Το «κακό παιδί» που έγινε πρόεδρος

Το όνομα του Ρομπ Λόου είναι το τελευταίο που προστέθηκε στη λίστα των ηθοποιών που έχουν ενσαρκώσει τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι (Τσάρλι Σιν, Γκρεγκ Κινίαρ, Τζέιμς Μάρσντεν, Μπρους Γκρίνγουντ μερικοί από αυτούς). Για τον ίδιο όμως αυτή η συμμετοχή του στην τηλεταινία «Σκοτώνοντας τον Κένεντι» («Killing Kennedy») του δικτύου National Geographic, με αφορμή τα 50 χρόνια από τη δολοφονία του αμερικανού προέδρου, που συμπληρώνονται στις 22 Νοεμβρίου, αποτελεί μια πρόκληση και ένα στοίχημα για τη μεγάλη επιστροφή του.

Μαζί με τον Εμίλιο Εστεβέζ, τον Τσάρλι Σιν και άλλους νέους και ωραίους ηθοποιούς της δεκαετίας του ’80 αποτελούσαν τα «κακά» παιδιά του Χόλιγουντ, τα οποία με τη συμπεριφορά τους πήγαιναν κόντρα στους κανόνες του.  Αλλες εποχές, άλλα ήθη. Η χολιγουντιανή νοοτροπία αλλά και εκείνη των Αμερικανών έχει γίνει πιο ανεκτική και πιο ελεύθερη, υποστηρίζει το «άτακτο» παιδί του κινηματογράφου. «Κάποιες συμπεριφορές που παλαιότερα θα χαρακτηρίζονταν προσβλητικές σήμερα απλώς θα τροφοδοτήσουν τα κουτσομπολίστικα περιοδικά» υποστηρίζει ο γνωστός ηθοποιός στην ιταλική εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα». Και δεν απέχει πολύ από την αλήθεια, αφού πριν από 30 χρόνια προκάλεσε σοκ η διαρροή ενός βίντεο ερωτικού περιεχομένου στο οποίο πρωταγωνιστούσε. Για εκείνη την αμαρτωλή εποχή τώρα δηλώνει: «Οταν ήμουν νέος και τρελός ήμουν πραγματικά… νέος και τρελός»!

Αν και γεννήθηκε το 1964, μία χρονιά μετά τη δολοφονία του Κένεντι, ο Ρομπ Λόου υποστηρίζει ότι γνωρίζει τα πάντα για εκείνον και την ιστορία της οικογένειάς του. «Το πάθος μου ήταν πάντα η Ιστορία και ως φοιτητής είχα διακριθεί στο μάθημα αυτό. Καταβρόχθιζα βιβλία που αφορούσαν το παρελθόν όχι μόνο της Αμερικής αλλά και  ολόκληρου του κόσμου. Η οικογένεια Κένεντι αποτελεί ένα σημαντικό μέρος της πρόσφατης ιστορίας της χώρας. Η ζωή τους ήταν συναρπαστική, έχω διαβάσει τα πάντα και ήλπιζα να μου δοθεί η ευκαιρία να παίξω ένα από τα αδέλφια».

Εκτός από τις γνώσεις των βιβλίων, η μνήμη του Ρομπ Λόου είναι εφοδιασμένη και από θολές εικόνες εκείνης της εποχής.  Μεγάλωσε σε μια μικρή πόλη της Βιρτζίνια και η πρώτη του μνήμη είναι μια βαριά ατμόσφαιρα πένθους να κυριαρχεί παντού. «Αυτή η θλίψη κράτησε πολλά χρόνια και ίσως ένα μέρος του ενδιαφέροντός μου να έχει τις ρίζες του εκεί».

Η προσπάθειά του για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα ως Τζ. Φ. Κένεντι ήταν, λέει, εξαντλητική μετατρέποντάς τον σχεδόν σε μανιακό. «Μελέτησα κάθε μικρή χειρονομία του προέδρου αλλά και κάθε κίνηση του σώματός του. Προσπάθησα να βρω τη στάση των ώμων, τον τρόπο που κινούσε τα μάτια του, πώς κοιτούσε όταν είχε μια αμφιβολία. Κάποια στιγμή σταμάτησα για μια μέρα τα γυρίσματα γιατί δεν μου έβγαινε όπως ήθελα ο τρόπος που κρατούσε το μολύβι ανάμεσα στα δάχτυλά του καθώς περπατούσε γύρω από το οβάλ γραφείο. Δεν πλησίαζα εκείνο που είχα δει στα ντοκυμαντέρ. Και η πιστότητα είναι κάτι πολύ σημαντικό για ένα πρόσωπο το οποίο είναι χαραγμένο τόσο καλά στη μνήμη των Αμερικανών».

ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΣΤΙΣ ΗΠΑ
Ρεκόρ τηλεθέασης
Ρεκόρ τηλεθέασης χάρισε στο τηλεοπτικό δίκτυο του National Geographic η προβολή της τηλεταινίας «Σκοτώνοντας τον Κένεντι», καθώς 3,4 εκατομμύρια Αμερικανοί παρακολούθησαν από τον καναπέ τους τις τελευταίες ώρες του προέδρου τους. Η επίδοση αυτή καταρρίπτει και το ρεκόρ της παραγωγής «Σκοτώνοντας τον Λίνκολν», την οποία τον περασμένο Φεβρουάριο είχαν παρακολουθήσει 3,35 εκατομμύρια Αμερικανοί. 
Το συμπέρασμα; Οι προεδρικοί θάνατοι κάνουν καλή τηλεόραση…