Τα μυστικά της διαδοχικής ασφάλισης

Ο αριθμός των ασφαλισμένων που κατά τη διάρκεια του ασφαλιστικού τους βίου μεταβάλλουν τον ασφαλιστικό τους φορέα διαρκώς αυξάνεται και η εξέλιξη της αγοράς εργασίας και των παραμέτρων της προοιωνίζεται και περαιτέρω αύξηση του αριθμού αυτού. Αλλωστε, στην Ελλάδα υφίσταται σημαντικό ποσοστό αυτοαπασχολούμενων ή ελευθέρων επαγγελματιών, οι περισσότεροι από τους οποίους ξεκινούν ως μισθωτοί.

Στο πλαίσιο αυτό καθίσταται αναγκαία η ύπαρξη ενός συστήματος καθορισμού τόσο του αρμόδιου φορέα όσο και του τρόπου υπολογισμού σύνταξης στους διαδοχικά ασφαλισμένους, προκειμένου να επιτευχθεί ισορροπία αλλά και να υπάρξει αναλογικότητα στον τρόπο ρύθμισης των περιπτώσεων αυτών. Οι πρόσφατες ρυθμίσεις στη νομοθεσία της κοινωνικής ασφάλισης επιχειρούν να ομογενοποιήσουν το συνταξιοδοτικό σύστημα τόσο των διαφόρων φορέων κοινωνικής ασφάλισης όσο και των ασφαλισμένων στο Δημόσιο, θεσπίζοντας κοινά όρια ηλικίας και έτη ασφάλισης για τους ασφαλισμένους ανεξαρτήτως φορέα στον οποίο υπάγονται, καθώς και ενιαίο τρόπο υπολογισμού της σύνταξης, κάτι που διευκολύνει στην εφαρμογή των κανόνων της διαδοχικής ασφάλισης.

Η πρόσφατη νομοθεσία για τη διαδοχική ασφάλιση (Ν. 3863/2010 άρθρο 5) εστιάζει κυρίως σε ζητήματα που αφορούν τον αρμόδιο φορέα για την απονομή σύνταξης γήρατος, θανάτου ή αναπηρίας, τον τρόπο υπολογισμού της σύνταξης σε περίπτωση διαδοχικής ασφάλισης και τη διαδικασία απονομής της σύνταξης με διαδοχική ασφάλιση.

Οι νέες προϋποθέσεις

Στη διαδοχική ασφάλιση ισχύουν από το 2011 νέες προϋποθέσεις ως προς το Ταµείο που απονέµει τη σύνταξη και ως προς τον υπολογισµό της. Ετσι:

Για σύνταξη γήρατος, αρµόδιος είναι ο τελευταίος ασφαλιστικός φορέας εφόσον ο ασφαλισµένος πραγµατοποίησε 1.500 ηµέρες ασφάλισης (3 χρόνια), εκ των οποίων είκοσι (20) µήνες ή 500 ηµέρες κατά την τελευταία πενταετία.

Για σύνταξη λόγω αναπηρίας ή θανάτου απαιτείται η πραγµατοποίηση στην ασφάλιση του τελευταίου οργανισµού σαράντα (40) µηνών ή 1.000 ηµερών, εκ των οποίων οι δώδεκα (12) µήνες ή 300 ηµέρες ασφάλισης θα πρέπει να αφορούν την τελευταία πενταετία πριν από τη διακοπή της απασχόλησης ή την υποβολή της αίτησης.

Ο ασφαλισµένος θα πρέπει να έχει συµπληρώσει ένα από τα όρια ηλικίας που προβλέπει η νοµοθεσία του τελευταίου ασφαλιστικού οργανισµού.

Αν δεν συµπληρώνει τις 1.500 ηµέρες στο τελευταίο Ταµείο, τότε η αίτηση εξετάζεται από το Ταµείο στο οποίο ο ασφαλισµένος έχει τα περισσότερα ένσηµα. Για παράδειγµα, αν δεν έχει στον ΟΑΕΕ τις 1.500 ηµέρες ασφάλισης, τότε θα υποβάλει την αίτησή του στο ΙΚΑ γιατί εκεί έχει τον περισσότερο χρόνο ασφάλισης.

Στην περίπτωση που ο ασφαλισµένος δεν συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης σε κανένα Ταµείο, η αίτηση πηγαίνει ξανά στο τελευταίο εφόσον πραγµατοποίησε 1.000 ηµέρες εργασίας ή σαράντα (40) µήνες ασφάλισης, από τις οποίες 300 ηµέρες εργασίας ή δώδεκα (12) µήνες ασφάλισης, αντίστοιχα, την τελευταία πενταετία.

Το «κλειδί» για τη σύνταξη γήρατος
Για σύνταξη γήρατος, αρµόδιος είναι ο τελευταίος  ασφαλιστικός φορέας εφόσον ο ασφαλισµένος πραγµατοποίησε 1.500 ηµέρες ασφάλισης (3 χρόνια), εκ των οποίων είκοσι (20) µήνες ή 500 ηµέρες κατά την τελευταία πενταετία