Μη ρωτάτε, δεν απαντά…

Στη διάρκεια των γυρισμάτων τα μέλη της ομάδας που γνωρίζουν καλά τον Πολάνσκι ξέρουν ότι δεν ωφελεί να τον ρωτάνε, επειδή δεν πρόκειται να λάβουν καμία απάντηση. Η σιωπή είναι η κατάσταση κατά την οποία το αποτύπωμα της ιδέας που έχει στο μυαλό του μπορεί να πάρει υπόσταση μπροστά στην κάμερά του. «Οταν σπούδαζα κινηματογράφο στην Πολωνία, προσπαθούσαμε να αποφεύγουμε την ψυχολογία, όπου πρέπει να εξηγούμε τα πάντα», λέει.

Η τελευταία φορά που ένιωσε σε πλήρη συγχρονισμό με την εικόνα στο μυαλό του κι εκείνη στην οθόνη ήταν στα γυρίσματα της «Αφροδίτης με τη γούνα». Στη διάρκεια της σκηνής που ο σκηνοθέτης ζητά από τη Βάντα, την υποψήφια με το ελαφρώς χυδαίο παρουσιαστικό, να του διαβάσει τον ρόλο που εκείνος έχει διασκευάσει από το έργο του Μαζόχ. Εκείνη τη στιγμή η Εμανουέλ Σενιέ αντιλαμβάνεται το κείμενο με απόλυτη φυσικότητα ώστε οι λέξεις φαίνεται να βγαίνουν από μέσα της.

Αυτή η σκηνή έρχεται σε πλήρη ευθυγράμμιση με το σινεμά του Πολάνσκι. Ετσι όπως το ανέπτυξε στην ταινία «Τες, αγαπημένη μου εξαδέλφη» (1979), με τη Ναστάζια Κίνσκι, όταν η ευφυΐα των γυναικών έπαιρνε το προβάδισμα από την ανοησία των ανδρών. «Οταν το εξηγώ αυτό, με θεωρούν ψεύτη»…