Συρία: Διαγωνισμός σκοποβολής με στόχο εγκύους!
Παιδιά παίζουν σε μια κατεστραμμένη από τους βομβαρδισμούς γειτονιά της Χομς. Τα απλωμένα σεντόνια είναι η μόνη τους προφύλαξη από τους ελεύθερους σκοπευτές
Μια από τις πιο φρικώδεις όψεις του εμφυλίου πολέμου στη Συρία φέρνει στο φως η μαρτυρία βρετανού γιατρού, ο οποίος προσέφερε εθελοντικά της υπηρεσίες του σε νοσοκομείο της χώρας, ότι οι ελεύθεροι σκοπευτές του καθεστώτος χρησιμοποιούν τις εγκύους ως στόχους για να κάνουν ασκήσεις στη σκοποβολή. Ο Ντέιβιντ Νοτ και οι συνάδελφοί του διαπίστωσαν έκπληκτοι ότι έγκυοι είχαν πυροβοληθεί σε συγκεκριμένα σημεία του σώματός τους την ώρα που επιχειρούσαν να περάσουν από μια περιοχή που ήλεγχαν οι αντάρτες σε περιοχή που ελέγχουν οι καθεστωτικές δυνάμεις προκειμένου να βρουν τρόφιμα και άλλα εφόδια. «Μία ημέρα ήρθε μια έγκυος με τραύμα στη βουβωνική χώρα. Την επομένη μια άλλη που είχε πυροβοληθεί στο αριστερό στήθος. Η τρίτη είχε πυροβοληθεί στον λαιμό», ανέφερε ο γιατρός στους βρετανικούς «Τάιμς».
Οι φήμες στην περιοχή θέλουν τους ελεύθερους σκοπευτές να είναι μισθοφόροι από την Κίνα και το Αζερμπαϊτζάν που δουλεύουν για το καθεστώς του Ασαντ. Αυτό όμως δεν είναι δυνατόν να επαληθευτεί. Ο βρετανός γιατρός προσέφερε πέντε εβδομάδες τις υπηρεσίες του στο συριακό νοσοκομείο ως χειρουργός. Η Συρία δεν είναι η πρώτη χώρα που επισκέπτεται. Στο παρελθόν είχε εργαστεί στη Βοσνία, στη Λιβύη, στο Τσαντ, στο Σουδάν, στη Δημοκρατία του Κονγκό. Η Συρία, όμως, ήταν η πρώτη χώρα όπου είδε να χρησιμοποιούνται έγκυοι ως κινούμενοι στόχοι. Σε μία και μόνο ημέρα πυροβολήθηκαν σχεδόν δέκα εγκυμονούσες. Κάποια άλλη ήρθαν στο νοσοκομείο δύο γυναίκες σε προχωρημένη εγκυμοσύνη. Οι ίδιες επέζησαν αλλά δεν συνέβη το ίδιο με τα έμβρυά τους.
Σε μια περίπτωση, η σφαίρα βρέθηκε καρφωμένη στον εγκέφαλο του εμβρύου. «Δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο σοκαριστικό ήταν. Συνήθως, οι άμαχοι τραυματίζονται ή σκοτώνονται όταν πέφτουν σε διασταυρούμενα πυρά. Ηταν η πρώτη φορά που έβλεπα κάτι τέτοιο. Ηταν κάτι παραπάνω από κόλαση», δήλωσε στην εφημερίδα ο βρετανός γιατρός. Οπως έκανε γνωστό ο ίδιος, οι ασθενείς του ήταν άμαχοι σε ποσοστό άνω του 90%. «Είδα ελάχιστους αντάρτες», επισήμανε. Σε κάθε περίπτωση, οι συνθήκες ήταν εξαιρετικά δύσκολες. Πολλές φορές αναγκάστηκε να χειρουργήσει χωρίς χειρουργική μάσκα αφού υπήρχε τεράστια έλλειψη σε αναλώσιμα, ενώ σύροι γιατροί εργάζονταν με ψευδώνυμα φοβούμενοι ότι εάν γίνονταν γνωστά τα στοιχεία τους στις καθεστωτικές δυνάμεις οι οικογένειές τους θα έπεφταν θύματα αντιποίνων. «Καθόμουν μια ημέρα με έναν αρχίατρο. Μου είπε ότι υπέφερε από κατάθλιψη. Αλλά δεν ήθελε να εγκαταλείψει τους ασθενείς του».