Ενας ήρωας με πολλά πάθη

Αστυνομικός ντετέκτιβ, γιος επίσης αστυνομικού της Κρίπο, που όμως δεν κατόρθωσε να προχωρήσει στην ιεραρχία αφού η γυναίκα του ήταν Ρωσοεβραία, ο Χόφνερ είναι «χωμένος ως τα μπούνια σε υποθέσεις κανονικής βίας και αυθεντικού τρόμου, όχι σαν τη βία που σχεδιαζόταν στα μουλωχτά από καλοταϊσμένους αστούς που αυτοαποκαλούνταν σοσιαλιστές. Αυτοί παρίσταναν τους επαναστάτες». Με «βαθουλωτά μάτια, σκούρα μαλλιά, είναι σχετικά γυμνασμένος, και με μια λεπτή ουλή ακριβώς κάτω από το σαγόνι, ένδοξο αναμνηστικό από το Γκιμνάζιουμ, τότε που ήταν πρωταθλητής ξιφασκίας». Στα σαράντα πέντε του, «το βάθος των ματιών του είχε μετατοπιστεί χαμηλότερα, προς τις σακούλες που όλο και μεγάλωναν». Πολύπλευρος χαρακτήρας, είρων, εξαιρετικός στη δουλειά του, ο Χόφνερ κρεμάει στον τοίχο του γραφείου του έναν χάρτη του Βερολίνου, καρφώνοντας πινέζες στα σημεία που βρίσκονται τα πτώματα. Καπνίζει αρειμανίως και πίνει γενναίες ποσότητες αλκοόλ. Είναι παντρεμένος με τη Μάρτα, όμως αν και νιώθει τρυφερότητα για τη Ρόζα Λούξεμπουργκ δεν μπορεί να εκδηλώσει ανάλογα συναισθήματα στη γυναίκα του και στα δύο παιδιά του, επτά και δεκαπέντε ετών. Ο μεγαλύτερος γιος του, ο Σάσα ή μάλλον ο Αλεξάντερ, όπως θέλει να τον φωνάζουν – ένας γνήσιος μελλοντικός Ναζί – , τον μισεί από τη στιγμή που τον είδε να χτυπάει τη μητέρα του.