e-mail

Τσουβαλιασμένες κι οι δυο, έλα σε παρακαλώ

Αγαπητή Φοίβη,

Εγραφες τις προάλλες περί της κυρίας Ραχήλ που καβαλούσε τα κάγκελα και τη συνέκρινες με την κυρία Ζωή, επίσης του Κοινοβουλίου μας, που επίσης καβαλούσε τα κάγκελα προτού μιλήσει για σεξισμό και άλλα ευτράπελα. Το έγραφες τόσο γλαφυρά και τόσο υπέρ της κυρίας Ραχήλ, που δεν μπόρεσα, με γαργαλούσε το χέρι μου κιόλας, και αποφάσισα να σου στείλω επιστολή.

Με αφορμή λοιπόν την επιστολή της αναγνώστριάς σου Ραχήλ Π. που θεώρησε «ότι η Κωνσταντοπούλου και η Μακρή μόνο χωροταξικά βρέθηκαν κοντά εκείνο το βράδυ» και δεν πρέπει να τις τσουβαλιάζουμε, ήθελα να βάλω τα πράγματα στη θέση τους. Σωστά, να μην τις τσουβαλιάζουμε. Ομως δεν ξέρω αν είναι πιο… έγκλημα να βγαίνειη κυρία Ραχήλ σε ροζ φόντο εκπομπής με εύσημα… ξεπεσμού, ή το παρελθόν και το παρόν της κυρίας Ζωής.

Η μεν Ραχήλ το πολύ πολύ να βάλει κανένα έξαλλο μπλουζάκι, που δεν είναι δα και σινιέ πανάκριβο όπως της άλλης κυρίας του Κοινοβουλίου, της κυρίας Θεοδώρας της μεγάλης Επαναστάτριας με το Γκούτσι. Αντε να ανεβεί και σε κανένα κάγκελο και άντε και να πάει και σε κανένα ροζ τηλεοπτικό φόντο για να ξεμπουκώσει και να τη δει κανένας την κακομοίρα.

Η κυρία Ζωή που και κάγκελα καβαλάει και κατηγορείται, σαν γυναίκα και έξαλλο πολυλογάδικο «νιάτο», για υστερία και έπειτα βγαίνει ακόμη πιο έξαλλη να καταγγέλλει (μην σου πω κατακεραυνώνει) τους πάντες για σεξισμό, εις βάρος της φυσικά, με τις ευλογίες του κυρίου Αλέξη, πράγματι δεν είναι το ίδιο για να την τσουβαλιάζουμε μαζί. Με την κακή έννοια δεν είναι το ίδιο. Διότι η κυρία Ζωή και αυτό το ξεχνάνε κάποιοι και κυρίως όσοι την υποστηρίζουν στις κορώνες της στο κόμμα της φωνάζει για σεξισμό, αλλά δεν είχε κανένα πρόβλημα να βάλει το λιθαράκι της στο πιο σεξιστικό των εγκλημάτων. Τον βιασμό! Εννοείται εδώ ότι μιλάμε για την υπεράσπιση ως δικηγόρος ανδρών που κατηγορήθηκαν για βιασμό. Βεβαίως ποιοι είμαστε εμείς, Φοίβη μου, να ελέγξουμε πώς θα βιοποριστεί ο καθένας. Πώς θα βάλει χρήμα στην τσέπη του. Ομως οι επιλογές μας, πώς και από ποιους θα τα πάρουμε, κάτι λένε. Κυρίως όταν αμέσως μετά βγαίνουμε και φωνάζουμε για σεξισμό.

Δεν είναι λοιπόν ίδιες και ας μην τις τσουβαλιάζουμε. Με την κακή την έννοια, όμως. Διότι κάποιοι είναι απλώς γραφικοί. Κάποιοι άλλοι είναι κάτι χειρότερο, νομίζω.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία,
Αριστέα Μουρμούρη

Αριστέα μου, τι να σου πω κι εγώ που δεν ξέρω τι μου γίνεται! Τα έχω χάσει η γυναίκα. Το καράβι να βουλιάζει και στο πάνω κατάστρωμα τα κορίτσια να χορεύουν την τσιγκολελέτα. Τώρα, να απολογηθώ εγώ εκ μέρους της αναγνώστριας Βασιλικής δεν έχω το non paper. Μια ερώτηση μόνο θέλω να κάνω. Επειδή ο σεξισμός φοριέται πολύ αυτόν τον χειμώνα μήπως ξέρεις αν ταιριάζει και με τακούνι και με πλατφόρμα;

Με βία μετράει τη… χλαπαταγή

Μήπως πρέπει να ξεσηκωθούμε, αγαπητή Φοίβη, ως έθνος σύσσωμο να πάρουμε πίσω όσα δικαιωματικά μας ανήκουν; Μήπως πρέπει να πάρουμε όχι την Πόλη (που πήραν’ τη), αλλά τον Εθνικό μας Υμνο στα χέρια μας; Να διεκδικήσουμε από τους Ιάπωνες να μας τον δώσουν πίσω; Να βάλουμε τις φωνές; Τι να κάνουμε;

Διότι διαβάζουμε στο Ιντερνέτ ότι μας τον πήραν Ιάπωνες τον Εθνικό μας τον Υμνο και ζητάνε να πληρωθούνε κιόλας. Και να το κλάμα. Λέω λοιπόν μήπως πρέπει να φοβηθούμε ή να φρυάξουμε.

Τι λες;

Σαράντος Κανελλόπουλος

Να πάρουμε τα βουνά πάντως όχι, αγαπητέ Σαράντο. Να τα πάρουν τα ιντερνέτια που έχουν ξεσαλώσει και γράφουν ό,τι τους κατέβει και κάποιοι ασύδοτοι κι ανερμάτιστοι το αναπαράγουν. Δεν μας τον πήραν’ τον, τον Εθνικό μας Υμνο του Νικολάου Μάντζαρου και του Διονυσίου Σολωμού, το «Σε γνωρίζω από την όψη…» οι Γιαπωνέζοι. Ολα είναι μια θλιβερή παρεξήγηση. Κάποιοι μπήκαν να ακούσουνε στο YouTube, διότι εκεί φτάσαμε, τον εθνικό ύμνο. Και η πλατφόρμα τους έστειλε αυτοματοποιημένο μήνυμα όπως συμβαίνει συχνά ότι υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα, που τα εισπράττει – και μόνον τα εισπράττει – όπως αποδείχθηκε μια εταιρεία που είναι κάτι σαν θυγατρική της ιαπωνικής Sony (οι Ιάπωνες που λέγαμε!) και τα αποδίδει στον νόμιμο κάτοχο των δικαιωμάτων, που είναι το ελληνικό κράτος και προστατεύεται ως προς αυτό από το Σύνταγμα και τους νόμους, όχι μόνον τους ελληνικούς. Αλλο αν η μπουρδολογία καλά κρατεί και κάποιοι έσπευσαν να το κάνουν μέχρι και πολιτικό θέμα. Προσοχή, ο πολύς δήθεν «εθνικισμός» και η «εθνικιστική» εκμετάλλευση βλάπτει σοβαρά την υγεία (όλων μας). Προειδοποιεί το υπουργείο Αισθητικής (δεν έχουμε; – θα έπρεπε).