«Ιντιάνα Τζόουνς»: Κι όμως! Η κεντρική περσόνα είναι βασισμένη στον Ρόι Τσάμπαν Αντριους που, στις αρχές του 20ού αιώνα, έγινε ευρύτερα γνωστός για τις ανακαλύψεις του στον τομέα της αρχαιολογίας αλλά και για την επιδεξιότητά του με τα όπλα. Διατηρούσε επίσης την ίδια φοβία με τα φίδια, πυροβολώντας στο κεφάλι όποιο έβρισκε μπροστά του. Κι εσείς αποκαλούσατε «φλώρους» τους επιστήμονες!
«Η σιωπή των αμνών»: Βασισμένο στην ιστορία του Εντ Γκάιν, ψυχοπαθή δολοφόνου που συνήθιζε να γδέρνει τα θύματά του και να φτιάχνει μάσκες από τα πρόσωπά τους, «Η σιωπή των αμνών» ήταν η πρώτη ταινία καθαρού τρόμου που κέρδισε το Οσκαρ καλύτερης ταινίας το 1989.
«Τα σαγόνια του καρχαρία»: Μια σειρά επιθέσεων στο Νιου Τζέρσεϊ το 1916 στοίχισε τη ζωή σε πολλούς παραθεριστές, με τον τουρισμό της πόλης να πέφτει κατακόρυφα. Ο Σπίλμπεργκ απλώς μετέφερε χρονικά την ιστορία στις αρχές της δεκαετίας του '70.
«Ο εξορκιστής»: «Είναι μόνο μια ταινία», έλεγαν τα πόστερ της εποχής για να προϊδεάσουν τους υποψήφιους θεατές για τον τρόμο που τους περιμένει - κι όμως, επρόκειτο για την αληθινή ιστορία του Ρόναλντ Ντόου και, φυσικά, του εξορκισμού του, που έλαβε χώρα το 1949.
«Μουσικό κουτί»: Η κορυφή της φιλμογραφίας του Κώστα Γαβρά, γυρισμένη το 1989 και αφηγούμενη την ιστορία μιας γυναίκας που ανακαλύπτει πως ο πατέρας της υπήρξε… Ναζί, βασίζεται στο απολύτως αληθινό παρελθόν του σεναριογράφου της, Τζο Εστερχαζ, που λίγα χρόνια πριν είχε, ομοίως, ανακαλύψει πως ο δικός του μπαμπάς έγραφε και δημοσίευε ρατσιστικού περιεχομένου άρθρα στη ναζιστική εφημερίδα «Ερυθρός Σταυρός» που δημοσιευόταν στην Ουγγαρία.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από