Τα νεότερα πουλιά μεταναστεύουν νωρίτερα

Τα μεταναστευτικά πουλιά αλλάζουν τον χρόνο του ταξιδιού τους λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας στις περιοχές όπου ζουν τόσο το καλοκαίρι όσο και τον χειμώνα.

Σύμφωνα με πολύχρονη έρευνα βρετανών επιστημόνων, τα περισσότερα πουλιά επιστρέφουν στον τόπο τους νωρίτερα την άνοιξη, επειδή η θερμοκρασία εκεί όπου ξεχειμωνιάζουν ανεβαίνει πιο γρήγορα.

Αυτό που εντυπωσιάζει τους ειδικούς είναι ότι τα μεγαλύτερα σε ηλικία πουλιά φτάνουν στην ώρα τους, σχεδόν την ίδια ημέρα κάθε χρόνο, ενώ τα νεότερα επιστρέφουν ακόμα και δύο εβδομάδες νωρίτερα λόγω ζέστης. Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου Ιστ Ανγκλια μελέτησαν επί 13 χρόνια τις ευρωπαϊκές λιμόζες της Ισλανδίας που αφήνουν τον τόπο τους τον χειμώνα και πετούν νοτιότερα, κυρίως στη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία. Το 2012, τα νεότερα πουλιά επέστρεψαν μέχρι και δύο εβδομάδες νωρίτερα από ό,τι το 1999.

Η Τζένη Γκιλ, οικολόγος στο πανεπιστήμιο και επικεφαλής της έρευνας, επισημαίνει στους «Times»: «Διαπιστώσαμε ότι τα πουλιά που γεννήθηκαν τα τέλη της δεκαετίας του ’90 έφτασαν στην Ισλανδία τον Μάιο, ενώ όσα γεννήθηκαν πρόσφατα επέστρεψαν τον Απρίλιο. Τα νεότερα πουλιά μεταναστεύουν νωρίτερα».

Οπως εξηγεί η Γκρέιαμ Μαντζ, από την Oρνιθολογική Eταιρεία της Βρετανίας, «αυτό σημαίνει πως τα πουλιά που ζουν περισσότερο είναι λιγότερο ικανά να προσαρμόζονται ως είδος στην αλλαγή του κλίματος».

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι τα είδη που προσαρμόζονται ευκολότερα στην αλλαγή του κλίματος είναι αυτά που ωφελούνται περισσότερο από την αύξηση της θερμοκρασίας.

Για χάρη της νεότερης έρευνας, που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Proceedings B» της Βρετανικής Βασιλικής Εταιρείας, οι ειδικοί κατέγραψαν τις ημερομηνίες άφιξης 400 πουλιών στην Ισλανδία από το 1999 έως το 2012 και κατάφεραν να παρακολουθήσουν 54 από αυτά για πολλά χρόνια. Ετσι, οι ερευνητές μπόρεσαν να δουν αν η μεταβολή του χρόνου άφιξης έχει να κάνει με μεμονωμένα πουλιά ή ολόκληρο τον πληθυσμό.

Αυτό που διαπίστωσαν είναι ότι παρ’ όλο που τα περισσότερα έφταναν στη βάση τους με μεγάλη ακρίβεια σχεδόν την ίδια ημέρα κάθε χρόνο, περίμεναν μέχρι και τέσσερις εβδομάδες για να επωάσουν τα αυγά τους. Καθώς η άνοιξη ερχόταν ολοένα και νωρίτερα, τα θηλυκά γεννούσαν κι αυτά τα αυγά τους πιο νωρίς. «Βλέπουμε ότι ολόκληρος ο κύκλος αλλάζει. Τα θηλυκά φαίνεται πως φεύγουν νωρίτερα το φθινόπωρο, βρίσκουν καλύτερες τοποθεσίες για να ξεχειμωνιάζουν και επιστρέφουν νωρίτερα σε καλύτερη κατάσταση», λέει η Γκιλ.

Οι ειδικοί αναζητούν επίσης τις τοποθεσίες όπου πάνε τα πουλιά όταν φεύγουν από την Ισλανδία και γι’ αυτό ζητούν από όποιον δει ευρωπαϊκές λιμόζες με έναν έγχρωμο κρίκο στο πόδι τους να το αναφέρουν στην ιστοσελίδα http://www.cr-birding.org.

Ανάλογο εγχείρημα έχουν ξεκινήσει βρετανοί επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο Εξετερ και τη Βασιλική Εταιρεία για την Προστασία των Πουλιών, που έχουν τοποθετήσει μικροσκοπικές κάμερες με GPS σε θαλασσοπούλια. Οι κάμερες δείχνουν για πρώτη φορά στους ειδικούς τι ακριβώς κάνουν τα πουλιά όταν απομακρύνονται από τη στεριά σε απόσταση μέχρι και 460 χιλιόμετρα.

Τα θαλασσοπούλια, με άνοιγμα φτερών που φτάνουν ακόμα και τα δύο μέτρα, κυνηγούν ψάρια τα οποία έχουν ανέβει στην επιφάνεια της θάλασσας για να γλιτώσουν από δελφίνια και φάλαινες. Τα πουλιά κάνουν κύκλους πάνω από το θήραμά τους σε ύψος 30 μέτρων και μετά κάνουν βουτιά με ταχύτητα 90 χλμ. την ώρα. Αερόσακοι κάτω από το δέρμα τους τα προστατεύουν από την επαφή με το νερό.