Η Ιστορία επαναλαμβάνεται

Την περίοδο που δρα ο Γιαγκούλας, δηλαδή στον Μεσοπόλεμο, τα πράγματα για την Ελλάδα είναι εφιαλτικά. Το 1925 ο Γκότσης κατέθετε στη Βουλή το νέο νομοσχέδιο «διά την μείωσιν του κυμαινόμενου χρέους», σημειώνει ο Τζανακάρης, σύμφωνα με το οποίο διπλασιαζόταν το υπέρ του αναγκαστικού δανείου ποσοστό της φορολογίας του ελληνικού λαού. Αποτέλεσμα του νομοσχεδίου ήταν πανικός στο Χρηματιστήριο και φόβος πτώχευσης. Η Ελλάδα χρωστούσε στο εξωτερικό, τα ελλείμματα πλήθαιναν. Η χώρα θύμιζε Φαρ Ουέστ. Ηταν αδύνατον να ταξιδέψει κανείς χωρίς να κινδυνεύσει. Οι ληστείες των τρένων ήταν καθημερινότητα. Οι απαγωγές το ίδιο. Η ανομία βασίλευε. Η κυβέρνηση του Βενιζέλου χτύπησε τη ληστοκρατία εξοντώνοντας τον έναν ληστή μετά τον άλλον. Αλλωστε όλοι ήταν επικηρυγμένοι. Επεφταν νεκροί από τα καταδιωκτικά αποσπάσματα, συλλαμβάνονταν, φυλακίζονταν ή προσπαθούσαν να ξεφύγουν στην Αλβανία, τη Βουλγαρία, τη Σερβία. Οι φιλήσυχοι πολίτες ανάσαναν, όμως ο δρόμος ήταν ακόμα μακρύς. Η ληστεία ήταν μια εμπεδωμένη πρακτική, δεν ξεριζωνόταν εύκολα.

Ο Τζανακάρης με τον ογκωδέστατο τόμο του επιτυγχάνει να πιάσει στα χέρια του την αναβράζουσα Ιστορία της εποχής και να μας δώσει ένα εμβριθές, διδακτικό και κυρίως συναρπαστικό αφήγημα.