. Τότε έμαθε για τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα που έχουν κηρύξει οι λεγόμενοι «Αντιμνημονιακοί» εναντίον του ξένου δυνάστη και των ντόπιων τυράννων του λαού. Εμαθε και για την εκστρατεία του Μεγαλέξη στην Ευρώπη, ο οποίος κυριεύει το ένα μετά το άλλο τα μερκελικά κάστρα και σκίζει τον «ζουρλομανδύα» που φόρεσε η άκαρδη καγκελάρισσα στους λαούς της Ευρώπης!

Και θαύμασε που στον αγώνα για τα δίκαια του λαού συστρατεύτηκαν ακόμα και οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης, οι οποίοι κέρδισαν την πρώτη νικηφόρα μάχη στο Μισθοδικείο. Ακόμα και οι γιατροί που μετέτρεψαν τον ΕΟΠΥΥ σε νέο Στάλινγκραντ, σύμβολο θυσίας για την περίθαλψη του λαού για να μην περάσουν τα σχέδια του… Γεωργιάδη. Ακόμα και οι πρυτάνεις που επί δύο χρόνια μάχονται ηρωικά για να μην παραδώσουν στον εχθρό τα πρυτανεία τους.

Η υπερηφάνεια όμως που ένιωσε για τους ηρωικούς Μνημονιομάχους γρήγορα εκτοπίστηκε μέσα στην καρδιά του από την ανησυχία, σαν έμαθε για τη διχόνοια που ενέσκηψε στις τάξεις των επιγόνων της αθάνατης 17 Νοέμβρη. Και πόνεσε η καρδιά του σαν έμαθε για τους γενναίους πυρπολητές της Μαρφίν, που σύρονται στα δικαστήρια και κινδυνεύουν να φυλακιστούν σαν… τον Κολοκοτρώνη.

Και τότε ήταν που άκουσε από τα κατάβαθα της γενναίας ψυχής του τη φωνή που τον πρόσταξε: τι κάθεσαι Αρχάγγελε, Πρωτοκαθαριστή, πάρε το τιμημένο όπλο σου και έβγα έξω να καθαρίσεις την κόπρο του Αυγείου! Ετσι πήρε την «πολιτική απόφαση», όπως είπε και ο νομομαθής σύμβουλός του, να εγκαταλείψει τη ραστώνη του Κορυδαλλού και να βγει έξω να πολεμήσει, όπως παλιά, τους εχθρούς των λαών.

Στην καστρόπορτα του Κορυδαλλού είπε στον πορτιέρη πως έχει ραντεβού με την Ιστορία. Και εκείνος νόμισε πως έτσι λένε το καινούργιο «αμόρε» του αντρειωμένου πρωτοσφάχτη και του ευχήθηκε «καλά κρασιά».

Φόροι ακινήτων

Μάνος Τεννές

ΠΑΓΚΡΑΤΙ

Κατά τη γνώμη μου, δεν είναι σωστό να φορολογούνται τα ακίνητα. Το κράτος τα φορολογεί κάθε χρόνο σαν να ήταν η αξία τους εισόδημα. Η μείωση των φόρων θα βοηθήσει στην ανάκαμψη της Ελλάδας.

Ηχορρύπανση
και παραβάσεις

Απόστολος Στέλλος

ΓΙΑΤΡΟΣ

Πριν από λίγα χρόνια θυμάμαι πως οι Αρχές είχαν αναγγείλει ότι οσονούπω θα εφαρμοζόταν αυστηρός έλεγχος της αβάσταχτης ηχορρύπανσης στο «κλεινόν άστυ» των Aθηνών και αλλoύ. Δηλαδή, τα μηχανάκια και οι μοτοσικλέτες επρόκειτο να ελέγχονται ως προς την ένταση του ήχου που αναδίδουν. Ετσι θα σταματούσαν οι ιδιοκτήτες τους να ανοίγουν την εξάτμιση με αποτέλεσμα να σκορπούν δαιμονισμένους θορύβους που γίνονται αβάσταχτοι στα ώτα των δυστυχών Αθηναίων, ιδίως με τα μαρσαρίσματα που κάνουν συχνά μέρα και νύχτα οι εποχούμενοι. Είναι δε τόσο εμφανής ο αυτοηδονισμός αυτών των συνήθως νεαρών οδηγών που μαρσάρουν κάθε λίγα μέτρα προκαλώντας βασανιστική ατμόσφαιρα ηχορρύπανσης.

Επί τη ευκαιρία επιτρέψτε μου να κάνω μια σύντομη αναφορά στις συνήθεις «απολαύσεις» ενός πεζού Αθηναίου, αν θελήσει να αποπειραθεί έναν σύντομο περίπατο στην Αθήνα. Βγαίνοντας από το σπίτι του είναι υποχρεωμένος κατ’ αρχάς να κοιτάει συνεχώς μόνο κάτω στο πεζοδρόμιο. Ο κίνδυνος να σκοντάψει και να σωριαστεί είναι όχι πιθανός αλλά σίγουρος μόλις τολμήσει να σηκώσει τα μάτια του από το πεζοδρόμιο για να «χαζέψει» καμιά βιτρίνα. Παρακάτω, στην πρώτη διασταύρωση δρόμων αν τολμήσει να περάσει επειδή ο δικός του δρόμος έχει την προτεραιότητα κινδυνεύει να βρεθεί κάτω από τις ρόδες του πρώτου αυτοκινήτου ή μοτοσυκλέτας που αδιαφορεί για ένδειξη STOP και περνάει με φόρα.

Εχοντας διαφύγει μέχρι τώρα το όποιο ατύχημα έρχεται αντιμέτωπος με τη μηχανή, συνήθως μεγάλου κυβισμού, που τρέχει πάνω στο πεζοδρόμιο αμέριμνα, σαν να μη τρέχει τίποτε. Αν δε ο πεζός τολμήσει να υποδείξει στον οδηγό ότι το πεζοδρόμιο είναι για τους πεζούς μάλλον θα ακούσει βρισιές και αισχρολογίες.

Επιτέλους, κύριε υπουργέ, κάντε κάτι γι’ αυτή τη συνεχή και συνεχώς αυξανόμενη τρέλα του ανυπόφορου, του εκκωφαντικού θορύβου αλλά και του απόλυτου παραβατισμού των οδηγών. Κάτι ακόμη, εξίσου σημαντικό: πώς είναι δυνατόν ο αστυφύλαξ που βρίσκεται στη διασταύρωση δύο δρόμων να γίνεται παρατηρητής συνεχών κατάφωρων παραβάσεων κυκλοφορίας και να μην κάνει απολύτως τίποτε; Παράνομη αναστροφή καταμεσίς του δρόμου, υπερβολική ταχύτητα, εκκωφαντικός θόρυβος μηχανής, πλήρης αδιαφορία οδηγού να σταματήσει σε STOP ένδειξη ή και σε κόκκινο φανάρι και το όργανο της τάξης αδιάφορα στέκεται εκεί, συνήθως μιλώντας σε ένα υπηρεσιακό τηλέφωνο.

Ο ρόλος
της Αυτοδιοίκησης

Πέτρος Πετρίτης

πρ. ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΔΣ ΑΙΓΙΝΑΣ

Οδεύοντας προς τις εκλογές για την Αυτοδιοίκηση πρώτου και δεύτερου βαθμού τον ερχόμενο Μάιο, θα ήθελα να επιχειρήσω έναν άτυπο απολογισμό της τετραετίας που φτάνει στο τέλος της. Περιόδου κύριο χαρακτηριστικό της οποίας υπήρξε το εγχείρημα μεταρρύθμισης των ΟΤΑ σε επίπεδο διοίκησης, παλαιότερα με το «σχέδιο Καποδίστριας» και μετέπειτα με το «σχέδιο Καλλικράτης». Στόχος και των δύο η αποκέντρωση των εξουσιών, η δημιουργία οικονομιών κλίμακας και ο αποτελεσματικότερος χειρισμός τοπικών θεμάτων μέσω οικονομικών, τεχνολογικών και ελεγκτικών εργαλείων.

Οι προαναφερόμενες μεταρρυθμίσεις (ειδικότερα ο «Καλλικράτης») συνέπεσαν με ακραίες οικονομικές συνθήκες, γεγονός που δεν βοήθησε στην «αποκέντρωση των πόρων». Συνέτειναν βεβαίως στην εξυγίανση των δήμων και περιφερειών, αφού – μέσω του Προγράμματος Διαύγεια – καταγράφεται και το τελευταίο ευρώ που δαπανάται. Στα οικονομικά επιτεύχθηκαν ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί, γενναίες επιχορηγήσεις ληξιπρόθεσμων οφειλών και περιορισμός των ελλειμμάτων έναντι μιας παραδοσιακά απόλυτα ελεύθερης οικονομίας, η οποία οδήγησε αρκετούς δήμους σε άσκοπες σπατάλες και διαφθορά.

Σε γενικές γραμμές, η κεντρική διοίκηση στάθηκε στο πλευρό των τοπικών κοινωνιών παρέχοντας δημοσιονομικό ορθολογισμό. Υπήρξαν, όμως, και δυστυχώς υπάρχουν ακόμα περιπτώσεις όπου το α λα παλαιά «υδροκέφαλο» κράτος αποφασίζει και διατάζει, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις αντιρρήσεις των τοπικών κοινωνιών. Τρανταχτά παραδείγματα η Εγκριση Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τις υδατοκαλλιέργειες και της στρατηγικής μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων αυτού και το Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού & Αειφόρου Ανάπτυξης για τον Τουρισμό που επιτρέπει την κατασκευή all inclusive τουριστικών συγκροτημάτων και τουριστικών κατοικιών προς πώληση. Οι συνέπειές τους; Παραβίαση της φέρουσας ικανότητας αδύναμων σε υποδομές περιοχών (κυρίως νησιά), επιβάρυνση τόσο των περιβαλλοντικών όσο και των φυσιογνωμικών χαρακτηριστικών των αποκαλούμενων «ήπιων τουριστικά περιοχών» κ.ο.κ.

Ως πολίτες, οφείλουμε να συνδράμουμε την προσπάθεια που καταβάλλεται σε εθνικό επίπεδο (μέσω εξαγωγών και τουρισμού, για παράδειγμα), διατηρώντας και διεκδικώντας ωστόσο τα δικαιώματα που προβλέπονται στο άρθρο υπ’ αριθμ. 102 του Συντάγματος: «Η διοίκηση των τοπικών υποθέσεων ανήκει στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού».

Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη
Γιάννης Λευκορίτης ΑΘΗΝΑ
Ποιοι και γιατί μας στερούν τη δυνατότητα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης; Δικαιούται μία επαγγελματική ομάδα, υπερασπιζόμενη τα συμφέροντά της, να εκβιάζει, με όμηρο τον ελληνικό λαό, περιφρονώντας το κοινωνικό σύνολο; Τη δομή της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, τουλάχιστον όσο έχουμε αντιπροσωπευτική κοινοβουλευτική δημοκρατία, δεν την καθορίζει κανένα κοινωνικό υποσύνολο, αλλά το Κοινοβούλιο και την εφαρμόζει η κυβέρνηση διά του αρμόδιου υπουργού που έχει την ευθύνη και που λογοδοτεί για την ορθότητα και αποτελεσματικότητά της.
Δεν είναι αρμοδιότητα του ιατρικού προσωπικού, πέραν του να κάνει προτάσεις που αξιολογούνται. Εν εναντία περιπτώσει, οι δικαστικοί να ορίζουν τους όρους απονομής της Δικαιοσύνης, οι μηχανικοί τους όρους δόμησης, οι εκπαιδευτικοί τη διάρθρωση της Παιδείας, οι εφοριακοί τους εισπρακτικούς μηχανισμούς και πάει λέγοντας.
Οι εργαζόμενοι στον δημόσιο χώρο είναι άλλης κατηγορίας Ελληνες για να επιβάλλονται στον εργοδότη τους που είναι ο φορολογούμενος και τροφοδότης των ασφαλιστικών ταμείων έλληνας εργαζόμενος; Υπάρχει κάποιος, όσο αφελής και να είναι, που να πιστεύει ότι οι εκπρόσωποι των γιατρών με τις προτάσεις τους αγωνιούν για την εξυπηρέτηση των ασθενών;
Είναι γνωστή η εκτεταμένη διαφθορά στον επαγγελματικό τους κλάδο: φοροδιαφυγή, φακελάκι, κοπάνες, πιστοποίηση αναπηριών σε υγιείς, κατευθυνόμενη συνταγογράφηση (θυμάστε την αντίδρασή τους στη συνταγογράφηση της φαρμακευτικής ουσίας και όχι του εμπορικού προϊόντος;). Κάποιος να τους μαζέψει. Σκεφτείτε επιτέλους τον πολλαπλώς εξουθενωμένο έλληνα πολίτη του παραγωγικού τομέα της οικονομίας που δεν εκπροσωπείται από ισχυρές συντεχνίες. Ελεος.