H «ξανθιά επανάσταση» της Φανί Αρντάν

Εχει καθιερωθεί ως η εμβληματική μελαχρινή του γαλλικού κινηματογράφου και με την επιβλητική προσωπικότητά της και τη χαρακτηριστική φωνή της έχει καταφέρει να αναδειχθεί σε μούσα των Αλέν Ρενέ και Κώστα Γαβρά και σύντροφος του Φρανσουά Τριφό. Και τώρα η 64χρονη Φανί Αρντάν, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες της Μαριόν Βερνού, επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη, ξανθιά, και πηγαίνει κόντρα σε όλα τα δεδομένα ενώ αρνείται ότι ο έρωτας απευθύνεται μόνο στα νεανικά κορμιά. Αλλωστε αυτό απαιτεί ο ρόλος της στην κωμωδία «Les beaux jours » («Οι ωραίες ημέρες») στην οποία πρωταγωνιστεί.

«Δεν επαναστατώ απέναντι σε κανέναν και σε τίποτα», διευκρινίζει η γοητευτική ηθοποιός στην ισπανική εφημερίδα «Ελ Μούντο», όταν ερωτάται αν η αλλαγή στο χρώμα των μαλλιών της αποτελεί επανάσταση. «Το βιβλίο στο οποίο βασίζεται η ταινία τιτλοφορείται «Η γυναίκα με τα λευκά μαλλιά». Οταν όμως προσπάθησα να εμφανιστώ ασπρομάλλα το αποτέλεσμα ήταν πολύ εξεζητημένο και έτσι επιλέξαμε το ξανθό. Ξέρω ότι οι ξανθές θεωρούνται μοιραίες γυναίκες, αλλά δεν ισχύει στη δική μου περίπτωση. Υποδύομαι μια κανονική γυναίκα. Ηταν πολύ σημαντικό να μη συνδεθεί ο ρόλος με τον μύθο της Φανί Αρντάν», συνεχίζει η ηθοποιός αυτοσαρκαζόμενη.

Η αλλαγή στο χρώμα των μαλλιών της δεν είναι η μοναδική επανάσταση, καθώς στη νέα αυτή ταινία επιστρέφει στην κωμωδία. «Οι προκλήσεις αρέσουν σε όλες τις ηθοποιούς», υποστηρίζει. «Ξέρω ότι είμαι δραματική ως γυναίκα, αλλά τις μεγαλύτερες επιτυχίες μου, όσο τρελό κι αν ακούγεται, τις έχω κάνει με την κωμωδία».

Αυτές οι αλλαγές όμως συνάδουν με την ωριμότητα της ηλικίας; «Λίγο ναι, είναι η αλήθεια. Εχω πειστεί ότι η τρίτη ηλικία είναι η ηλικία της θρασύτητας. Ερχεται κάποια στιγμή στη ζωή σου που δεν έχεις να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν και που ακόμη τολμάς να κάνεις πράγματα. Στα νιάτα μας βρισκόμαστε υπό πίεση. Η επανάσταση γίνεται στα γηρατειά».

Δεν είναι όμως δύσκολο για μια ηθοποιό να γερνά στη μεγάλη οθόνη; «Δεν θα γενίκευα την απάντησή μου», λέει η βραβευμένη με οκτώ διεθνείς διακρίσεις Φανί Αρντάν. «Οι αμερικανικές, κυρίως ταινίες, αντί να μιλούν για τη ζωή την κρύβουν και διηγούνται ιστορίες που ταιριάζουν περισσότερο σε κινούμενα σχέδια. Αντιθέτως στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο τα πράγματα δεν είναι έτσι. Αντανακλά τον εαυτό μας και ό,τι βρίσκεται απέναντί μας».

Οσο για τις επιλογές του στενού της φίλου και συνεργάτη Ζεράρ Ντεπαρντιέ; «Πάντα λάτρευε τις προκλήσεις. Ο καθένας έχει δικαίωμα να διαλέξει τον τόπο που θα ζήσει. Δεν έχω γνωρίσει πιο γενναιόδωρο άνθρωπο. Ακόμη και όταν ήταν διάσημος ερχόταν να δουλέψει χωρίς χρήματα, μόνο και μόνο από αγάπη για τη δουλειά του», καταλήγει η ηθοποιός, που δηλώνει ότι προσπαθεί να ζει τη ζωή της με πάθος και στα άκρα: ή κρύο ή ζεστό. Ποτέ χλιαρό.