Ο Πούτιν στη Σπάρτη

Ποτέ δεν ξέρεις τι σε περιμένει πίσω από μία κίτρινη πόρτα… Του ταξί εννοώ. Εμένα τις προάλλες με περίμενε σε όλο το ψυχαναλυτικό του μεγαλείο το σύνδρομο του σύγχρονου μέσου Ελληνα. Αυτό που τον κάνει να πιστεύει πως οι μοίρες τού έχουν σφυρίξει στο αυτί τα ανείπωτα του κόσμου τούτου. Πως εκείνος κρατά στα παχουλά του χέρια τα κλειδιά και τις λύσεις… Πόση ώρα να κρατάει μια διαδρομή από τον Νέο Κόσμο στη Μιχαλακοπούλου; Σε αυτό το διάστημα, όλα μου τα είπε ο ταξιτζής σε έναν απνευστί μονόλογο. Ανατριχιαστικές ιστορίες πολιτικής ίντριγκας και κοινωνικής προδοσίας τη μία πάνω στην άλλη σαν στρώσεις μπακλαβά… Ο Ανδρέας Παπανδρέου πρόδωσε τον Κορνήλιο Καστοριάδη και ο Παττακός συνόδευσε τον Παπανδρέου στο αεροδρόμιο. Την Κύπρο την «έδωσε» ο Μακάριος σε μυστική συμφωνία με τους Αμερικανούς και επειδή αυτός (ο ταξιτζής) κρατάει από το σόι της μάνας τού Κολοκοτρώνη και ξέρει, να μην περιμένω ότι θα πάρουμε πίσω την Κωνσταντινούπολη (γιατί με αυτή την προσμονή ζω). Ο «Τζέφρεϊ» Παπανδρέου επίσης έχει δύο εμπορικά κέντρα και μία γαλακτοκομική μονάδα στο Κάνσας και αν θέλω να μάθω πότε θα βγούμε από την κρίση να ψάξω σε ένα βιβλιοπωλείο – έτσι αόριστα. Το καλύτερο το είχε για το τέλος: τώρα ο Πούτιν βρίσκεται στη Σπάρτη και τις επόμενες ημέρες θα κάνουν εισβολή οι Ρώσοι για να μας σώσουν από την τρόικα.

Αν αυτός κρατάει στα χέρια του – λόγω επαγγέλματος – ανθρώπινες ζωές, σύσσωμοι οι πολιτικοί μας είναι λύσεις πολυτελείας…