Τώρα που το παιχνίδι χοντραίνει

Οι συνέπειες των πράξεών μας μάς αρπάζουν από τον λαιμό, αδιάφορες αν στο μεταξύ βελτιωθήκαμε… Ο Νίτσε το έγραψε το συγκλονιστικό – αν το καλοσκεφτείς, πόσο δίκιο είχε τελικά. Και άντε να πάμε από τον γερμανό φιλόσοφο της θεωρίας του υπερανθρώπου στον ισπανό προπονητή της ελληνικής υπερομάδας.

Ο Ολυμπιακός νίκησε την Μπενφίκα το βράδυ της Τρίτης, αλλά οι συνέπειες των πράξεων του παρελθόντος τον άρπαξαν από τον λαιμό και παραλίγο να τον έπνιγαν αν δεν είχε ο Ρομπέρτο τον άγιό του πλάι στο τέρμα.

Ο Ολυμπιακός, εκτός ελληνικού ποδοσφαιρικού χώρου, δείχνει ανυπεράσπιστο πουλί πάνω στο σύρμα, ευάλωτο στις βολές κυνηγών αντίπαλων ομάδων αλλά και στους καιρούς, που κατατρέχουν τα αδύναμα πουλιά…

Αδύναμο πουλί, ναι! Ο Ολυμπιακός όσο και αν περί του αντιθέτου διαρρηγνύει τα… διπλώματά του ο φίλος γιατρός Καλλιμάνης, δεν ενισχύθηκε το καλοκαίρι, παρά τις 18 αφίξεις στο λιμάνι. Η εικόνα της απόδοσης στον κρίσιμο αγώνα με τους Πορτογάλους, αν μη τι άλλο, την ένδεια της 11άδας έδειξε. Και όταν μετά το τέλος μιας ποδοσφαιρικής αναμέτρησης άπαντες για τον τερματοφύλακα έχουν τον καλό τον λόγο, αυτόματα ο κακός (ο λόγος) χαρακτηρίζει τους λοιπούς.

Ο «σενιόρ 1,9 εκατ.» χτυπάει άσχημα στο μάτι (κυρίως) του ανθρώπου που τον πληρώνει (του Μαρινάκη εν προκειμένω) να κάθεται στον πάγκο και να στέλνει μηνύματα από το κινητό του. Πρέπει να παίξει! Και ο Μίτσελ υποχρεώνεται από τις καταστάσεις να τον ρίξει στη μάχη. Ο Σαβιόλα μπαίνει και κάνει ό,τι μπορεί ο άνθρωπος, αλλά δυστυχώς δείχνει πως δεν μπορεί! Το κουρασμένο κέντρο, η ιδροκοπούσα άμυνα και η ξεκομμένη από τους υπολοίπους επίθεση αντανακλούν σε κακές επιλογές του προπονητή. Αυτοί που βρέθηκαν στις εξέδρες του Γεώργιος Καραϊσκάκης το νοτισμένο βράδυ της Τρίτης αποχώρησαν μουσκεμένοι (κι ας έβρεξε ένα 24ωρο μετά) από την ένταση και την αγωνία. Το έβλεπαν καλά πως ο Ολυμπιακός δεν είναι ομάδα. Ο Ολυμπιακός εκείνο το βράδυ ήταν ο Ρομπέρτο  και ο Μανωλάς, ο τελευταίος όχι για τίποτε άλλο αλλά για τη δυνατή κεφαλιά στη μοίρα της Μπενφίκα.

«Η ελπίδα είναι το χειρότερο κακό, γιατί παρατείνει την αγωνία των ανθρώπων». Από τον Νίτσε και αυτό. Και οι φρούδες ελπίδες που σιτίζουν χρόνια τώρα τους οπαδούς του Ολυμπιακού για μεγαλειώδη πορεία στα πεδία των ευρωπαϊκών μαχών απλώς τους καθιστούν πλαδαρούς, κοιλαράδες, ζαλισμένους και παραπλανημένους, ανήμπορους να διακρίνουν την πραγματικότητα. Ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να πάει μακριά αν δεν αποκτήσει πυξίδα και άριστο καπετάνιο που θα γνωρίζει τους κανόνες πλεύσης σε φουρτούνες και μπουνάτσες. Ο Ολυμπιακός τούτο τον καιρό διαθέτει ένα μεγάλο ατού: την τύχη του Μίτσελ. Ο Ισπανός έχει έως τώρα οιονεί το άγγιγμα του Μίδα, και πριν το απολέσει θα πρέπει να το εκμεταλλευτεί καλύτερα. Ο δεύτερος γύρος του Τσάμπιονς Λιγκ κρύβει εκατομμύρια ευρώ και η ρέντα του Μίτσελ χρειάζεται για το σκληρό πόκερ που θα ακολουθήσει. Ομως, κακά τα ψέματα, στο πόκερ χρειάζονται και δυνατά χαρτιά κι όσο χοντραίνει το παιχνίδι οι μπλόφες δεν πιάνουν. Εχοντας στο χέρι μόνον έναν Μήτρογλου και έναν Ρομπέρτο πώς να παίξεις. Με… ζεύγη δεν κερδίζεις τα φουλ και τα καρέ του άσου.

Και μια κι αρχίσαμε με Νίτσε, με Νίτσε θα τελειώσουμε. Ο,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό, είπε ο φιλόσοφος. Η Μπενφίκα θα μπορούσε να σκοτώσει τον Ολυμπιακό και δεν το κατάφερε, τώρα υποχρέωση του Ολυμπιακού είναι να δυναμώσει.