Το νερό της ζωής

Τα αποστάγματα φρούτων ή eau de vie όπως λέγονται στα γαλλικά, που σημαίνει νερό της ζωής, παράγονται από εκχύλιση φρούτων σε οινόπνευμα. Ακολουθεί ζύμωση και απόσταξη που καταλήγει στην παραγωγή ενός άχρωμου και διαυγούς υγρού υψηλού αλκοολικού βαθμού που διατηρεί τη φρεσκάδα και τον αρωματικό χαρακτήρα του φρούτου από το οποίο έχει προέλθει. Επίσης δεν είναι γλυκά. Μην μπερδεύετε λοιπόν τα αποστάγματα με τα λικέρ. Τα αποστάγματα σταφυλής είναι τα πιο δημοφιλή στην Ελλάδα – όπως και η γκράπα στην Ιταλία -, με πιο γνωστά τα μονοποικιλιακά αποστάγματα του πρωτοπόρου αποσταγματοποιού τρίτης γενιάς Ανέστη Μπαμπατζιμόπουλου από μοσχάτο Αμβούργου, ροδίτη, μαλβάζια, ξινόμαυρο, καμπερνέ, μερλό και σαρντονέ.

Σχεδόν κάθε χώρα ειδικεύεται σε ένα διαφορετικό απόσταγμα. Ανάμεσα στα πιο γνωστά είναι το γερμανικό κιρς ή κιρσβάσερ από κεράσια, το ελβετικό απόσταγμα αχλαδιών Ουίλιαμς, η σλαβική σλιβοβίτσα από δαμάσκηνα και βέβαια το γαλλικό καλβαντός από μήλα Νορμανδίας. Είναι εξαιρετικά χωνευτικά, εδώ και αιώνες σερβίρονται στο τέλος ενός γεύματος σε θερμοκρασία δωματίου ώστε να αναδειχθούν τα αρώματά τους. Τα τελευταία χρόνια όμως σερβίρονται και ως απεριτίφ παγωμένα σε μικρά ποτηράκια, ενώ μιξόλοτζιστ σε όλο τον κόσμο φτιάχνουν πρωτότυπα κοκτέιλ αναμειγνύοντας αποστάγματα με λικέρ και χυμούς φρούτων και βέβαια με αφρώδη κρασιά και σαμπάνιες για ιδιαίτερες περιστάσεις.