Εξεταστική για τις υποκλοπές ζητεί η αντιπολίτευση στη Γερμανία

Ιδιαίτερα δύσπιστη δείχνει πλέον η γερμανική πλευρά απέναντι στις αμερικανικές διαβεβαιώσεις, καθώς οι σχέσεις Βερολίνου – Ουάσιγκτον κλονίζονται βαθιά. Το περασμένο καλοκαίρι είχαν μεταβεί στην αμερικανική πρωτεύουσα το δεξί χέρι της Μέρκελ, ο υπουργός Καγκελαρίας Ρόναλντ Ποφάλα, και ο υπουργός Εσωτερικών Χανς Πέτερ Φρίντριχ να πάρουν πληροφορίες για τις παρακολουθήσεις Γερμανών. Εμπιστεύτηκαν τους συνομιλητές τους και έκλεισαν το θέμα, για να αποκαλυφθεί στη συνέχεια η παρακολούθηση της Καγκελαρίου. Το Βερολίνο στέλνει τώρα νέα αντιπροσωπεία στην Ουάσιγκτον, ηγετικά στελέχη των μυστικών υπηρεσιών, αλλά και βουλευτές. Στις 18 Νοεμβρίου θα συγκληθεί εκτάκτως η νεοεκλεγείσα Βουλή για το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων της NSA.

Οι Σοσιαλδημοκράτες, η Αριστερά και οι Πράσινοι ζητούν τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής της Βουλής, η Αριστερά θέλει να καλέσει ως μάρτυρα και τη Μέρκελ. Απίθανο φαίνεται να εξεταστεί ως μάρτυρας ο Σνόουντεν που αποκάλυψε τις παρακολουθήσεις και βρίσκεται στη Ρωσία, όπου του έχει χορηγηθεί προσωρινό άσυλο.

Το πλήγμα στις αμερικανογερμανικές σχέσεις είναι τεράστιο. H Oυάσιγκτον χάνει τη στήριξη και γνωστών ατλαντιστών στη Γερμανία. «Είναι η μεγαλύτερη δοκιμασία των ευρωατλαντικών σχέσεων», δηλώνει ο Βόλφγκανγκ Ισινγκερ, πρόεδρος της Διάσκεψης του Μονάχου για την Ασφάλεια που υπηρέτησε και ως αμερικανός πρεσβευτής στην Ουάσιγκτον. Οι Αμερικανοί δεν παίρνουν από λόγια, χρειάζονται πίεση, πιστεύει ο εντεταλμένος της γερμανικής κυβέρνησης για την προστασία δεδομένων Πέτερ Σαρ. Ενα μέσο πίεσης είναι η ακύρωση της συμφωνίας SWIFT για τη μεταφορά προσωπικών δεδομένων στις διατραπεζικές συναλλαγές. «Καθοριστικό είναι να καταλάβει η αμερικανική κυβέρνηση ότι είναι προς το δικό της συμφέρον να αποδεχθεί το δικό μας νομικό καθεστώς», λέει ο Σαρ.

Η ιδέα να ακυρωθεί η συμφωνία SWIFT αρχίζει να βρίσκει υποστηρικτές και στο περιβάλλον της Μέρκελ. Η Καγκελάριος είναι «πιο ανοιχτή» στο ζήτημα αυτό, είπε ο εκπρόσωπός της Ζάιμπερτ. Δεν σκέφτεται όμως να διακόψει τις διαπραγματεύσεις για την ευρωατλαντική συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών, όπως ζητούν ο μελλοντικός κυβερνητικός εταίρος SPD, η αντιπολίτευση, ακόμη και η Χριστιανοκοινωνική Ενωση.

Δεν είναι λίγοι πάντως εκείνοι που υπενθυμίζουν ότι η Ανγκελα Μέρκελ ποτέ δεν γοητεύτηκε από την Ομπα-μανία των συμπατριωτών της. Οταν ο Μπαράκ Ομπάμα ήταν υποψήφιος, δεν του έδωσε την Πύλη του Βρανδεμβούργου για να πραγματοποιήσει προεκλογική ομιλία και όσο είναι Πρόεδρος η σχέση τους δεν πήγε ποτέ εις βάθος. «Με τον Μπους μπορούσαμε τουλάχιστον να είμαστε σίγουροι – δεν μας έλεγε ψέματα», σχολίασε η Μέρκελ, σύμφωνα με την εφημερίδα «Βελτ», στη διάρκεια της πρώτης θητείας του Ομπάμα.

Τώρα οι Γερμανοί δεν μπορούν να χωνέψουν ότι παρακολουθούνται περισσότερο απ’ όσο στην ψυχροπολεμική περίοδο, κατά την οποία η χώρα τους ήταν μοιρασμένη στις ζώνες των νικητριών δυνάμεων. Αλλά Βερολίνο και Ουάσιγκτον ζουν τον δικό τους Ψυχρό Πόλεμο ήδη από το «όχι» του Σρέντερ στον πόλεμο του Ιράκ. Ομπάμα και Μέρκελ συγκρούονται στην ευρωκρίση, απομακρύνθηκαν στη Λιβύη, μετά βίας τα βρήκαν στη Συρία. Και οι παρακολουθήσεις δείχνουν τη βαθύτερη αγωνία των Αμερικανών για πιθανά αλληθωρίσματα της Γερμανίας στη Ρωσία. Δεν είναι του παρόντος. Αλλά ποιος μπορεί να το αποκλείσει στο μέλλον;