Τα «φάλτσα» της Φιλαρμονικής

Ο Ζαν Νουβέλ ήθελε να χτίσει τον ήχο. Ο γάλλος αρχιτέκτονας οραματίστηκε το 2007 τη δημιουργία του Κέντρου της Φιλαρμονικής του Παρισιού που θα ήταν ο ακριβότερος συναυλιακός χώρος του κόσμου.

Ομως το μεγαλεπήβολο σχέδιό του από έργο εθνικής υπερηφάνειας οδεύει να θεωρηθεί εγχείρημα εθνικής αμηχανίας, γράφουν οι «Τάιμς» του Λονδίνου, σχολιάζοντας με σκωπτικό ύφος την επαπειλούμενη απάντηση των Γάλλων απέναντι στο καμάρι των Αγγλων, Ρόαγιαλ Αλμπερτ Χολ.

Η κατασκευή της Φιλαρμονικής του Παρισιού αντιμετωπίζει καθυστερήσεις, διαφωνίες και τις κατηγορίες ότι οι φίλοι των συναυλιών θα απέφευγαν να συχνάζουν σε μια φτωχή περιοχή της γαλλικής πρωτεύουσας. Το έργο προοριζόταν να παραδοθεί τον Σεπτέμβριο του 2012, καλύπτοντας το κόστος κατασκευής των 200 εκατομμυρίων ευρώ. Ενώ η εκδήλωση των εγκαινίων θα γινόταν με την «7η Συμφωνία» του Ντβόρζακ.

Η νέα ημερομηνία για τη λειτουργία της Φιλαρμονικής του Παρισιού πήρε παράταση για τον Ιανουάριο του 2015 εξαιτίας των οικονομικών διαφωνιών που έχει ο αρχιτέκτονας του έργου Ζαν Νουβέλ με τους κυβερνητικούς εκπροσώπους και τις τοπικές Αρχές.

Ο προϋπολογισμός της κατασκευής ξεπέρασε το αρχικό ποσό και έφτασε τα 386,5 εκατομμύρια και οι κρατικοί φορείς αρνούνται να χρηματοδοτήσουν με άλλα 12,5 εκατομμύρια ευρώ το έργο. Το υπουργείο Οικονομικών της Γαλλίας απέρριψε το αναθεωρημένο ποσό του κόστους ως υπέρογκο, ενώ ο γάλλος γερουσιαστής Γιαν Γκαγιάρ, ο οποίος έκανε και τη σχετική επερώτηση, αναρωτήθηκε αν έπρεπε το οικοδόμημα να είναι τόσο μεγάλο.

Ακόμη και η επιλογή για τον τόπο ανέγερσης της Φιλαρμονικής του Παρισιού, δίπλα στα Μουσεία Μουσικής και Επιστημών στη Λα Βιλέτ, στα ανατολικά προάστια του Παρισιού, προκάλεσε αντιδράσεις. Η κριτική ξεκινά από εκείνους που αμφιβάλλουν ότι οι φίλοι της κλασικής μουσικής, κάτοικοι των οικονομικά ευνοημένων νότιων περιοχών της πρωτεύουσας, θα κατευθύνονταν προς την άλλη πλευρά της μεγαλούπολης. Εκεί δηλαδή όπου η περιοχή είναι γνωστή για την επικράτηση περιστατικών βίας και διακίνησης ναρκωτικών.

Το αρχιτεκτονικό πρόγραμμα του Ζαν Νουβέλ προέβλεπε έναν συναυλιακό χώρο 2.400 θέσεων, έξι αίθουσες για πρόβες τόσο μεγάλες ώστε να χωρά μία πλήρης ορχήστρα, δέκα στούντιο ηχογραφήσεων καθώς και εκθεσιακό κέντρο. Σκοπός αυτού του έργου ήταν να εκπληρώσει τις προθέσεις για ένα νέο κτίριο συναυλιών, που η συζήτηση για τη δημιουργία του ξεκίνησε το 2005, προκειμένου να καλύψει το έλλειμμα του Παρισιού απέναντι στους απαιτητικούς χώρους για μουσικές εκδηλώσεις που διέθεταν οι Φιλαρμονικές Ορχήστρες του Λονδίνου και του Βερολίνου.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Παρισιού Λοράν Μπέιλ, «ο νέος χώρος είναι με τέτοιο τρόπο σχεδιασμένος, ώστε για πρώτη φορά σε αυτή τη χώρα η κλασική μουσική θα βγει έξω από το ελιτίστικο γκέτο της». Στο μεταξύ ο πρόεδρος της Φιλαρμονικής αναζητεί χρηματοδότες από τον ιδιωτικό τομέα πρόθυμους να διαθέσουν 10 εκατομμύρια ευρώ για την αποπεράτωση του κεντρικού κτιρίου και δυόμισι εκατομμύρια για τα λαμπερά διακοσμητικά στοιχεία που ο Ζαν Νουβέλ σχεδίασε για την πρόσοψη του κτίσματος.