Ο ΠΑΟ και οι εχθροί του

Στο παρελθόν, όχι το πολύ πολύ μακρινό, ο Παναθηναϊκός έπαιζε στην Ευρώπη και διέπρεπε. Αντιμετώπιζε ομάδες όπως η Γιoυβέντους και η Λίβερπουλ και τις κοίταζε στα μάτια. Ηταν ακριβώς στην απέναντι όχθη. Αντίστοιχα στην Ελλάδα, οι μάχες των Πρασίνων αφορούσαν τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ, δηλαδή τους παραδοσιακούς αντιπάλους του.

Στη σύγχρονη εποχή, στο σήμερα, ο Παναθηναϊκός βρίσκεται εδώ και λίγα 24ωρα σε ανοιχτή κόντρα με τον Εργοτέλη. Εκτοξεύει ατάκες για «παραρτήματα», από την Κρήτη απαντούν με σπόντες εναντίον της διοίκησης, μιλούν για «γραφικότητες», με ένα δυνατό μπρα ντε φερ ανάμεσα στις δύο ΠΑΕ. Φυσικά, αυτά γίνονται με μορφή κύκλων και όχι με επίσημες ανακοινώσεις. Ωστόσο το ζήτημα παραμένει: ποιος είναι ο αληθινός αντίπαλος του Παναθηναϊκού; Ο Εργοτέλης; Αν είναι έτσι, τότε ή η ομάδα της Κρήτης ξαφνικά ισχυροποιήθηκε πολύ ή ο Παναθηναϊκός μικραίνει και το όνομά του δεν είναι πλέον συνώνυμο της δύναμης. Υποθέτουμε, με βάση και την αγωνιστική εικόνα, ότι συμβαίνει το δεύτερο. Στον Παναθηναϊκό βλέπουν παντού εχθρούς ή ομάδες που συμπλέουν με τον Ολυμπιακού: στη Λίγκα, στα αγωνιστικά ραντεβού του πρωταθλήματος, παντού. Και ασφαλώς δεν πρέπει να περνά απαρατήρητο ότι συχνά-πυκνά υφίστανται κόντρες μετά τους αγώνες του Τριφυλλιού στο φετινό πρωτάθλημα. Το είδαμε στο ματς με τον Πανθρακικό, το συναντήσαμε και ύστερα από το παιχνίδι με τον Αστέρα Τρίπολης, όπου οι συνήθως εγκρατείς Αρκάδες ύψωσαν τους τόνους για τη διαιτησία. Το σερί συνεχίζεται με τον Εργοτέλη. Ολοι βρίσκουν στον Παναθηναϊκό έναν εύκολο στόχο και σηκώνουν τη φωνή τους.

Αυτό δεν είναι πρόβλημα των υπολοίπων ΠΑΕ. Κυρίως αφορά τον Παναθηναϊκό. Ας δουν στο στρατόπεδο του ΠΑΟ τι ακριβώς φταίει. Σύμπτωση που επαναλαμβάνεται δεν είναι σύμπτωση. Ο Παναθηναϊκός του παρελθόντος ήταν ψηλά και όχι μόνο δεν επέτρεπε ανάλογες συμπεριφορές, αλλά δεν έμπαινε καν στον κόπο να απαντήσει. Γιατί θεωρούσε μόνο τους αληθινούς κολοσσούς ως αντιπάλους του.