ΕΞΑΝΤΛΗΣΤΕ ΤΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ!

Αναστατώνει – και δικαίως – τους πολίτες ο υπό συζήτηση φόρος επί της ιδιοκτησίας ακινήτων: όπως είναι γνωστό, τα τελευταία χρόνια η ιδιοκτησία υπερφορολογείται, τη στιγμή που η αγορά έχει ουσιαστικά καταρρεύσει. 

Το χειρότερο είναι ότι το Δημόσιο στρέφεται και πάλι εναντίον των ιδιοκτητών ακινήτων, λόγω της συνεχιζόμενης ανικανότητάς του να εισπράξει τους φόρους που επιβάλλει: τελευταίο παράδειγμα, η παραπομπή στις ελληνικές καλένδες της ηλεκτρονικής διασύνδεσης των ταμειακών μηχανών με το σύστημα Taxis, το οποίο θα έβαζε φρένο στους φοροκλέπτες του ΦΠΑ. 

Επιτρέποντας στη φοροδιαφυγή να οργιάζει, το Δημόσιο ανακαλύπτει όλο και πιο άδικους τρόπους αφαίμαξης εκείνων που δεν μπορούν να κρύψουν είτε το εισόδημά τους είτε την περιουσία τους. 

Αυτό συμβαίνει και με τα ακίνητα: για παράδειγμα, πώς θα ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της Εφορίας ένας χαμηλοσυνταξιούχος, ο οποίος έτυχε να κληρονομήσει μία μονοκατοικία σε «ακριβή» περιοχή; Και αν μπορέσει να πληρώσει μία φορά, τι θα κάνει την επόμενη, από τη στιγμή μάλιστα που δεν υπάρχει αγοραστικό ενδιαφέρον; 

Εγινε μεγάλη συζήτηση μεταξύ των βουλευτών και έφτασε η κυβέρνηση να ξορκίσει κάθε ιδέα φορολόγησης των αγροτικών κτισμάτων. Είναι όμως δίκαιη η μηδενική φορολογία; Δεν θα έπρεπε να πληρώσουν – έστω και συμβολικά ποσά – οι στάνες; Δεν ανήκουν στα κτίσματα που αποφέρουν εισόδημα; Δεν θα ήταν μία καλή αρχή στην υπόθεση της φορολόγησης των αγροτών; 

Μπροστά στην πίεση μερίδας βουλευτών της συμπολίτευσης, η κυβέρνηση νόθευσε την αρχή του φόρου που συμπυκνωνόταν στο «λιγότερα από περισσότερους» και τώρα κινδυνεύει από την οργή των «λιγότερων» (οι οποίοι όμως δεν είναι καθόλου λίγοι) που θα κληθούν να πληρώσουν πολύ περισσότερα!

Είναι προφανές ότι πρέπει να εξαντληθεί κάθε περιθώριο, ώστε ο φόρος να γίνει δικαιότερος: άλλωστε, εκτός από το να ψηφισθεί, πρέπει και να εισπραχθεί!