«Ακούμε τους συμμάχους εδώ και εβδομήντα χρόνια»

Ο Μάθιου Εϊντ είναι ιστορικός, δημοσιογράφος και θεωρείται ειδικός στην ιστορία της ΝSA, της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ. Εχει γράψει μάλιστα ένα σχετικό βιβλίο για την πορεία της. Αραγε τον εξέπληξαν οι πρόσφατες αποκαλύψεις για τις παρακολουθήσεις ηγετών ανά τον κόσμο; «Οχι», απαντά κατηγορηματικά σε συνέντευξή του στην ισπανική εφημερίδα «Βανγκουάρντια».

«Αυτή είναι η δουλειά της Υπηρεσίας. Οσον αφορά όμως την Καγκελάριο της Γερμανίας, μιας χώρας φίλης και συμμάχου, αυτό είναι κάτι διαφορετικό. Ας μην ξεχνάμε ότι η Γερμανία και η Γαλλία αποφάσισαν να μη συμμετάσχουν στην εισβολή στο Ιράκ το 2003, γεγονός που δείχνει ότι κάποιες φορές παίρνουν διαφορετικές αποφάσεις στην εξωτερική τους πολιτική. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι η Γερμανία είναι η οικονομική μηχανή της Ευρώπης. Σε τελική ανάλυση η επίλυση της κρίσης του ισπανικού και του ελληνικού χρέους εξαρτάται από τα γερμανικά χρήματα», λέει ο Εϊντ και εξηγεί: «Θυμηθείτε πόσο έντονα κάλυψε ο αμερικανικός Τύπος την είδηση για την πιθανότητα αναστολής πληρωμής του ελληνικού χρέους και τη μη παρέμβαση της Γερμανίας. Οι επιπτώσεις για την παγκόσμια οικονομία θα ήταν τρομακτικές. Είναι πιθανό η αμερικανική κυβέρνηση να ήθελε να γνωρίζει εάν η Μέρκελ και η κυβέρνησή της θα διασώσει τις ισπανικές ή τις ιρλανδικές τράπεζες. Δεν με εκπλήσσουν οι παρακολουθήσεις. Θυμηθείτε ότι τη δεκαετία του ’90 η Γερμανία και η Γαλλία είχαν απελάσει τούς εκεί επικεφαλής της CIA  λόγω κατασκοπείας, που όμως γινόταν από πολύ παλαιότερα. Πλέον έχουμε περισσότερα από 70 χρόνια αποκρυπτογράφησης των γαλλικών κωδικών, καθώς η NSA κατασκόπευε τη Γαλλία περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης, επειδή ακολουθούσε τη δική της πολιτική. Ισως έχουμε λίγο λιγότερο χρόνο εμπειρίας για τους γερμανικούς κωδικούς, όμως σίγουρα παρακολουθούσαμε τον καγκελάριο Χέλμουτ Σμιτ και τους προκατόχους του. Ολοι το ξέρουν ότι οι σύμμαχοι αλληλοκατασκοπεύονται. Ακούγεται κυνικό, αλλά είναι ρεαλπολιτίκ».

«ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ». Υπάρχει άραγε διαφορά μεταξύ της παρακολούθησης μιας συμμάχου χώρας και του ηγέτη της, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση της Μέρκελ; «Δεν είμαι σίγουρος ότι η Μέρκελ μιλούσε από το τηλέφωνό της για πολιτικά θέματα, διότι θα έπρεπε να γνωρίζει ότι μπορούσαν να την ακούσουν διάφορες μυστικές υπηρεσίες. Θα ήταν απίστευτα ριψοκίνδυνο. Ομως γνωρίζω από την εμπειρία μου ότι οι πολιτικοί δεν δίνουν πολλή σημασία σε αυτά. Κανονικά όμως, αν θέλουν να μιλήσουν για θέματα εθνικής ασφαλείας, ας το κάνουν από το γραφείο τους όπου υπάρχει ασφάλεια».

«Ηταν θέμα χρόνου…»
Η κυβέρνηση Ομπάμα, παρατηρεί ο Εϊντ, γνώριζε εδώ και δύο μήνες το υλικό που είχε στα χέρια του ο Σνόουντεν, δηλαδή τα 50.000 έγγραφα που περιείχαν ονόματα των στόχων που παρακολουθούσε η NSA. Ηταν απλώς θέμα χρόνου να γίνουν γνωστά. Γι’ αυτό θεωρεί περίεργη την αντίδραση του Λευκού Οίκου να λέει ότι θα εξετάσει το ζήτημα χωρίς να παραδέχεται τις παρακολουθήσεις. Είναι μια απάντηση που δεν δέχεται κανείς.