Ο Μαύρος Πάνθηρας, φόβος και τρόμος των τερματοφυλάκων

Ο Εουσέμπιο γεννημένος στις 25 Ιανουαρίου του 1942 στην πρωτεύουσα της Μοζαμβίκης, Μαπούτο, που εκείνα τα χρόνια ήταν πορτογαλική αποικία και ονομαζόταν Λουρέντσου Μαρκές, μεγάλωσε μέσα σε συνθήκες εξαιρετικής φτώχειας που έγιναν ακόμα δυσμενέστερες όταν έμεινε ορφανός από τον λευκό ανγκολέζο πατέρα του στα οκτώ του χρόνια. Εντάχθηκε στην Μπενφίκα το 1960, αν και αρχικά είχε συμφωνήσει με τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας.

Σπουδαίος αθλητής – στα 16 του χρόνια κάλυπτε τα 100 μέτρα σε 11 δευτερόλεπτα -, δυνατός, ευφυής, με υψηλή τεχνική κατάρτιση και ένα δυνατό δεξί σουτ, προκαλούσε τέτοιο φόβο στους αντιπάλους ώστε ένας άγγλος δημοσιογράφος τον παρομοίασε με μαύρο πάνθηρα, προσωνύμιο που τον ακολούθησε σε ολόκληρη τη ζωή του.

Σε αγώνα με αντίπαλο τη Σάντος το 1961 μπήκε αλλαγή και πέτυχε χατ τρικ σε διάστημα 20 λεπτών.

«Ποιος είναι αυτός ο τύπος; Θα γίνει σπουδαίος παίκτης», είχε πει τότε το αστέρι των Βραζιλιάνων, Πελέ. Ο Βασιλιάς είχε προβλέψει σωστά. Στο Μουντιάλ του 1966 η Βραζιλία θα αναγνώριζε την ανωτερότητα της Πορτογαλίας και του Εουσέμπιο: η Σελεσάο αποκλείστηκε στους ομίλους!

Στα 15 χρόνια που παρέμεινε ο Εουσέμπιο στην Μπενφίκα οδήγησε τους Αετούς στην κατάκτηση 11 τίτλων πρωταθλήματος, πέντε Κυπέλλων, ενός Κυπέλλου Πρωταθλητριών στη μεγαλειώδη νίκη με 5-3 επί της Ρεάλ Μαδρίτης το 1962, όταν πέτυχε τα δύο τελευταία γκολ, ενώ έπαιξε σε τρεις ακόμα τελικούς στην κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση, το 1963, το 1965 και το 1968.

Στον τελικό του 1968 που διεξήχθη στο Γουέμπλεϊ με αντίπαλο τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και κρίθηκε στην παράταση, ο Εουσέμπιο έδειξε πως εκτός από σπουδαίος παίκτης ήταν και σπουδαίος άνθρωπος.

Σε μία από τις τελευταίες φάσεις στην κανονική διάρκεια, όταν η Μπενφίκα  πίεζε να πετύχει το νικητήριο γκολ, ο τερματοφύλακας της Γιουνάιτεντ Αλεξ Στέπνι πραγματοποίησε μια εντυπωσιακή απόκρουση σε σουτ του Εουσέμπιο. Ο τελευταίος, έκπληκτος από την αντίδραση του άγγλου πορτιέρο, στάθηκε ακίνητος και τον χειροκρότησε. «Δεν είχα αντιληφθεί τι ακριβώς είχε κάνει τότε», θυμάται ο Στέπνι. «Εκανα την απόκρουση και με την άκρη του ματιού μου τον είδα να στέκεται μπροστά μου. Το γεγονός ότι στάθηκε εκεί και χειροκρότησε αποτελεί δείγμα του ανδρός».

ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ. Το Παγκόσµιο Κύπελλο του 1966 ήταν η διοργάνωση που έκανε διάσηµο τον Εουσέµπιο καθώς αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ µε εννέα γκολ και κορυφαίος παίκτης, ενώ οδήγησε την Πορτογαλία στην τρίτη θέση. Εκείνη τη χρονιά το BBC τον ανέδειξε κορυφαία διεθνή αθλητική προσωπικότητα.

Στον προημιτελικό εναντίον της Βόρειας Κορέας η Πορτογαλία βρέθηκε πίσω στο σκορ με 3-0 στο 25′ και τότε ο Εουσέμπιο ανέλαβε δράση: πέτυχε τέσσερα συνεχόμενα γκολ οδηγώντας τους Λουζιτανούς σε θρίαμβο με 5-3.

Ο Μαύρος Πάνθηρας κατέκτησε δύο φορές το Χρυσό Παπούτσι, το 1968 και το 1973, έγινε ο πρώτος μαύρος ποδοσφαιριστής που κατέκτησε τη Χρυσή Μπάλα το 1965, πέτυχε 733 γκολ σε 745 αγώνες στην καριέρα του ενώ επτά φορές αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στην Πορτογαλία.

Το 1964 ο δικτάτορας Αντόνιο Σαλαζάρ δεν του επέτρεψε να πάρει μεταγραφή στην Ιντερ επενδύοντας το πολιτικό του μέλλον στα περίφημα τρία F της εποχής: Football (ποδόσφαιρο), Fado (εθνική λαϊκή μουσική της Πορτογαλίας) και Fatima (η πόλη Φάτιμα στην οποία εμφανίστηκε η Παναγία σε τρία παιδιά βοσκών). Ο Εουσέμπιο είχε πετύχει 41 γκολ σε 66 διεθνείς συμμετοχές.

ΣΤΟ ΜΟΥΝΤΙΑΛ
Πίκρα
«Ημουν ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο. Πέτυχα τα πάντα εκτός από το να κατακτήσω το Παγκόσμιο Κύπελλο», είχε δηλώσει στα τέλη του 2011 ενθυμούμενος τα δάκρυα που έχυσε για την ήττα από την Αγγλία στον ημιτελικό του ‘66.